Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2007

" Ο Τέταρτος Μάγος "

Οι κατηχητικές Νεανικές Ομάδες της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών στις 23 Δεκεμβρίου 2007 παρουσίασαν ένα θεατρικό έργο με θέμα: " Ο Τέταρτος Μάγος ".

Την εκδήλωση πλαισίωσε η χορωδία των κοριτσιών της Σχολής με επίκαιρους ύμνους και τραγούδια.

Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά και σε όσους συνετέλεσαν στην πραγματοποίηση αυτής της Γιορτής. Και του Χρόνου!!!







Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2007

" Χρόνια Ευλογημένα και Παραδεισένια !!! "


Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ

ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.

Ἀγαπητοί μου,

Μέσα σέ κλῖμα πνευματικῆς χαρᾶς καί ἀγαλλιάσεως ἑορτάζομε σήμερα τήν μεγάλη καί κοσμοσωτήρια Ἑορτή τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἐπειδή ὁ ἑορτασμός αὐτός πρέπει νά εἶναι ἐσωτερικός καί βαθειά πνευματικός, διότι τά μηνύματα τά ὁποῖα ἐκπέμπει τό Ἱερό Σπήλαιο εἶναι μέγιστα καί ἀνεπανάληπτα, παρακαλῶ σας, νά προσπαθήσομε ἔχοντες ὡς ὁδηγό ἕνα ἀπό τούς μεγάλους Πατέρας τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, νά ἐμβαθύνομε στό νόημα τῆς Ἑορτῆς καί νά ἀκούσομε πῶς οἱ Ἅγιοι βιώνουν τό γεγονός.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός μᾶς ξεναγεῖ πνευματικά στό Ἱερό καί Μέγα Μυστήριο τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως, λέγοντας: «Θεός ὤν τέλειος, ἄνθρωπος τέλειος γίνεται καί ἐπιτελεῖται τό πάντων καινῶν καινότατον, τό μόνο καινόν ὑπό τόν ἥλιον, δι’ οὗ ἡ ἄπειρος τοῦ Θεοῦ ἐμφανίζεται δύναμις» (1)

Τό μοναδικό νέο καί παράδοξο θαῦμα, τό ὑπέρλογο γεγονός, μέσα ἀπό τό ὁποῖο φαίνεται ἡ ἄπειρη ἀγάπη καί δύναμη τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ ἕνωση τοῦ κτιστοῦ μέ τό ἄκτιστο, στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ νέου Ἀδάμ, διά τῆς ὁποίας ἑνώσεως ἐπῆλθε ἡ ἀναδημιουργία, ἡ καινή, ἡ καινούργια δηλαδή ζωή καί ἄνοιξε ἡ ὁδός, ὥστε ὁ ἄνθρωπος νά δυνηθῆ νά ἀπολαύση τήν πρώτη χαρά καί μακαριότητα, τήν ὁποία ἔχασε μέ τήν παρακοή τοῦ πρώτου Ἀδάμ.

Ἔπρεπε ὁ πεπτωκώς ἄνθρωπος νά περάση ἀπό τό σκοτάδι στό φῶς, νά φτάση στή θέωση. Αὐτό τό ἔργο δέν ἦτο δυνατό νά πραγματοποιηθῆ μέ κανένα ἄλλο τρόπο, ὅπως καί οἱ Προφῆται καί οἱ Δίκαιοι προανήγγειλαν, ἀλλά μόνο μέ τήν ἕνωση τοῦ Θείου μέ τό ἀνθρώπινο, τοῦ παθητοῦ μέ τό ἀπαθές, τοῦ θνητοῦ μέ τό ἀθάνατο πού συνετελέσθη στό πρόσωπο τοῦ Θείου Λυτρωτοῦ.

Καί συνεχίζει ὁ Ἱερός Δαμασκηνός. «Ὅλον γάρ τόν Πρῶτον Ἀδάμ, τόν πρό τῆς παραβάσεως, τόν ἁμαρτίας ἐλεύθερον, ἀνέλαβες Δέσποτα, διά σπλάχνα ἐλέους σου, σῶμα, ψυχήν, νοῦν καί τά τούτων φυσικά ἰδιώματα, ἵνα ὅλῳ μοι τήν σωτηρίαν χαρίσῃ. ὄντως γάρ «τό ἀπρόσληπτον ἀθεράπευτον» (2)

Κάθε χρόνο, κάθε φορά πού ἑορτάζομε τά Χριστούγεννα, μᾶς ἀπασχολεῖ καί μᾶς προβληματίζει ἕνα μεγάλο ἐρώτημα, τό ὁποῖο ἀπασχολοῦσε καί τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας. Σκοπός τοῦ ἑορτασμοῦ εἶναι ἡ θέωση, ἡ κοινωνία μέ τό Θεό. Οἱ συνθῆκες τοῦ βίου μας, ὅμως, εἶναι τέτοιες ὥστε νά δημιουργοῦν τό ἀνάλογο κλῖμα, τήν κατάλληλη ἀτμόσφαιρα γιά νά ὁδηγῆται ὁ ἄνθρωπος, ἀπό τόν παρόντα αἰῶνα στήν ἑνότητα μέ τόν Θεό; Ἡ ὑμνολογία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας καί ἡ μυστηριακή της ζωή, δίδει τό μέγεθος τῆς χαρᾶς, τό ὁποῖο ἔζησαν οἱ Ἅγιοι Ὑμνογράφοι καί οἱ Πατέρες, οἱ ὁποῖοι ἐν Πνεύματι Θείῳ, συνέθεσαν τούς Ὕμνους καί τίς Λειτουργικές εὐχές, ζῶντες ἐν κοινωνίᾳ μετά τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ ἡμῶν. Αὐτή ἡ χαρά δέν εἶναι δυνατόν νά βιωθῆ μέ τυπικές, ἐξωτερικές ἐκδηλώσεις πού ἱκανοποιοῦν μόνο τόν ἔξω, τόν σαρκικό δηλαδή ἄνθρωπο. Αὐτή ἡ χαρά δέν ἔχει καμμιά σχέση μέ τό ψεύτικο, τό μή πνευματικό, μέ τό ἐμπορικό, ἄν θέλετε, κλῖμα τῶν ἡμερῶν. Οὔτε μέ μόνο τό ἑορταστικό κοσμικό τραπέζι, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δέν εἶναι ἐπέκταση τῆς Εὐχαριστιακῆς Τραπέζης, οὔτε μέ μόνη τήν ἀνταλλαγή τυπικῶν καί κατ’ ἔθος ἀποστελλομένων εὐχῶν, ἄν ἡ καρδία δέν φλέγεται ἀπό ἀγάπη. Αὐτή ἡ χαρά εἶναι σκίρτημα ψυχῆς, εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ συνεορτασμοῦ τῶν οὐρανίων μετά τῶν ἐπιγείων, εἶναι συμμετοχή στό γεγονός τῆς Θείας Σαρκώσεως, τοῦ ὅλου ἀνθρώπου, ὡς ψυχοσωματικῆς ὑπάρξεως. Ἀλήθεια ἀδελφοί μου, γιατί πολλές φορές ἀδικοῦμε τόν ἑαυτό μας; Γιατί πορευόμεθα ἠθελημένα μέσα σ’ ἕνα κλῖμα πνευματικῆς ἀναπηρίας,οὐδεμία δίδοντες σημασία στήν πνευματική μας ὑπόσταση, τήν ὁποία μᾶς ἔδωκε ὁ Θεός μαζί μέ τήν ὑλική;

Ἀδελφοί μου, αὐτή ἡ χαρά πού πηγάζει ἀπό τό Μυστήριο τῆς Σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ, βιώνεται ὡς ὑπέρβαση τοῦ θανάτου, ἀφοῦ ὁ Κύριός μας ἐνηνθρώπησε, «ἵνα οἱ ἄνθρωποι ζωήν ἔχωσι καί περισσόν ἔχωσι» (Ἰωάνν. ι’, 10).

Χριστούγεννα! Ἡμέρα τῆς σωτηρίας μας καί τῆς λυτρώσεώς μας ἀπό τά δεσμά τῆς φθορᾶς καί τῆς ἁμαρτίας. Γι’ αὐτό καί ἡ ψυχή ζεῖ τό δικό της πανηγύρι. Ὡς θεονοσταλγική καί θεοπόθητη ἔχει τήν δική της λογική. Ἄς τήν ἀφήσομε μέσα ἀπ’ αὐτή τήν πλημμυρίδα τῶν ἱερῶν καί χαρμοσύνων μηνυμάτων, νά ζήσῃ τό θαῦμα τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως, ὡς μετοχή στό Μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί τοῦ συνανθρώπου.

Μέ τό λειτουργικό μήνυμα, «ἄνω σχῶμεν τόν νοῦν καί τάς καρδίας»(3), σᾶς παρακαλῶ, ὡς πνευματικός σας πατέρας, νά ἀτενίσετε, νά ἀτενίσομε καί σήμερα καί στήν συνέχεια στά ὕψη τοῦ οὐρανοῦ, ὅπως ἡ θεοείδειά μας ἐπιτάσσει, ὥστε μέσα ἀπό τήν ταπείνωση, τήν κάθαρση τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς, πού ἐπιτυγχάνεται μέ τήν προσευχή, τήν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν καί τήν ἐν γένει πνευματική καί μυστηριακή ζωή, νά φτάσομε στήν κατανόηση καί βίωση τοῦ μυστηρίου τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, στή σωτηρία μας, στή λύτρωση, στή θέωση πού εἶναι ὁ σκοπός καί τό τέλος τῆς ὑπάρξεώς μας.

Εὔχομαι ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου τά ἔτη σας νά εἶναι πολλά, χριστοφόρα καί θεοφόρα. Ἡ χαρά καί ἡ ἀγαλλίαση πού μᾶς χαρίζει σήμερα ὁ Θεῖος Λυτρωτής, νά εἶναι οἱ μόνιμοι συνοδοί τῆς ζωῆς σας.

Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ μέ ἀγάπη πατρική.

Χριστούγεννα 2007

Διάπυρος πρός Κύριον εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ




Υ.Γ.Οι Κατηχητικές Νεανικές Ομάδες της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών σας εύχονται Ο Νηπιάσας Χριστός να ευλογεί καθένα ξεχωριστά και να φέρει την ειρήνη στις ψυχές σας !!!

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2007

" Τα Χριστούγεννα Έρχονται..."


Ακούστε τους θαυμάσιους Χριστουγεννιάτικους Βυζαντινούς ύμνους που ψάλλονται στην Εκκλησία τα Χριστούγεννα κατά την ακολουθία του Όρθρου.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

" Ο Τέταρτος Μάγος "



Οι Κατηχητικές Νεανικές Ομάδες της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών σας παρουσιάζουν την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2007 και ώρα 18:οομμ, επί τη εορτή των Χριστουγέννων ένα Θεατρικό Έργο με Θέμα:

" Ο Τέταρτος Μάγος "

Δώσε και Εσύ το "Παρών" !!!


( Η Εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών ( Ιωνίας 47 )

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007

" Απόηχοι "

Λίγες Στιγμές από την προετοιμασία του θεατρικού " Ο Τέταρτος Μάγος ".
Συμμετέχουν παιδιά των Νεανικών Κατηχητικών Ομάδων της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών.

Adblock

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

" Tιμόνι και Αλκοόλ "

Πολλοί είναι αυτοί που κάνουν το λάθος να συνδυάσουν «Τιμόνι και Αλκοόλ» με ολέθριες συνέπειες τόσο για την ζωή τους όσο και για την ζωή των άλλων. Πολλές έρευνες έχουν αποδείξει ότι αλκοόλ και οδήγηση είναι ένας θανατηφόρος συνδυασμός.


Μην έχετε ψευδαισθήσεις: Ακόμη και ένα αλκοολούχο ποτό είναι αρκετό για να επηρεάζει σοβαρά την ικανότητα σας να οδηγείτε καλά, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες σας να σκορπίσετε θάνατο.


Μην παίζεις την ζωή σου κορώνα γράμματα. Μην βάζεις σε κίνδυνο, τόσο την ζωή σου όσο και την ζωή των άλλων. Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ. Πες ΟΧΙ στο «Τιμόνι και Αλκοόλ».


Παρακάτω ακολουθεί ένα χρήσιμο βίντεο για την ολέθρια σχέση μεταξύ οδήγησης και αλκοόλ…






Adblock


Πηγή:www.p-andr.blogspot.com

" Η Ζώνη Σώζει Ζωές "

Για του λόγου το αληθές δείτε το παρακάτω βίντεο...



Πηγή:www.mystakidis.com/istologio

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2007

"Ποιόν Εκκλησιαστικό ραδιοφωνικό Σταθμό ακούτε περισσότερο;"

1) Εκκλησία της Ελλάδος 89.5 fm

2) Πειραΐκή Εκκλησία 91.2 fm

3) Aποστολική Εκκλησία των Πατρών 88.5 fm

4) Λυδία 94.2 fm

5) Άλλο...

( Καταθέστε την ψήφο σας δίπλα...)





Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

" Εορτάζει η Πόλις των Πατρέων "

Ο απόστολος Ανδρέας ήταν ο πρώτος από τους μαθητές του Χριστού, γι’ αυτό και ονομάζεται «Πρωτόκλητος». Γιος του Ιωνά και νεότερος αδελφός του Πέτρου καταγόταν από την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Και τα δυο αδέλφια ασχολούνταν με την αλιεία. Ο ζήλος τους και η προσδοκία του Μεσσία έφεραν αρχικά τα δυο αδέλφια κοντά στον Ιωάννη τον Βαπτιστή, του οποίου ήταν και μαθητές.

«Τη επαύριον πάλιν ειστήκει ο Ιωάννης και εκ των μαθητών αυτού δύο, και εμβλέψας τω Ιησού πειπατούντι λέγει ίδε ο αμνός του Θεού. Και ήκουσον αυτού οι δύο μαθηταί λαλούντος, και ηκολούθησαν τω Ιησού. Στραφείς δε ο Ιησούς και θεασάμενος αυτούς ακολουθούντας λέγει αυτοίς, τι ζητείτε; Οι δε είπον αυτώ ραββί ο λέγεται ερμηνευόμενον διδάσκαλε που μένεις; Λέγει αυτοίς έρχεσθε και ιδέτε. Ήλθον ουν και είδον που μένει, και παρ’ αυτώ έμειναν την ημέραν εκείνην ώρα τη ως δεκάτη. Ην Άνδρέας ο αδελφός Σίμωνος Πέτρου εις εκ των δύο των ακουσάντων παρά Ιωάννου και ακολουθησάντων αυτώ. Ευρίσκει ούτος πρώτος τον αδελφόν τον ίδιον Σίμωνα και λέγει αυτώ ευρήκαμεν τον Μεσσίαν ο έστι μεθερμηνευόμενον Χριστός» (Ιωαν. 1, 35-41).


Ο Απόστολος Ανδρέας μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και τη διασπορά των Αποστόλων κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Βιθυνία, τον Εύξεινο Πόντο, τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο και την Αχαΐα. Υπήρξε ιδρυτής της Εκκλησίας του Βυζαντίου που έγινε η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία της Κων/πόλεως. Όπως και οι άλλοι απόστολοι, ο Ανδρέας συνοδεύει το κήρυγμά του με θαύματα. Φυσικά δε λείπουν και οι δικές του ταλαιπωρίες, οι διώξεις, οι κακοπάθειες.


Στην Αχαΐα θεράπευσε πολλούς ασθενείς και η διδασκαλία του καθώς και τα θαύματά του εξόργισαν τον ανθύπατο, ο οποίος διέταξε να τον συλλάβουν και να τον φυλακίσουν. Υπέμεινε ανδρειότατα σε ηλικία ογδόντα χρόνων μαρτυρικό θάνατο. Σταυρώθηκε σε σταυρό σχήματος Χ και μάλιστα με το κεφάλι προς τα κάτω. Όχι μόνο υπέμεινε γενναιότατα το μαρτύριο, αλλά συμβούλευε τους πιστούς την ώρα της μεγάλης οδύνης του να θεωρούν το θάνατο ευκαταφρόνητο και να χαίρουν γι’ αυτόν.


Ο Άγιος Ανδρέας είναι πολιούχος και προστάτης της Πάτρας και η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Νοεμβρίου.

Απολυτίκιο

Ως των Αποστόλων πρωτόκλητος και του κορυφαίου αυτάδελφος, τον Δεσπότην των όλων Ανδρέα ικέτευε, ειρήνην τη οικουμένη δωρήσασθαι και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.


Πηγή: www.enoriaka.gr

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2007

" Απόηχοι..."

Με μεγάλη επιτυχία συνεχίζονται οι πρόβες για την εορταστική εκδήλωση των Χριστουγέννων
από τις Νεανικές Ομάδες της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών.

Ζήλος, Ταλέντο, Αυθορμητισμός διακρίνουν τα παιδιά που συμμετάσχουν στις ετοιμασίες του Θεατρικού " Ο Τέταρτος Μάγος ".

Σύντομα Κοντά σας πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις πρόβες...

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

" Αύρα - Αυροθεραπεία (Θεοφιλεστάτου Eπισκόπου Καρπασίας κ.κ. Χριστοφόρου)"


Δυστυχώς και η χώρα μας έχει γεμίσει με ομάδες ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Πίστη, όπου δραστηριοποιούνται σε επίπεδο ημερίδων, σεμιναρίων, ομιλιών κλπ. Προς ενημέρωση των πιστών παρουσιάζουμε μέθοδο "εναλλακτικής θεραπείας" με αποκρυφιστικές πρακτικές ενταγμένες στην κίνηση της "Νέας Εποχής".


Αύρα

Η αύρα είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις ανατολικές θρησκείες και πρακτικές και τον αποκρυφισμό. «Η Αύρα είναι ηλεκτρομαγνητική ενέργεια, η οποία περιβάλλει κάθε ζωντανό οργανισμό» (The hidden secrets of the Aura). «Το ανθρώπινον ενεργειακόν πεδίον είναι η εξωτερί­κευση της συμπαντικής ενέργειας που ενυπάρχει στην ανθρώπινη ζωή. Μπο­ρεί να χαρακτηρισθεί ως ένα φωτεινό σώμα το οποίον περιβάλλει και διαπέρ­να το φυσικό σώμα, εκπέμποντας την δική του χαρακτηριστικήν ακτινοβολίαν που συνήθως καλείται αύρα» (The human energy field).
Στις ανατολικές θρησκείες και πρα­κτικές δίνεται πάντοτε μεγάλη έμφαση στην αύρα, στα χρώματά της, στην έκτασή της κ.τ.λ. Η αύρα, κατά τους Ινδουιστές, δεν είναι κάτι το στατικό, αλλά μεταλλάσσεται ανάλογα με τον χα­ρακτήρα, τα συναισθήματα, την ψυχο­λογική, την σωματική και διανοητική κατάσταση του ατόμου. Το ίδιο μεταβάλλονται και τα χρώματα της αύρας, όπως επίσης και το σχήμα της. Όπως υποστηρίζουν οι οπαδοί της Αύρας μέ­σα από τα χρώματα και την μορφή της αύρας, μπορεί κάποιος να καταλάβει τον χαρακτήρα, την διάθεση, την κατά­σταση ενός ατόμου και πολλά άλλα. Η αύρα παρουσιάζει διάφορα επίπεδα. «Πέραν των χρωμάτων που μεταβάλλο­νται στην αύρα ενός ατόμου, η δεσμίδα που βρίσκεται κοντύτερα στο φυσικό σώμα κάποιου, συνήθως δεν αλλάζει. Αυτή αποκαλείται ως το «χρώμα της ζωής». Το «χρώμα της ζωής» δείχνει τι το άτομο διάλεξε να κάνει σ' αυτή τη ζωή...» (The Hidden Secrets of the Aura).
Όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί της αύρας «υπήρξαν εποχές στην ιστορία όπου ένα συγκεκριμένο χρώμα στην αύρα κυριάρχησε σε μια εποχή. Για πα­ράδειγμα, ...η «μπλε» εποχή ήταν στο αποκορύφωμά της μεταξύ 1950-1960... η «βιολετί» εποχή άρχισε την δεκαετία του 60 και 70 και θα συνεχίσει έτσι μέ­χρι το 2000-2014, οπόταν και θα έρθει η εποχή «indigo» (λουλακί) κατά την οποία θα ζήσουμε μέσα σε ειρήνη και αρμονία σ' αυτόν τον πλανήτη» (The Hidden Secrets of the Aura). Εδώ φαίνεται ότι η θεωρία περί της αύρας πέρασε και στην κίνηση της Νέας Εποχής.
Οι εκφραστές της θεωρίας, που κι­νείται μέσα στα αποκρυφιστικά και εσωτερικά πλαίσια, προσπαθούν να βρουν ερείσματα ακόμα και μέσα στην Αγία Γραφή για να στηρίξουν τις θέ­σεις τους. Για παράδειγμα υποστηρί­ζουν ότι τα θαύματα του Χριστού πραγματοποιούνταν μέσω της αύρας, την οποία εξέπεμπε με τα χέρια του. Αυτό είναι βλασφημία και διαστρέβλω­ση της Ευαγγελικής αλήθειας, αφού ο Χριστός ως Θεάνθρωπος, δηλαδή τέ­λειος Θεός και τέλειος άνθρωπος ήταν και είναι ο Κύριος και εξουσιαστής της ζωής και του θανάτου ή καλύτερα αυτός είναι η Ζωή. Ως Θεός αληθινός δεν είχε ανάγκη να εκπέμψη μία ενδοκοσμική ενέργεια για να θεραπεύση κάποιον, αλλά και μόνο με τον λόγο Του θεράπευε τους ανθρώπους και ας βρι­σκόταν σε πολύ μακρινή απόσταση από τον ασθενή. Η δε περίπτωση της αιμορροούσας γυναίκας που θεραπεύθηκε επειδή απλώς άγγιξε τα ρούχα Του, δεί­χνει ότι δεν επρόκειτο περί της ενέργει­ας της αύρας, αλλά περί της άκτιστης θεϊκής ενέργειάς Του. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς δεν είχε αποκτήσει μέσω διαλογισμών, αυτοσυγκεντρώσεων και άλλων τεχνικών κάποιου είδους «ηλε­κτρομαγνητική ενέργεια», αλλά ο ίδιος ως Θεός ήταν η πηγή της ενέργειας που όχι απλώς θεραπεύει τις σωματικές ασθένειες, αλλά θεραπεύει τις εσωτερικές πνευματικές ασθένειες και οδηγεί τον άνθρωπο στην κατά Χάρη θέωση.


Αυροθεραπεία

Η Αυροθεραπεία εντάσσεται στις λεγόμενες εφαρμογές της βιοενεργειακής θεραπείας, όπως είναι επίσης το Ρέϊκι, το θεραπευτικό άγγιγμα (Therapeutic touch) κ. ά.
Σύμφωνα με τους διδασκάλους της Θεοσοφικής αυτής μεθόδου «ο οργανι­σμός εκπέμπει ένα ενεργειακό βιομαγνητικό πεδίο, που αλλάζει ανάλογα με τις διακυμάνσεις της υγείας. Είναι δια­φορετικό όταν κάποιος είναι υγιής, όταν πρόκειται να αρρωστήσει ή όταν είναι ήδη άρρωστος. Το ενεργειακό αυτό πεδίο φωτογραφίζεται τέλεια με τις ειδικές συσκευές Κίρλιαν και το αποτέλεσμα μας οδηγεί στη θεραπεία. Τί είναι αυτή η θεραπεία; Στηρίζεται στο νόμο της φυσικής, που λέει πως, όταν πλησιάσουν δύο πηγές ενέργειας, η ενέργεια μεταφέρεται από την περιο­χή με το μεγαλύτερο δυναμικό προς την περιοχή με το χαμηλότερο, ώστε να επέλθει ισορροπία. Άρα όταν ο θεραπευτής, που είναι πηγή ισχυρής ενέργει­ας, πλησιάζει κάποιον που πάσχει, ο τελευταίος θα απορροφήσει ενέργεια, ώστε να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό του σύστημα. Θέλετε και ένα απλό πα­ράδειγμα «θεραπείας» που όλοι γνωρί­ζουμε; Τί κάνει μια μητέρα, όταν το παιδί της πονάει σε κάποιο σημείο; Δεν το παίρνει αγκαλιά κι εκείνο κάπως ηρεμεί; Αυτό σημαίνει ότι χαλαρώνει από την ένταση του πόνου».
Με βάση, λοιπόν, αυτή την διδασκα­λία θεοποιούνται και απολυτοποιούνται οι «δυνάμεις» του ανθρώπου, αφού πιστεύει ότι κρύβει μέσα του ενδοκοσμικές ενέργειες, που όταν τις χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τις μεθό­δους και τεχνικές του αποκρυφισμού και πιστεύοντας ότι είναι μέρος της Πανσυμπαντικής απρόσωπης θεότητας «μπορεί κάποιος να πάρει τη δύναμη αυτή (αιθερικότητα) και να τη χρησιμο­ποιήσει για να αποθεραπευθεί». Φθά­νουν δε μέχρι του σημείου της βλασφη­μίας να ισχυρίζονται ότι και ο Ιησούς Χριστός εθεράπευε με την ενέργεια της αύρας, η οποία «είναι η ύλη, η οποία κατερχόταν από τους κόσμους της ουσίας, για να δώσει το φαινόμενο της ζωής».

(Πηγή:www.alopsis.gr)

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2007

" Αγ.Μαρίνα - Θαύματα "

Αν και σήμερα η λεγομένη" Νέα Εποχή " έχει προσπαθήσει να περάσει στον σύγχρονο κόσμο μία αντίληψη περί "εφεύρεσης και κατασκευής θαυμάτων" από την πλευρά της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας, το παρακάτω ρεπορτάζ γνωστής τηλεοπτικής εκπομπής ίσως αποτελεί μία ισχυρή απάντηση σε όσους υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις...
Δείτε το! Αξίζει τον κόπο!



Πηγή: www.mystakidis.com/istologio

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007



" Από ποιά περιοχή της Ελλάδας μας διαβάζεται;"





1) Πελοπόννησο
2) Στερεά Ελλάδα
3) Ήπειρο
4) Θεσσαλία
5) Μακεδονία
6) Θράκη
7) Νησιά του Αιγαίου
8) Νησιά του Ιονίου
9) Κρήτη
10) Εκτός Ελλάδος/ Εξωτερικό


( Καταθέστε την ψήφο σας δίπλα...)

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2007

" Ναί ή ΟΧΙ στο Χάρυ Πότερ; "


Μια σύγχρονη ορθόδοξη απάντηση στην Νέα Εποχή και στις μεθοδεύσεις της...

Είμαι μία παντρεμένη γυναίκα ηλικίας 50 ετών με δυο μεγάλες κόρες. Ζω συνειδητά την ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας εδώ και 18 χρόνια με μία ενδιάμεση παύση, για την οποία θα ήθελα εδώ να σας μιλήσω. Πριν περίπου πέντε χρόνια, συνέβη το εξής:

Κάποια ημέρα, η μικρή μου κόρη έφερε στο σπίτι το πρώτο βιβλίο του Χάρυ Πότερ και άρχισε να το διαβάζη χωρίς εγώ να το γνωρίζω. Όταν το τελείωσε εκείνη, είδα το βιβλίο και από περιέργεια άρχισα και εγώ να το διαβάζω χωρίς όμως να το αναφέρω στον πνευματικό μου. Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, άρχισα να αισθάνομαι ότι σιγά-σιγά δενόμουν μαζί του, τόσο που δεν ήθελα να το αποχωρισθώ. Τόσο πολύ με είχε επηρεάσει, ώστε προσπαθούσα να τελειώσω τις δουλειές του σπιτιού γρήγορα για να συνεχίσω την ανάγνωση του βιβλίου. Μόλις ετελείωσα το πρώτο βιβλίο του Χάρυ Πότερ, αμέσως αγόρασα το δεύτερο.

Διαβάζοντας το δεύτερο βιβλίο, αισθανόμουν κάτι να με παρασύρη μέσα σε μια γλυκειά δίνη, ώστε να θέλω να χάνωμαι μέσα στις σελίδες του. Δεν μ' ενδιέφερε, εκείνες τις ημέρες, τίποτε άλλο παρά μόνο πως να τελειώσω το βιβλίο. Έγινα φανατική αναγνώστρια του Χάρυ Πότερ, και όχι μόνο. Όπου και να βρισκόμουν, τον διαφήμιζα με πάθος. Σε όλες τις φίλες μου έλεγα ότι τα βιβλία του Χάρυ Πότερ σε κάνουν να ξεχνάς τα προβλήματά σου και να νοιώθεις όμορφα.

Στο τρίτο βιβλίο του Χάρυ Πότερ, τα πράγ­ματα χειροτέρευσαν. Αρχισα να αποξενώνο­μαι από την οικογένειά μου, να γίνωμαι εριστική και επιθετική στον σύζυγο, επειδή νόμι­ζα ότι δεν ενδιαφερόταν για μένα, ενώ εκείνος είχε και έχει πολλή αγάπη και υπομονή. Το ση­μαντικότερο όλων, όμως, ήταν ότι δεν ήθελα πλέον να πηγαίνω στην εκκλησία, ούτε να προ­σεύχομαι, όπως πριν, ούτε να μελετώ πνευμα­τικά βιβλία. Δηλαδή, άρχισα να απομακρύνο­μαι από τον Χριστό. Είχα πια την βεβαιότητα, ότι δεν υπάρχει μέλλουσα ζωή και ότι αυτά που μας λέει η Εκκλησία είναι ψέμματα. Έλεγα: «Εδώ είναι η ζωή και ο θάνατος. Μετά, τίπο­τε». Από τότε, έγινα μία τελείως κοσμική γυ­ναίκα, χωρίς ηθικές αναστολές. Ευτυχώς, όμως, που, τότε, ο Θεός με σκέπασε και δεν έπεσα σε μοιχεία. Αυτή μου η συμπεριφορά ήταν αρκε­τά επιδεικτική προς τους οικείους μου, τόσο που ο σύζυγος, οι κόρες μου και η αδελφή μου αν­ησύχησαν. Με είχε επίσης καταλάβει και μία βαρειά ακηδία. Το καταλάβαινα, αλλά μου άρε­σε και δεν ήθελα να ξεφύγω από αυτήν την κα­τάσταση. Βέβαια, και να ήθελα, ήταν αδύνατον να ξεφύγω και να ελευθερωθώ, από μόνη μου.

Βλέποντας η αδελφή μου πόσο σοβαρή ήταν η κατάστασή μου, δηλ. από θερμή μαθήτρια του Χριστού, που ήμουν πριν, να καταντήσω αρνήτριά Του, τηλεφώνησε στον πνευματικό μας πα­τέρα, τον οποίον σημειωτέον είχα πάρα πολύ καιρό να συναντήσω, ώστε εκείνος πλέον να επιληφθή και να με βοηθήση. Ο πνευματικός μου, ως φαίνεται, έκανε δυνατή προσευχή, και, συνέβη, μετά από μερικές ημέρες, το εξής:

Εμφα­νίσθηκε στον ύπνο μου κάποιος, με την μορφή του πατέρα μου, ο oποίος σημειωτέον είχε πε­θάνει πριν χρόνια, και άρχισε, με γλυκό αλλά και αυστηρό συγχρόνως τόνο, να με νουθετή, λέγοντάς μου: «Πώς άφησες τον γλυκύτατό μας Ιησού, που Τον υμνούν όλοι οι άγγελοι στον Ουρανό, που είναι η πηγή της αγάπης, της υπο­μονής και χαρίζει συγχώρηση των αμαρτιών, και ασπάστηκες την ιδέα ότι δεν υπάρχει τίπο­τε απολύτως μετά από αυτήν την ζωή, ότι πρέ­πει αυτήν την ζωή να την ζούμε έντονα και να απολαμβάνωμε το κάθε τι, τώρα που μπορούμε, χωρίς όρια; Κάνεις λάθος, κόρη μου. Η αληθι­νή ζωή είναι εδώ πάνω, που είμαι εγώ. Εσύ, τώρα, κάτω στην γη, δίνεις εξετάσεις. Πρόσε­ξε μην αποτύχης. Στο λέω, εγώ, ο πατέρας σου, που τόσο σ' αγαπά και βρίσκομαι τώρα στην άλλη ζωή. Πρόσεχε, πρόσεχε. Σύνελθε, και ζήτα συγνώμη από τον γλυκύτατό μας Ιησού».

Μόλις είδα αυτό το όνειρο, ξύπνησα και πε­τάχτηκα από το κρεβάτι με κλάμματα. Έκλαι­γα με λυγμούς για μία ώρα, χωρίς να μπορώ να πω στους δικούς μου τι μου είχε συμβή. Άρχι­σα να ντρέπωμαι τους πάντες για την κατάντια μου, μα περισσότερο, τον ίδιο τον Χριστό. Εκεί­νη ακριβώς την ημέρα, τηλεφώνησε στο σπίτι και ο πνευματικός μου. Του τα είπα όλα. Με άκουσε με προσοχή και μου μίλησε με πολλή αγάπη, σαν στοργικός πατέρας πού είναι. Αφού τα εξωμολογήθηκα όλα, μου διάβασε και την συγχωρητική ευχή. Μετά, μου λέει: «Ήταν μπό­ρα, παιδί μου, και πέρασε. Τώρα, να επιστρέψης στα πνευματικά σου καθήκοντα, όπως εσύ τα ξέρεις».
Εκ των υστέρων, συνειδητοποίησα, ότι, αν δεν είχε ενεργήσει η ευχή του πνευματικού μου πατέρα, κανείς δεν θα μπορούσε να με είχε ελευ­θερώσει από την δαιμονική επιρροή στην οποία είχα περιπέσει, εξ αιτίας της ενασχολήσεώς μου με τον δαιμονικό κόσμο του Χάρυ Πότερ.


Πηγή: www.alopsis.gr

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

" Nέα Διεύθυνση "

Σας ενημερώνουμε πως μπορείτε πλέον να επισκέπτεστε την ιστοσελίδα μας πληκτρολογώντας:
www.anaplastiki.gr

Το "anaplastiki.blogspot.com" θα παραμείνει σε λειτουργία αλλά δεν αποτελεί την αρχική σελίδα του site.

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007




"Θα στέλνατε το παιδί σας στο Κατηχητικό;"





1) Ναι
2) Όχι

3) Θα το σκεφτόμουν...

4) ΔΞ/ΔΑ



( Καταθέστε την ψήφο σας δίπλα...)

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

" 28 Οκτωβρίου 1940 "


Στην εποχή που ζούμε, που ο γνήσιος πατριωτισμός λογίζεται ως ένας νοσηρός εθνικισμός και η αληθινή φιλοπατρία εκλαμβάνεται ως μία σοβινιστική αντίληψη έναντι των άλλων λαών , θεωρούμε ως ελάχιστο χρέος τιμής και μνήμης να σας παρουσιάσουμε το παρακάτω αφιέρωμα στον πόλεμο του 40.


Ένα γράμμα – μία μαρτυρία. Κάτι πιο πολυσήμαντο: Μια κραυγή εκ βαθέων, που προκαλεί ρίγος και δέος, γιατί προέρχεται από έναν αγωνιστή που έχει το δικαίωμα να κραυγάζει. Τού το δίνουν τα τρία τραύματα από το μέτωπο, τού το δίνει η πολεμική του αναπηρία.Ένα γράμμα, λοιπόν, κραυγή, πάνω και πέρα από τον χρόνο και την ευτέλεια των καιρικών πολιτικών παθών. Το έφερε στο γραφείο μου, ώριμος πια από τα χρόνια, με κάτασπρα τα μαλλιά και σκαμμένο το πρόσωπο, παλιός πολεμιστής στο μέτωπο του ’40. Σεμνός, όπως όλοι οι πραγματικοί ήρωες, ήρεμος και πράος, χωρίς να κάνει χρήση των τίτλων του, χωρίς ν’ αναφερθεί στους αγώνες, στο μέτωπο και την αντίσταση που τού χάρισαν πολλά μετάλλια, μεγαλόσταυρους, τρία τραύματα και μια βαρειά αναπηρία, άφησε το γράμμα λέγοντας απλά:
-Αν νομίζετε ότι παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, το δημοσιεύετε...
Κι έφυγε...
Ένας συνάδελφος που έτυχε να τον ξέρει είπε:
Ήταν ένας αληθινός ήρωας... Παλικάρι πραγματικό! Και στο αλβανικό μέτωπο και στην Αντίσταση, στα πικρά χρόνια της κατοχής.

Διάβασα με συγκίνηση το γράμμα του με παραλήπτη «ένα νέο άνθρωπο», τον οποιοδήποτε νέο άνθρωπο, που ζει σ’ ένα δικό του κόσμο, «κατασκευασμένο» από χάρτινα λόγια και ψευδαισθήσεις, που δεν ξέρει (ή δεν τον έμαθαν) την βαθύτερη σημασία της Ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που καταμοιράζεται σε ίσο βάρος ανάμεσα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις.

Αλλά το γράμμα, που το είχα παρουσιάσει όταν, πριν από μία περίπου δεκαετία το έλαβα, είναι τόσο εύγλωττο από μόνο του, που δεν χρειάζεται κανένα σχολιασμό.
Λέει, λοιπόν, το γράμμα:

«Νέε μου φίλε,

Δεν έτυχε να με ξέρεις, ενώ εγώ είχα τη χαρά να σε συναντήσω πολλές φορές: Στα Πανεπιστήμια, στα γήπεδα, στους δρόμους, στην Αθήνα ή στην επαρχιακή πόλη που ζεις.

Το όνομά σου δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ούτε ο τόπος της καταγωγής σου, μπορεί να είσαι από την Αθήνα ή να κατάγεσαι από κάποιο χωριό... Το αντιπροσωπευτικό σου γνώρισμα είναι τα νιάτα σου. Σε αυτά απευθύνομαι και στη φλόγα των ματιών σου, που κλείνει τα όνειρα, τις φιλοδοξίες και τη λαχτάρα σου να πετύχεις στο πανεπιστήμιο ή στη δουλειά που διάλεξες. Αυτή η λαχτάρα, η τόσο ανθρώπινη, η τόσο νόμιμη, είναι ό,τι πιο ωραίο κλείνεις μέσα σου, γιατί σου δίνει την δύναμη να αγωνίζεσαι και να μην λυγίζεις στην πρώτη δυσκολία.

Σε σένα, λοιπόν, άγνωστε φίλε, στέλνω αυτό το γράμμα με κάποιο δικαίωμα που μού παραχωρούν η ηλικία και η πείρα μου. Θα τολμούσα να πω και οι αγώνες μου, αλλά δεν πιστεύω ότι έκανα τίποτα περισσότερο από το καθήκον, που φλόγιζε τα μεθυσμένα νιάτα μου σαν ξεκινούσαν για το μέτωπο, με το όραμα της νίκης ενάντια στη βία, τον ολοκληρωτισμό και την ανελευθερία.

Α, νέε μου, να μπορούσες έστω και λίγο να ζούσες την έξαρση και την παλλαϊκή συμμετοχή εκείνης της εθνικής μέθης. Όλοι μας, εμείς που ξεκινούσαμε για το μέτωπο κι οι άλλοι που θα έμεναν στα μετόπισθεν, όλοι μας, ο ανώνυμος ψυχωμένος λαός και οι επώνυμοι ανώτεροι αξιωματούχοι, άνθρωποι των γραμμάτων και επιστήμονες, απλές αγράμματες γυναικούλες, νέοι και γέροι, όπου και αν βρισκόμαστε, όπου και αν ζούσαμε, όποια δουλειά κι αν κάναμε, είχαμε γίνει μία ενιαία εθνική ψυχή. Δεν μάς χώριζαν διαφορές, δεν μάς δηλητηρίαζαν πολιτικά μίση, δεν μάς διαιρούσαν τάξεις, ιδέες, φρονήματα. Είμαστε το Γένος ενιαίο και αδιαίρετο, που έπρεπε να πολεμήσουμε για την ελευθερία, που μάς χάρισαν με αίμα και θυσίες οι πρόγονοι και που εμείς είχαμε απαράβατο χρέος, πάλι με αίμα και θυσίες να την διαφυλάξουμε, για να την κληρονομήσουμε σαν ιερή επιταγή και παρακαταθήκη στα παιδιά και στα εγγόνια μας.

Θα έφταναν εκείνες και μόνο οι στιγμές, οι φορτισμένες με ιδανικά και οραματισμούς για το Γένος, για να καταξιώσουν ολόκληρη την ιστορική μας διαδρομή, τριών χιλιετηρίδων.

Δεν πολεμούσαμε έναν επώνυμο και συγκεκριμένο εχθρό. Πολεμούσαμε την ανώνυμη και πολυπρόσωπη βία, πολεμούσαμε το ολοκληρωτισμό και την μισαλλοδοξία. Και δώσαμε εμείς οι μικροί και ανίσχυροι στην πανίσχυρη Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο το ύψιστο ηθικό μάθημα που το εκφράζει τόσο επιγραμματικά στον στίχο του ο ποιητής ότι «θέλει αρετή και τόλμην η ελευθερία».

Ματώσαμε, πληγωθήκαμε, δοκιμαστήκαμε σκληρά αντιμετωπίζοντας τις πολυάριθμες σιδερένιες δυνάμεις του Άξονα αλλά δεν λυγίσαμε. Με το κεφάλι ψηλά στο μέτωπο, με το κεφάλι ψηλά στα μετόπισθεν κι έπειτα με το κεφάλι ψηλά στην αντίσταση.

Το ξέρω, νέε μου φίλε, πως όλα αυτά σου φαίνονται κάπως υπερβολικά. Κι ίσως μέσα σου διατυπώνεις την σκέψη ότι είναι «εκτός εποχής». Η εποχή δεν στέκεται πια σ’ αυτές τις ιδέες που φαίνονται κάπως ξεπερασμένες! Άλλοι οι στόχοι των ανθρώπων, άλλες οι επιδιώξεις τους: μία καλύτερη και πιο άνετη ζωή, η εύκολη επιτυχία, πληρωμένη με οποιοδήποτε τίμημα. Ο κατασκευασμένος ευδαιμονισμός. Κι ακόμη, τα τείχη που χωρίζουν τους ανθρώπους. Τα πολλαπλά χαλύβδινα τείχη που έχουν στηθεί ανάμεσά τους από τους καιροσκόπους και τους χαμαιλέοντες. Η αδίστακτη κομματικοποίηση που έχει εισχωρήσει παντού, ακόμη και μέσα στην οικογένεια. Από την μια όχθη του ποταμού ο πατέρας, από την αντίθετη ο γιος, κι ανάμεσά τους ποτάμι αδιάβατο το πολιτικό πάθος.

Σε είδα, νέε μου φίλε, αρκετές φορές να φανατίζεσαι με έξαλλο πάθος για την μια ή την άλλη παράταξη και να ξοδεύεις τον πολύτιμο δημιουργικό σου χρόνο χωρίς νόημα και σκοπό για να υποστηρίξεις τις θέσεις σου. Κι οι θέσεις αυτές δεν ξεκινούσαν από μία βαθύτερη πίστη σε μιαν ιδέα που είχες συνειδητοποιήσει και αγωνιζόσουν δίκαια γι’ αυτήν, αλλά από την επιπόλαιη επίδραση του άλλου που σε έβλεπε σαν όργανό του.

Κι όμως η ζωή είναι γεμάτη ακόμη από ενδιαφέροντα, από στόχους, από ιδανικά. Δεν έχει αδειάσει, όπως θέλουν να νομίζουν κάποιοι, δεν έλειψαν εντελώς οι γέφυρες επικοινωνίας. Στο χέρι σου είναι να τις στεριώσεις για να μπορείς να δεις τον συνάνθρωπο όχι σαν αντίπαλο για αναμέτρηση, αλλά σαν φίλο για συνεργασία... νέε μου άγνωστε φίλε.

Από εκείνη την Μεγάλη Ώρα του ’40 έχουν περάσει 42 χρόνια... Είμαστε άλκιμοι νέοι τότε όταν χυνόμαστε ασυγκράτητοι στον αγώνα της Λευτεριάς και τώρα κυρτώσαμε, γεράσαμε, ζούμε στο περιθώριο της ζωής. Τώρα είναι ο δικός σας κλήρος, η δική σας σειρά. Ο τόπος περιμένει από σας! Οι άνθρωποι περιμένουν από σας! Μεγάλο το χρέος, μεγαλύτερη ακόμη η χαρά.

Λέγαμε όταν κινούσαμε για το Μέτωπο: -Όλοι μαζί αδέλφια, για την Λευτεριά μας!

Κι αυτές οι απλές λέξεις, αυτό το «όλοι μαζί αδέλφια», ήταν βίωμα, σκοπός και αποστολή.

Όλοι μαζί αδέλφια! Όπου μάς λάχαινε ο κλήρος... Σε κάποιαν απρόσιτη βουνοκορφή της Πίνδου ή στα μετόπισθεν που κι αυτά πολεμούσαν για τους ίδιους σκοπούς και με την ίδια μέθη.

Α, εκείνες οι ώρες!... Εκείνες οι μέρες, οι φορτισμένες από πίστη και αγώνα! Είναι πια Ιστορία αλλά και ζωντανή μνήμη για μάς που ακόμη τις κλείνουμε μέσα μας με την ίδια συγκίνηση και με την ίδια αγωνιστική διάθεση, όπως τότε.

Ζήτησε, νέε μου, να γνωρίσεις μέσα από κείμενα και μαρτυρίες αυτές τις μεγάλες ώρες του ’40, αυτό το νεώτερο έπος του Γένους. Μέθυσε από τη μέθη τους, πάρε δύναμη από την πίστη τους. Για να μπορείς ολοκληρωτικά και απόλυτα να κατανοήσεις τη βαθειά, την καίρια και τελεσίδικη σημασία της κραυγής:

-Όλοι μαζί αδέλφια!...

Και όχι μόνο στην μεγάλη ώρα του Πολέμου αλλά και στην μεγάλη ώρα της Ειρήνης! Που χρειάζεται κι αυτή μέθη, αγώνα κι αγρυπνία.

Με αγάπη

Ένας παλιός πολεμιστής του ‘40».

Παρουσιάζω με συγκίνηση αυτό το γράμμα, χωρίς κανένα άλλο σχόλιο και το απευθύνω με την ίδια συγκίνηση στον άγνωστο παραλήπτη, ίσως τον προβληματίσει κι ίσως σταθεί στις τελευταίες του γραμμές για τη μεγάλη ώρα της Ειρήνης, που όπως γράφει και ο παλιός πολεμιστής του ’40 χρειάζεται κι αυτή μέθη, αγώνα και αγρύπνια. Το τελευταίο πριν από όλα: Αγρύπνια...



Πηγή:www.enoriaka.gr

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007

" Εορτή Οσίου Γερασίμου "





















Η Αναπλαστική Σχολή Πατρών βρέθηκε όπως κάθε χρόνο στην Κεφαλλονιά για την εορτή του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Γερασίμου του Νέου Ασκητού.

Παραπάνω σας παραθέτουμε φωτογραφικό υλικό από την εορτή και από την Ολονυκτία που τελέστηκε ιερουργούντος του Αρχιμ. π. Ιεροθέου Ζαχαρή και ψαλλόντων Χορωδίας Φοιτητών της Αναπλαστικής Σχολής.

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

" Εορτή Αρχιεπισκόπου "


Η Αναπλαστική Σχολή Πατρών έγραψε:
Σήμερα 21 Οκτωβρίου εορτή του Οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω ας ενώσουμε όλοι τις προσευχές μας και ας δεηθούμε στον Χριστό μας να χαρίσει την υγεία στον εορτάζοντα και " πονομένο " Αρχιεπίσκοπό μας!.

Μακαριώτατε να είστε βέβαιος πως η Εκκλησία σας περιμένει πίσω με λαχτάρα ακμαίο,δυνατό και υγιή.

Μακαριώτατε: "Χρόνια Πολλά, Ευλογημένα,Χαρμόσυνα και Σωτήρια"

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

" Όσιος Γεράσιμος ο Νέος Ασκητής "


Ο Όσιος Γεράσιμος γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1509. Kαταγόταν από την ονομαστή οικογένεια των Νοταράδων. Περιήλθε πολλά μέρη της Στερεάς, της Θεσσαλίας και της Θράκης, χωρίς να παραλείψει να μονάσει μερικά χρόνια και στο Άγιο Όρος.

Από εκεί μετέβη στα Ιεροσόλυμα, όπου χειροτονήθηκε ιερέας. Από την Παλαιστίνη, μετέβη στο όρος Σινά, στην Αίγυπτο και στην Κρήτη. Στη Ζάκυνθο κλείστηκε στη Σπηλαία και έζησε ασκητικά επί έξι χρόνια. Τέλος κατέληξε στην Κεφαλλονιά, όπου εγκαταστάθηκε σε παλαιό ναό στη θέση «Ομαλά» της Κοινότητας Βαλσαμάτων. Στο ναό αυτό που τον ανακαίνισε έζησε ασκητικά ως το τέλος της ζωής του.

Αμέσως μετά το θάνατό του σημειώθηκαν θεραπείες ασθενών και άλλες θαυματουργικές του ενέργειες. Το ιερό του λείψανο είναι αποθησαυρισμένο σε αργυρή λάρνακα, παραμένει αδιάφθορο και αρτιμελές, φέροντας τα άμφια με τα οποία ενταφιάστηκε. Είναι ο πολιούχος της Κεφαλληνίας.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Οκτωβρίου, ημέρα ανακομιδής του λειψάνου του. Η μνήμη της κοιμήσεώς του αναγράφεται στις 16 Αυγούστου, οπότε στην Κεφαλληνία τελείται πανηγυρική εορτή.

Πηγή: www.enoriaka.gr


( Την Δευτέρα θα παρουσιάσουμε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την εορτή του Αγίου μιας και οι φοιτητές της Αναπλαστικής πραγματοποιούν προσκύνημα στην Κεφαλλονιά)

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

" Παιδικός Σταθμός Α.Σ.Π ."



Με μεγάλη επιτυχία και απρόσκοπτα συνεχίζεται το σπουδαίο έργο του παιδικού σταθμού της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών. Αυτό φυσικά οφείλεται στην άρτια κατάρτιση των νηπιαγωγών Ευγενίας Παρακεντέ και Παρασκευής Παπαδημητροπούλου. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και ευχόμαστε κάθε ευλογία από το Θεό.

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2007


Πόσο σας ενδιαφέρει η πορεία της υγείας του Αρχιεπισκόπου;

1) Πάρα Πολύ

2) Αρκετά

3) Λίγο

4) Αδιαφορώ





(Καταθέστε την ψήφο σας δίπλα)

"Εξομολόγηση"

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΑΧΗΣ

Εξομολόγηση - Μετάνοια


Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι. Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ. Έπεσες; Στον πνευματικό. Έπεσες; Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό. Και η οσία Μαρία, πρώτα εξομολογήθηκε.

Στη γειτονιά μας ήτανε κάποιος Κύπριος και είχε έναν υποτακτικό, ο οποίος τους γονείς του δεν είχε αναπαύσει, να πούμε. Όταν καλογέρευσε, και τον Γέροντά του δεν τον ανέπαυσε. Κι' εκεί που καθόμαστε στη Μικρή Αγία Άννα, τον έστειλε ο Γέροντάς του στον Γέροντα, τον Γέρο-Ιωσήφ, να πει τον λογισμό του και ό,τι μπορεί να τον βοηθήσει. Όταν ήρθε εκεί, ήμαστε γύρω έτσι με τον Γέροντα, λέει: «Άντε εσύ, πήγαινε εσύ, πηγαίνετε στα δωματιά σας· έλα 'δω, πατερ- Ιωάννη». Ανεβαίνει, πήγαινε στο δωμάτιό του.

-Γέροντα, λέει, η ψυχή μου κλαίει,κλαίει, κλαίει σαν μικρό παιδί.

-Γιατί, παιδί μου, η ψυχή σου κλαίει;

-Διότι, λέει, δεν ανέπαυσα τον Γέροντά μου.

-Ε, πού καταλαμβάνεις ότι δεν ανέπαυσες τον Γέροντα;

-Να, λέει, έτσι στην υπακοή.

-Άκουσε, παιδί μου. Εκεί που γκρέμισες, εκεί να διορθώσεις. Εχαλάρωσες το "νά 'ναι ευλογημένο", την ταπείνωση και την αυταπάρνηση στον Γέροντα. Μη ζητάς τώρα με την ευχή ή με την Θεία Μετάληψη, πάτερ μιου, να διορθώσεις το λάθος σου. Εκεί έσφαλες, εκεί να βάλεις μετάνοια, εκεί να διορθώσεις.

Ο αββάς Παμβώ, όταν ήταν κοσμικός, πήγε και κλέψανε σύκα από άλλο γειτονικό αμπέλι. Και όταν τους πήρε μυρωδιά ο δραγάτης, τό 'βαλαν στα ποδάρια να φύγουν, Αλλά από το μαντήλι που είχε τα σύκα, τού 'πεσε ένα σύκο κάτω και να μην το χάσει, πήγε και τό 'φαγε. Και λέει ο ίδιος: «Όποτε θυμάμαι αυτό το σύκο, κάθομαι και κλαίω». Κάθομαι και κλαίω... Αυτό το σύκο...

Έτσι κι εγώ, να πούμε. Όταν θυμάμαι αυτήν την παρακοή που έκανα στον Γέροντα, ως άλλος απόστολος Πέτρος, κάθομαι και κλαίω. Γιατί να κάνω αυτήν την παρακοή, να μην την κάνω υπακοή να κερδίσω;

Ένα πράγμα, άμα σε κεντάει η συνείδησή σου, πήγαινε και βάλε μετάνοια: «Αδερφέ μου, ευλόγησον, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις, έσφαλα». Αυτό διορθώνει το λάθος σου. Μην παραβλέπεις τη συνείδησή σου. Άνθρωποι είμεθα, ένας στον άλλον φταίει. Ή σου είπε έναν λόγο είτε δεν έκανε εκείνο το οποίο είπες, και οπότε κατόπιν η συνείδηση έρχεται ελέγχουσα. Μην την παραβλέπεις, πήγαινε ταπεινώσου και πες το "ευλόγησον" εις τον αδελφό ή εις τον Γέροντα.
Πηγή:www.orthodoxie.net

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2007

"Εορτή Αγίου Γερβασίου του Μάρτυρος"


Την Κυριακή 14 Οκτωβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μάρτυρος Γερβασίου. Γι΄αυτό το λόγο θα τελεστεί πανηγυρική Θ.Λειτουργία μετά Θ.Κηρύγματος και αρτοκλασίας στον " Ι.Ν.Αγ.Ταβιθάς " στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών (Ιωνίας 47).

Με την ευκαιρία αυτή να ευχηθούμε Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα στα εορτάζοντα μέλη της Σχολής.1) Αρχιμ.Γερβάσιος Παρασκευόπουλος 2)Ιεροδιάκονος Γερβάσιος Παρακεντές.

Ώρα ενάρξεως Όρθρου:7:00πμ

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2007

" Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος "


Ως Αναπλαστική Σχολή Πατρών ευχόμαστε, ελπίζουμε και προσευχόμαστε στον Δωρεοδότη Χριστό να χαρίσει την Υγεία στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ.Χριστόδουλο και γενικά να γίνει ότι είναι συμφέρον για το καλό του ιδίου και της Εκκλησίας.Οι πρεσβείες όλων των Αγίων και του Οσίου Χριστοδούλου και η ευχή του μακαριστού γέροντος π.Γερβασίου και όλων των συγχρόνων αγίων γερόντων να τον συνοδεύουν σε όλη του τη δοκιμασία.Αμήν.

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2007

" Έναρξη Νεανικών Συνάξεων "



Ξεκίνησαν με μεγάλη χαρά και συμμετοχή οι κατηχητικές νεανικές συνάξεις στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών. Το πρόγραμμα των συναντήσεων έχει ως εξής:

1) Σάββατο 7:00μμ: Φοιτητές-Επιστήμονες
2) Κυριακή 11:00πμ:Κορίτσια Δημοτικού-Γυμνασίου-Λυκείου
3) Κυριακή 5:00μμ: Αγόρια Δημοτικού-Γυμνασίου-Λυκείου


Από φέτος θα λειτουργεί και.....
Εντευκτήριο!!!
( πλούσιο σε παιχνίδια, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, και πολλά άλλα… και προπάντων καλή παρέα!)

Ώρες λειτουργίας: 1) Κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή από 5:30-8:00μμ.

2) Κάθε Σάββατο από 6:30- 8:00μμ.

3) Κάθε Κυριακή από 4:30- 7:30μμ.


Μη Χάσεις Στιγμή!!!

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2007

" Η Αρετή της Υπακοής "


Νουθεσίες περί υπακοής
(Γέροντος Εφραίμ Φιλοθείτου)

• Η υπακοή χαρίζει αμεριμνία, διότι η μέριμνα είναι μια πνευματική φυματίωση, που σιγά--σιγά, σαν μικρόβιο φυματιώσεως συνεχώς δηλητηριάζει τη ζωή του ανθρώπου, της ψυχής και του σώματος και σταδιακά φέρνει το θάνατο. Έτσι και η μέριμνα του βίου σαν ένα άλλο μικρόβιο φθείρει τον άνθρωπο, την ψυχή του και τον πεθαίνει ψυχικά.

• Η υπακοή αναφέρεται στο Χριστό και όχι στον άνθρωπο που υπακούει κανείς. Και όταν ο υποτακτικός υπακούει χωρίς παράσιτα, αλλά για την αγάπη του Χριστού και μόνο, τότε η υπακοή του είναι σωστή μπροστά στα μάτια του Χριστού. Να υπακούμε για την αγάπη του Χριστού και μόνο και έτσι ο δρόμος μας γίνεται σταθερός και ίσιος για το Χριστό

• Ποιος άνθρωπος πάνω στη γη δεν έκανε σφάλματα και δεν τραυματίσθηκε στην πάλη με τους δαίμονες, τα πάθη και τον κόσμο; Δε μιλάμε γι’ αυτά τα τραύματα, αλλά μιλούμε ότι πρέπει να βλέπουμε συνεχώς τον προορισμό μας. Με τις δύο αρετές, της υπακοής για την αγάπη του Χριστού και της προσευχής να πετύχουμε την αγάπη του Χριστού. Κι όταν η αγάπη του Θεού έρθει μέσα στην ψυχή μας, τότε ο δρόμος μας πλέον δέχεται φως. Τότε η αγάπη του Χριστού εξουδετερώνει κάθε δυσκολία και νιώθουμε τη ζωή πάρα πολύ ευτυχισμένη.

Η υπακοή ταπεινώνει τον άνθρωπο και η ταπείνωση εξουδετερώνει κάθε πειρασμική ενέργεια. Όπου ταπείνωση, εκεί ο διάβολος χάνεται. Όπου υπερηφάνεια κι εγωισμός, εκεί η παρουσία των δαιμόνων, οι πειρασμοί και τα πάθη. Γι’ αυτό η υπακοή είναι πολύ χαριτωμένη αρετή, επειδή οπλίζει με τόση ταπείνωση τον άνθρωπο όταν υπακούει εν γνώσει, για την αγάπη του Χριστού.

Πηγή: www.xfd.gr

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2007

" Αρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος-Αφιέρωμα "

Σας παρουσιάζουμε ένα μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα από τη ζωή του π.Γερβασίου.Σε λίγους μήνες θα έχουμε στη διαθεσή μας ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό και ευελπιστούμε να σας παρουσιάσουμε μία ολοκληρωμένη δουλειά για να γνωρίσετε καλύτερα το έργο του π.Γερβασίου.


Online Videos by Veoh.com

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2007

" Μνημόσυνο Μελών Α.Σ.Π."










Πλήθος κόσμου και μελών-συνεργατών της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών και του κατηχητικού έργου παρέστησαν στην Θ.Λειτουργία τη Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007 καθώς και στο ιερό μνημόσυνο που τελέστηκε στην κατασκήνωση " Αγία Παρασκευή" στα Κάτω Συχαινά Πατρών.Ιερούργησε και ομίλησε επικαίρως ο π.Κωνσταντίνος Χριστοδουλόπουλος εφημέριος Ι.Ν.Αγ.Βαρβάρας Πατρών.Μετά το πέρας της Θ.λειτουργίας προσφέρθηκε κέρασμα σε όλους τους παρευρισκομένους.Το απόγευμα της ιδίας ημέρας τελέστηκε Αγιασμός στην " Αγία Ταβιθά " επί τη ενάρξει του νέου κατηχητικού έτους υπό του π.Παναγιώτου Ρούβαλη.

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2007



Πότε εξομολογηθήκατε για πρώτη φορά στη ζωή σας;

Σε ηλικία...
1)6-12
2)12-18
3)18-35
4)35+
5)Ποτέ...

(Καταθέστε την ψήφο σας δίπλα...)

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

" π.Ιάκωβος Τσαλίκης"

Η Εκκλησία δεν γεννά οπαδούς αλλά αγίους» είχε τονίσει κάποτε, σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ.κ. Θεόκλητος. Η λέξη - κλειδί στην παραπάνω φράση είναι το ρήμα «γεννά», σε διαρκή ενεστώτα.

Δηλώνει δύο πράγματα, δύο ουσιώδεις πτυχές του μυστηρίου της Εκκλησίας :

α) Ο Άγιος, είναι ο αναγεννημένος άνθρωπος της Εκκλησίας, είναι μία νέα ύπαρξη, καινή κτίση. Η Εκκλησία δεν κατοχυρώνει ιδεολογικά θέσφατα ούτε είναι κόμβος ιδεολογικών ρευμάτων. Δεν καθοδηγεί, δεν φανατίζει, δεν επιβάλλει. Δίνει ζωή, νέα ύπαρξη. Ο οπαδός δεν γεννάται, δημιουργείται και ύστερα καθοδηγείται. Ο Άγιος γεννάται.

β) Το γεννά, σε διαρκή ενεστώτα, δηλώνει και το συνεχές, το ακατάπαυστο. Τίποτα το στατικό δεν υπάρχει στο χώρο της Εκκλησίας. Το μόνο στατικό είναι η συνεχής στροφή (και πορεία, ως προσωπική αυθυπέρβαση και αγαπητική αλληλοπεριχώρηση, προς τον όντως όντα Θεό και εν ταυτώ προς τον συνάνθρωπο, η στάσιμος ταυτοκινησία εν τω Θεώ.

Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο του Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ, "Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης", στάθηκε το βλέμμα μου σε ένα χωρίο που πιστεύω αξίζει να το καταχωρίσω. Λέγει λοιπόν : "Η αγιότης δεν είναι έννοια ηθική αλλά οντολογική. Άγιος δεν είναι εκείνος όστις είναι άμεμπτος κατά την ανθρωπίνην ηθικήν ή, κατά το φαινόμενον της πολιτείας αυτού, υπό την έννοιαν της ασκήσεως ή εισέτι και της προσευχής (και οι Φαρισαίοι ενήστευον και ετέλουν μακράς προσευχάς) αλλά εκείνος όστις κατέστη φορεύς του Πνεύματος του Αγίου".

Καμιά φιλοσοφική ηθική δεν μπόρεσε ποτέ να αποκτήσει μια τέτοια οντολογική βαρύτητα. Καμία ηθική και κανένας κώδικας συμπεριφοράς δεν μπορεί να μεταστοιχειώσει τον άνθρωπο, να επιφέρει ριζική οντολογική διαφοροποίηση. Έλεγε ένας γέροντας κάποτε, ότι η εκκλησία έχει ένα κέντρο που λέγεται Χριστός και ένα σκοινί - σύνορο γύρω από το κέντρο σαν μια περιφέρεια ενός κύκλου. Το σκοινί αυτό είναι το όριο της αμαρτίας. Μερικοί χριστιανοί κάθονται με την πλάτη προς τον Χριστό και προσέχουν μην τυχόν και περάσουν το σύνορο και αμαρτήσουν θανάσιμα. Έτσι βασανίζονται πολύ. Το σωστό είναι να γυρίσουμε την πλάτη στο σύνορο και να κοιτάζουμε τον Χριστό. Έτσι, εξασφαλισμένοι και ήρεμοι, με το σχοινί πίσω μας να πλησιάσουμε προς το κέντρο.

Η ανακαίνιση και η «εξ-αγιοποίησή» δεν έρχεται ως αντιμισθία των «κατ’ ανθρωπίνην επιφάνειαν ηθικών ανθρώπων». Αλλά έρχεται ως Χάρη και ως Χάρισμα. Δίδεται από τον μανικό εραστή Θεό προς τον αγαπώμενό του, τον άνθρωπο. Και δίνεται ακαταπαύστως. Και παρέχεται απροσωπολήπτως. Δεν μετέχεται όμως από όλους. Μόνο «οι καθαροί τη καρδία». Αυτοί «τον θεόν όψονται».

Τίποτα, από όσα μπορεί να κάνει ο άνθρωπος, δεν μπορεί να αντισταθμίσει την αξία της δωρεάς του Κυρίου. Τίποτα δεν μπορεί να προκαλέσει ή να εξαναγκάσει τη Χάρη του Θεού. Διότι ο Θεός αγαπάει σκανδαλωδώς τον άνθρωπο. Και η αγάπη που εκπέμπει είναι ταυτόχρονα η Χάρη του. Και προσφέρεται σε όλους.

Η προσωπική μας συγκατάβαση, που δηλώνεται με την καθαρότητα της καρδίας, δηλαδή την ανιδιοτελή αγάπη, απλά επιτρέπει να εισέλθει η Χάρη του Κυρίου εντός των καρδιών μας και να σκηνώσει μέσα μας.

Πηγή:www.enoriaka.gr

Αφιέρωμα στην αγία ζωή του π.Ιακώβου Τσαλίκη



Πηγή:www.mystakidis.com/istologio


(Προσεχώς ετοιμάζουμε ένα φωτογραφικό αφιέρωμα αναφερόμενο στην ενάρετη ζωή του π.Γερβασίου Παρασκευοπούλου...)

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007

"Μνημόσυνο Μελών Α.Σ.Π."


Την προσεχή Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007 στις κατασκηνώσεις του π.Γερβασίου Παρασκευοπούλου στα Συχαινά Πατρών θα τελεσθεί Θ.Λειτουργία για την λήξη της απερχομένης κατασκηνωτικής περιόδου και εν συνεχεία Επιμνημόσυνη Δεήση υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων μελών και ευεργετών της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών.
Έναρξις Όρθρου:7:00πμ

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως.

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2007

"Αγ.Λουκάς ο Ιατρός"



Πολύτεκνος. Επιστήμονας. Μοναχός. Ιατρός Χειρουργός. Ιερέας. Κορυφαίος ερευνητής. Εξόριστος στη Σιβηρία. Επίσκοπος. Καθηγητής Πανεπιστημίου. Ομολογητής της πίστης. Ασκητής. Κάτοχος βραβείου “Στάλιν”. Ανάργυρος. Φυλακισμένος. Κοινωνικός εργάτης. Άγιος του 20ου αιώνα της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Σοβιετική Ένωση.



Πηγή:www.mystakidis.com/istologio

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2007

" Αρχιμ.Γερβάσιος Παρασκευόπουλος"


Το παρόν τομίδιον περιλαμβάνει κατ' άνατύπωσιν τας "είκοσι (20) φωταυγείς παραγράφους" από τον βίον και την πολιτείαν του 'Aρχιμ. Γερβασίου Χ. Παρασκευοπούλου, εκ του εις β' έκδοσιν κυκλοφορουμένου περιπύστου έργου του: "Ερμηνευτική Επιστασία επί της Θείας Λειτουργίας", εκδ. Αναπλαστικής Σχολής, Πάτραι 2005.

Χαράσσομεν προλογικάς τινας γραμμάς, επιλέγοντες πολυφιλήτους και θελκτικάς προτάσεις, αναφερομένας εις τα διδάγματα του αγίου πατρός, του και επί οκτώ (8) και πλέον δεκαετίας διδασκάλου των πιστών της πόλεως του Πρωτοκλήτου, θα απετέλει τολμηράν παρρησίαν, εάν ωμιλούσαμεν περί βιογραφικού χαράγματος. Απλώς ανασύρομεν χαρακτηριστικάς γραμμάς από τον βίον και την πολιτείαν του...

(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)


Ζητείστε το: Στα Χριστιανικά Βιβλιοπωλεία καθώς
και στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών(Ιωνίας 47) τηλ:2610-325244

Μπορείτε να το παραγγείλετε και μέσω του διαδικτύου:www.e-shop.gr

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2007

" Πατριάρχης Γρηγόριος ο Έ "

Σε μια εποχή που επιχειρείται προσπάθεια ανθελληνισμού της Ελλάδας από ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες (βλ.Βιβλίο Ιστορίας ...) και που διαγράφονται μονομιάς πρόσωπα και αξίες φαντάζει επίκαιρο το παρακάτω βίντεο (Θεατρικό Πατριάρχης Γρηγόριος ο Έ) που αποτελεί καρπό δουλειάς των Φοιτητικών Ομάδων της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών.
(Μέρος του θεατρικού σας είχαμε παρουσιάσει σε προηγούμενο post τώρα το ανεβάσαμε ολόκληρο!)

Μέρος 1



Μέρος 2

Online Videos by Veoh.com

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

" Εθνική Ελλάδος "

(Μία ομάδα - Μία γροθιά...)

Εμείς ως Αναπλαστική Σχολή Πατρών πιστεύοντας στη αξία και στα ιδανικά του υγιούς πρωταθλητισμού θέλουμε να εκφράσουμε τα πολλά συγχαρητήριά μας στην Εθνική Ομάδα Καλαθοσφαίρισης για την όμορφη προσπάθεια που κατέβαλε και για το ήθος το οποίο δίδαξε στο Ευρομπάσκετ στην Ισπανία.
Ευχόμαστε καλή συνέχεια και πάντα επιτυχίες!!!

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2007

" Τα Έσχατα ( Κάλλιστου Γουέαρ ) "




Για τον χριστιανό δεν υπάρχουν παρά δύο έσχατες επιλογές: ο ουρανός και η κόλαση. Η Εκκλησία προσδοκά την τελική ολοκλήρωση, που στην Ελληνική θεολογία αποκαλείται αποκατάστασις, όταν ο Χριστός θα επιστρέψει «εν δόξη» για να κρίνει «ζώντας και νεκρούς».Η τελική αποκατάσταση περιλαμβάνει, όπως ήδη είδαμε, τη λύτρωση και τον δοξασμό της ύλης: κατά την Εσχάτη Ημέρα οι δίκαιοι θα εγερθούν εκ των νεκρών και θα ξαναβρούν τα σώματά τους, όχι όπως αυτά είναι τώρα, αλλά μεταμορφωμένα και «πνευματικά», στα οποία η εσωτερική αγιότητα θα εκχέεται προς τα έξω. Δεν θα μεταμορφωθούν δε μόνο τα σώματά μας, αλλ’ ολόκληρη η υλική τάξη της κτίσης: ο Θεός θα δημιουργήσει «καινούς ουρανούς και καινήν γην».


Αλλ’ η κόλαση υπάρχει όσο και ο ουρανός. Πρόσφατα πολλοί χριστιανοί, όχι μόνο στη Δύση, αλλά κατά καιρούς και στην Ορθόδοξη Εκκλησία, έφταναν στο σημείο να πιστεύουν πως η ιδέα της κόλασης είναι ασυμβίβαστη με την πίστη σ’ ένα Θεό που αγαπά. Ο ισχυρισμός όμως αυτός φανερώνει μια θλιβερή και επικίνδυνη «σύγχυση φρενών». Ενώ βεβαίως αληθεύει πως ο Θεός μάς αγαπά με μια άπειρη αγάπη, είναι εξίσου αληθές πως μάς προίκισε μ’ ελεύθερη βούληση. Και εφόσον διαθέτουμε ελεύθερη βούληση, έχουμε τη δυνατότητα ν’ απορρίψουμε τον Θεό. Αν αρνηθούμε την κόλαση, αρνούμαστε την ελεύθερη βούληση. «Ουδείς ούτως αγαθός και οικτίρμων, ως ο Θεός», γράφει ο Μάρκος ο Μοναχός ή Ερημίτης (αρχές 5ου αιώνα), «τω δε μη μετανοούντι, ουδέ αυτός αφίησι». Ο Θεός δεν μάς υποχρεώνει να Τον αγαπάμε, επειδή η αγάπη δεν είναι αγάπη αν δεν είναι ελεύθερη. Πώς λοιπόν μπορεί ο Θεός να συμφιλιωθεί μ’ αυτούς που αρνούνται κάθε συμφιλίωση;


Η Ορθόδοξη στάση απέναντι στα Έσχατα και στην κόλαση εκφράζεται κατά σαφή τρόπο στην επιλογή των Ευαγγελικών αναγνωσμάτων που διαβάζονται κατά τη λειτουργία των τριών διαδοχικών Κυριακών λίγο πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Την πρώτη Κυριακή διαβάζεται η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, τη δεύτερη η παραβολή του Ασώτου Υιού: και οι δύο ιστορίες παρουσιάζουν παραστατικά την άπειρη συγγνώμη και το έλεος του Θεού προς τους αμαρτωλούς που μετανοούν. Το Ευαγγέλιο όμως της τρίτης Κυριακής, στην παραβολή των προβάτων και των ερίφων, μάς υπενθυμίζει την άλλη αλήθεια: πώς είναι δυνατό να απορρίψει κάποιος τον Θεό και να στραφεί στην κόλαση. «Τότε ερεί και τοις εξ ευωνύμων. Πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον...» (Ματθ. 25, 41).


Δεν υπάρχει φυσικά καμιά τρομοκρατία στην Ορθόδοξη περί Θεού διδασκαλία. Οι Ορθόδοξοι δεν σκύβουν δουλικώς μπροστά στον Θεό από φόβο, αλλά Τον θεωρούν ως φιλάνθρωπο, «εραστή του ανθρώπου». Δεν ξεχνούν όμως πως ο Χριστός κατά τη Δευτέρα Παρουσία θα έρθει ως κριτής.


Η κόλαση δεν είναι τόσο ένας τόπος όπου ο Θεός φυλακίζει τους ανθρώπους, όσο ένας τόπος τον οποίο οι ίδιοι οι άνθρωποι, καταχρώμενοι την ελεύθερη θέλησή τους, διαλέγουν για να φυλακίσουν τον εαυτό τους. Ακόμη και στην κόλαση οι κολασμένοι δεν στερούνται της αγάπης του Θεού, αλλ’ αυτό που οι άγιοι βιώνουν ως χαρά, αυτοί το βιώνουν ως βάσανα, πράγμα που είναι αποτέλεσμα της δικής τους επιλογής. «Η αγάπη του Θεού θα είναι ένα ανυπόφορο βάσανο γι’ αυτούς που δεν την έχουν αποκτήσει μέσα τους».


Η κόλαση υπάρχει ως τελική δυνατότητα, αλλ’ αρκετοί Πατέρες πιστεύουν, παρ’ όλα αυτά, πως στο τέλος όλοι θα συμφιλιωθούν με τον Θεό. Είναι αιρετικό το να λέμε πως όλοι υποχρεούνται να σωθούν, επειδή μ’ αυτό αρνούμαστε την ελεύθερη βούληση που διαθέτει ο άνθρωπος. Είναι όμως θεμιτό να ελπίζουμε πώς όλοι ίσως σωθούν. Μέχρι να έρθει η Έσχατη Ημέρα, δεν πρέπει ν’ απελπιζόμαστε για τη σωτηρία κανενός, και επιβάλλεται να προσευχόμαστε και να επιθυμούμε τη συμφιλίωση των πάντων χωρίς εξαίρεση. Κανείς δεν πρέπει να διαφεύγει από τις πρεσβείες της αγάπης μας. «Τι εστιν καρδιά που καίει με αγάπη για ολόκληρη την κτίση, για τους ανθρώπους, τα πουλιά, τα θηρία, για τους δαίμονες, για όλα τα δημιουργήματα». Ο Γρηγόριος Νύσσης λέει πως είναι θεμιτό οι χριστιανοί να ελπίζουν ακόμη και για τη λύτρωση του διαβόλου.


Η Βίβλος καταλήγει σε μια φράση έντονης προσδοκίας: «Ναι έρχομαι ταχύ. Αμήν, ναι έρχου, Κύριε Ιησού» (Αποκαλ. 22, 20). Με το ίδιο πνεύμα έντονης ελπίδας οι πρώτοι χριστιανοί συνήθιζαν να προσεύχονται, «Η χάρις ελθέτω και ο κόσμος παρελθέτω». Από κάποια άποψη όμως οι πρώτοι χριστιανοί είχαν άδικο: φαντάζονταν πως το τέλος του κόσμου θα συνέβαινε σχεδόν αμέσως, ενώ στην πραγματικότητα έχουν περάσει δύο χιλιετίες και το τέλος δεν έχει έρθει ακόμη. Δεν ανήκει σε μάς να γνωρίζουμε τους χρόνους και τους καιρούς, και ίσως η παρούσα τάξη να διαρκέσει για πολύ περισσότερες χιλιετίες. Από κάποια όμως άλλη άποψη, η αρχαία Εκκλησία είχε δίκιο. Επειδή όποτε κι αν έρθει το τέλος, νωρίς ή αργά, είναι πάντοτε επικείμενο, πνευματικά βρίσκεται διαρκώς κοντά μας, κι όταν ακόμη δεν βρίσκεται χρονικά κοντά μας. Η ημέρα του Κυρίου θα έλθει «ως κλέπτης εν νυκτί» (Α’ Θεσσαλ. 5, 2), την ώρα που δεν την περιμένουμε. Συνεπώς οι χριστιανοί, όπως στους αποστολικούς χρόνους, έτσι και σήμερα πρέπει να είναι συνεχώς έτοιμοι, γεμάτοι αναμονή. Ένα από τα πιο ενθαρρυντικά σημεία ανανέωσης στη σύγχρονη Ορθοδοξία είναι η αναβίωση του ενδιαφέροντος για τη Δευτέρα Παρουσία και τη σημασία της. «Όταν κάποιος πάστορας, που βρισκόταν σ’ επίσκεψη στη Ρωσία, ρώτησε ποιο είναι το πιο καυτό πρόβλημα της Ρωσικής Εκκλησίας, ένας ιερέας του απάντησε χωρίς δισταγμό: η Δευτέρα Παρουσία».


Όμως η Δευτέρα Παρουσία δεν είναι απλώς ένα γεγονός του μέλλοντος, επειδή στη ζωή της Εκκλησίας ο Μέλλοντας Αιώνας έχει ήδη προβάλει μέσα στον παρόντα αιώνα. Για τα μέλη της Εκκλησίας, οι «Έσχατοι Χρόνοι» έχουν ήδη τεθεί σε ενέργεια, καθότι εδώ και τώρα οι χριστιανοί απολαμβάνουν τους πρώτους καρπούς της Βασιλείας του Θεού. Ναι, έρχου, Κύριε Ιησού. Έχει ήδη έρθει, στη θεία Λειτουργία και στη λατρεία της Εκκλησίας.


Από το βιβλίο
Η Ορθόδοξη Εκκλησία
Κάλλιστου Ware
Εκδ. Ακρίτας

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Για ποιόν από τους παρακάτω συγχρόνους γεροντάδες έχετε ακούσει ή διαβάσει περισσότερα;



π. Ιάκωβος Τσαλίκης
π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος
π. Πορφύριος
π. Παΐσιος

Ευχόμαστε σε όλους τους αναγνώστες της ιστοσελίδα μας οι ευχές των αγίων συγχρόνων γερόντων να τους συνοδεύουν πάντοτε. Αμήν!

(Καταθέστε την ψήφο σας δίπλα)

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2007

" O Ύμνος των Κατηχητικών Σχολείων "


" Άφετε τα παιδία έρχεσθε προς με και μη κωλύετε αυτά. Των γαρ τοιούτων εστί η Βασιλεία των Ουρανών..."

Ο ύμνος αυτός μελοποιηθείς υπό του ιεροψάλτου Θεοδώρου Σπανοπούλου, αποτέλεσε και αποτελεί μέχρι και σήμερα τον κατανυκτικό θούριο και εμβατήριο των Κατηχητικών Σχολείων του αειμνήστου π.Γερβασίου, ψαλλόμενος υπό όλων των παιδιών και σε όλα τα κατηχητικά σχολεία κατά την έναρξη της διδασκαλίας του κατηχητικού μαθήματος.

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2007

"Συμβουλές για έναν πετυχημένο γάμο"

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έστειλε σε μια πνευματική του θυγατέρα, (την Ολυμπιάδα), την κατωτέρω επιστολή σα «δώρο» για τον γάμο της, που μόλις τέλεσε. Η κατωτέρω επιστολή έχει βάθος Θεολογίας και ψυχολογίας. Και πάνω απ’ όλα δίνει στη σύζυγο πολύτιμες συμβουλές για έναν πετυχημένο γάμο. Γράφει (Μετάφραση υπό κ. Αθηνάς Α. Καραμπέτσου, φιλολόγου, βλ. "Ορθόδοξος Τύπος", φ. 31.3.2000, σελ. 3):

«Κόρη μου, στους γάμους σου εγώ ο πνευματικός σου πατέρας, ο Γρηγόριος, σου κάνω δώρο τούτο το ποίημα. Και είναι ό,τι καλλίτερο η συμβουλή του πατέρα.

Άκου λοιπόν Ολυμπιάδα μου:

1. Ξέρω ότι θέλεις να είσαι πραγματική χριστιανή. Και μια πραγματική χριστιανή πρέπει όχι μόνο να είναι, αλλά και να φαίνεται. Γι αυτό, σε παρακαλώ, να προσέξεις την εξωτερική σου εμφάνιση. Να είσαι απλή. Το χρυσάφι, δεμένο σε πολύτιμες πέτρες, δεν στολίζει γυναίκες σαν και σένα. Πολύ περισσότερο το βάψιμο. Δεν ταιριάζει στο πρόσωπό σου, την εικόνα του Θεού, να την παραποιής και να την αλλάζεις, μόνο και μόνο για να αρέσεις. Ξέρε το ότι αυτό είναι φιλαρέσκεια και να μένεις απλή στην εμφάνιση. Τα βαρύτιμα και πολυτελή φορέματα, ας τα φορούν εκείνες, που δεν επιθυμούν ανώτερη ζωή, που δεν ξέρουν τι θα πει πνευματική ακτινοβολία. Εσύ, όμως έβαλες μεγάλους και υψηλούς στόχους στη ζωή σου. Κι αυτοί οι στόχοι σου ζητούν όλη τη φροντίδα κι όλη την προσοχή. (...)

2. Με το γάμο, η στοργή και η αγάπη σου να είναι φλογερή και αμείωτη για κείνον, που σου δώσε ο Θεός. Για κείνον, πού ‘γινε το μάτι της ζωής σου και σου ευφραίνει την καρδιά. Κι αν κατάλαβες πως ο άνδρας σου σε αγαπάει περισσότερο απ’ όσο τον αγαπάς εσύ, μη κυττάξης να του πάρεις τον αέρα, κράτα πάντα τη θέση που σου ορίζει το Ευαγγέλιο.

3. Εσύ να ξέρεις ότι είσαι γυναίκα, έχεις μεγάλο προορισμό, αλλά διαφορετικό από τον άνδρα, που πρέπει να είναι η κεφαλή. Άσε την ανόητη ισότητα των δύο φύλων και προσπάθησε να καταλάβης τα καθήκοντα του γάμου. Στην εφαρμογή τους θα δεις πόση αντοχή χρειάζεται για ν’ ανταποκριθείς, όπως πρέπει, σ’ αυτά τα καθήκοντα, αλλά και πόση δύναμη κρύβεται στο ασθενές φύλο.

4. Θα ξερής, πόσο εύκολα θυμώνουν οι άνδρες. Είναι ασυγκράτητοι και μοιάζουν με λιοντάρια. Σ’ αυτό το σημείο η γυναίκα πρέπει να είναι δυνατότερη και ανώτερη. Πρέπει να παίζη το ρόλο του θηριοδαμαστή. Τι κάνει ο θηριοδαμαστής όταν βρυχάται το θηρίο; Γίνεται περισσότερο ήρεμος και με την καλωσύνη καταπραΰνει την οργή. Του μιλάει γλυκά και μαλακά, το χαϊδεύει, το περιποιείται και πάλι το χαϊδεύει κι έτσι το καταπραΰνει (...)

5. Ποτέ μη κατηγορήσης και αποπάρης τον άνδρα σου για κάτι που έκανε στραβό. Ούτε πάλι για την αδράνειά του, έστω κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που ήθελες εσύ. Γιατί ο διάβολος είναι αυτός, που μπαίνει εμπόδιο στην ομοψυχία των συζύγων (...)

6. Να έχετε κοινά τα πάντα και τις χαρές και τις λύπες. Γιατί ο γάμος όλα σας τα έκανε κοινά. Κοινές και οι φροντίδες, γιατί έτσι το σπίτι θα στεριώση. Να συμβάλλης εκφράζοντας τη γνώμη σου, ο άνδρας όμως ας αποφασίζη.

7. Όταν τον βλέπης λυπημένο, συμμερίσου τη λύπη του εκείνη την ώρα. Γιατί είναι μεγάλη ανακούφιση στη λύπη, η λύπη των φίλων. Όμως αμέσως να ξαστεριάζη η όψη σου και νά σαι ήρεμη χωρίς αγωνία. Η γυναίκα είναι το ακύμαντο λιμάνι για το θαλασσοδαρμένο σύζυγο.

8. Να ξέρης ότι η παρουσία σου στο σπίτι σου είναι αναντικατάστατη, γι’ αυτό πρέπει να το αγαπήσης μ’ όλες τις φροντίδες του νοικοκυριού. Να το βλέπης σαν βασίλειό σου,'και να μη συχνοβγαίνης από το κατώφλι σου. Άφησε τις έξω δουλειές για τον άνδρα.

9. Πρόσεχε τις συναναστροφές σου. Πρόσεξε τις συγκεντρώσεις, που πηγαίνεις. Μη πας σε άπρεπες συγκεντρώσεις, γιατί είναι μεγάλος κίνδυνος για την αγνότητά σου. Αυτές οι συναναστροφές αφαιρούν την ντροπή κι απ΄ τις ντροπαλές, σμίγουν μάτια με μάτια, κι όταν φύγη η ντροπή γεννιούνται όλα τα χειρότερα κακά («αιδώς οιχομένη, πάντων γενέτειρα κακίστων»). Τις σοβαρές όμως συγκεντρώσεις με συνετούς φίλους να τις επιζητής, για να εντυπώνεται στο νου σου ένας καλός λόγος, ή κάποιο ελάττωμα να κόψης ή να καλλιεργήσης τους δεσμούς σου με εκλεκτές ψυχές.
Μη εμφανίζεσαι ανεξέλεγκτα σε οποιονδήποτε, αλλά στους σώφρονες συγγενείς σου, στους ιερείς και σε σοβαρούς νεώτερους ή ηλικιωμένους.
Μη συναναστρέφεσαι φαντασμένες γυναίκες, που έχουν στο νου τους στο έξω, για επίδειξη. Ούτε ακόμα άνδρες ευσεβείς, που ο σύζυγός σου δεν θέλει στο σπίτι, αν και συ τόσο πολύ τους εκτιμάς. Υπάρχει για σένα πιο ακριβό πράγμα από τον καλό σου σύζυγο, που τόσο αγαπάς;

10. Επαινώ τις γυναίκες, που δεν τις ξέρουν οι πολλοί άνδρες. Μη τρέχης σε τραπέζια κοσμικά και ας είναι για γάμο ή για γενέθλια. Εκεί ανάβουν άνομοι πόθοι, με τους χορούς, τους πήδους και τα γέλια, την ψεύτικη ευχαρίστηση, που παραπλανεύουν ακόμη και τους αγνούς και σώφρονες. Και η αγνότητα είναι τόσο λεπτό πράγμα! Σαν το κερί στις ακτίνες του ήλιου! Απόφευγε ακόμα και στο σπίτι σου τα κοσμικά τραπέζια. Αν μπορούσαμε να περιορίσουμε τις ορέξεις της κοιλιάς, θα κυριαρχούσαμε στα πάθη μας.

11. Κράτα την μορφή σου γαλήνια και μη την αλλοιώνης ούτε με μορφασμούς, όταν είσαι θυμωμένη. Στολίδια τ' αυτιά νάχουν όχι μαργαριτάρια, αλλά ν΄ ακούν καλά λόγια και να βάζουν για τα άσχημα λουκέτο στο νου. Έτσι, είτε κλειστά είναι, είτε ανοιχτά, η ακοή θα μένη αγνή.

12. Όσο για τα μάτια, είναι κείνα, που δείχνουν όλο το εσωτερικό της ψυχής. Ας σταλάζη αγνό κοκκίνισμα η παρθενική ντροπή κάτω από τα βλέφαρά σου και ας προκαλή τη σεμνότητα και την αγνή ντροπή σε όσους σε βλέπουν και σ' αυτόν ακόμα το σύζυγό σου. Είναι πολλές φορές προτιμότερο, για πολλά πράγματα, να κρατάς κλειστά τα μάτια, χαμηλώνοντας το βλέμμα.

13. Και τώρα στη γλώσσα. Θάχης πάντα εχθρό τον άνδρα σου, αν έχης γλώσσα αχαλίνωτη, έστω κι αν έχης χίλια άλλα χαρίσματα. Γλώσσα ανόητη βάζει, πολλές φορές, σε κίνδυνο και τους αθώους. Προτίμα κι όταν ακόμα έχης δίκιο, τη σιωπή. Είναι προτιμότερη για να μη ριχοκινδυνεύσης να πης ένα άτοπο λόγο. Κι αν έχης την επιθυμία να λες πολλά, το καλλίτερο είναι να σωπαίνης.
Πρόσεχε ακόμα και το βάδισμά σου. Μετράει στη σωφροσύνη.

14. Και τούτο πρόσεξε και άκουσε: Μην έχης αδάμαστη σαρκική ορμή. Πείσε και τον άνδρα σου να σέβεται τις ιερές ημέρες. Γιατί οι νόμοι του Θεού είναι ανώτεροι από την εικόνα του Θεού. (...)

15. Αν από μένα τον γέροντα πήρες κάποιο λόγο πνευματικό, σου συνιστώ να τον φυλάξης στα βάθη της ψυχής σου. Έτσι με ότι πήρες από αυτά που άκουσες και με την ηθική σου ανωτερότητα, θα θεραπεύσης τον εξαίρετο σύζυγό σου και περίφημο πολιτικό άνδρα από την υπερηφάνεια.

16. Αυτό τώρα το παρόν δώρο, κειμήλιο σου προσφέρω. Αν θέλης πάλι να σου ευχηθώ και το καλλίτερο, σου εύχομαι να γίνης αμπέλι πολύκαρπο, με τέκνα τέκνων, για να δοξάζεται από περισσότερους ο Θεός, για τον οποίον γεννιόμαστε και προς τον Οποίον πρέπει απ' αυτή τη ζωή να οδεύουμε».

Πηγή:
(Από το βιβλίο «ΓΑΜΟΣ - Πνευματικό Γυμναστήριο», Αρχ. Βασιλείου Π. Μπακογιάννη, Εκδόσεις: Νεκτ. Παναγόπουλος)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...