Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

"Σημεία των καιρών…"


(photo via)

Σημεία των καιρών…


Του Γ. Ι. ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

Δικηγόρου – Διδάκτορος Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών


«Η Ιερά Σύνοδος, αφού μελέτησε τον σχετικό ανακριτικό φάκελο, κατέληξε με ψήφους 7 προς 5, στην κατά πλειοψηφία απόφαση ότι δεν προκύπτουν από τον φάκελο επαρκείς ενδείξεις ενοχής κατά του εγκαλουμένου αρχιερέως και έθεσε την κανονική υπόθεση στο αρχείο».


Με αυτή τη λιτή ανακοίνωση το Πρωτοβάθμιο δι' Αρχιερείς Δικαστήριο, που συγκροτήθηκε ως «δικαστικό συμβούλιο» (άρθρο 146 Ν. 5383/1932), γνωστοποίησε στις 9.3.09 την απόφασή του για τη γνωστή υπόθεση του Μητροπολίτη πρώην Αττικής Παντελεήμονα [Μπεζενίτη]. Είναι γεγονός ότι η συνοδική αυτή απόφαση προκάλεσε πλείστες όσες, προεχόντως δυσμενείς, αντιδράσεις μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα και γέννησε ευλόγως αμφιβολίες για το κατά πόσο οι συνοδικοί ιεράρχες ήταν έτοιμοι ή πρόθυμοι να αρθούν στο ύψος του επισκοπικού λειτουργήματός τους και να αναδεχθούν το βάρος της δικαιοκριτικής τους ευθύνης.


1. Κατ' αρχάς το εκκλησιαστικό δικαστήριο όφειλε, προτού εκφράσει τη δικαιοδοτική του κρίση, να αναμείνει, όπως το είχε ήδη πράξει δύο φορές μέχρι τώρα, την αμετάκλητη ετυμηγορία της ποινικής δικαιοσύνης, η οποία είχε ήδη, προ πολλού, επιληφθεί της υποθέσεως.


Σύμφωνα με το άρθρο 160 Ν. 5383/1932 «Περί εκκλησιαστικών δικαστηρίων και της προ αυτών διαδικασίας» (βλ. τον νόμο σε Ι. Μ. Κονιδάρη, Θεμελιώδεις διατάξεις σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας [= Βιβλιοθήκη Εκκλησιαστικού Δικαίου, Σειρά Α´: Πηγές 1], Αθήνα – Κομοτηνή: εκδ. Αντ. Σάκκουλα, 22006, σ. 174 επ. και εδώ 226), ο αρμόδιος Εισαγγελέας, όταν καταστεί αμετάκλητη η απόφαση του κοινού ποινικού δικαστηρίου, ανακοινώνει αυτήν προς τον Πρόεδρο της Διαρκούς Ι. Συνόδου, ο οποίος προκαλεί την καθαίρεση του καταδικασθέντος από το αρμόδιο εκκλησιαστικό δικαστήριο, χωρίς καμία άλλη διαδικασία.


Στην προκείμενη περίπτωση, εφόσον ο Άρειος Πάγος απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως που έχει καταθέσει ο εν λόγω Μητροπολίτης κατά της αποφάσεως του 5/λούς Εφετείου Κακουργημάτων, με την οποία του επιβλήθηκε εξαετής κάθειρξη για την υπεξαίρεση χρημάτων από τη μονή Οσίου Εφραίμ Ν. Μάκρης, η εφαρμογή της πιο πάνω διατάξεως, που συνεπάγεται την, άνευ ετέρου, καθαίρεσή του, καθίσταται υποχρεωτική για τους εξής λόγους:


Κατά πρώτον, διότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει αποδεχθεί την ισχύ του Ν. 5383/32, και επομένως του άρθρου 160, δυνάμει του άρθρου 44 παρ. 1 Ν. 590/77 «Περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος» (βλ. τον νόμο σε Ι. Μ. Κονιδάρη, όπ. π. σ. 107).


Κατά δεύτερο, διότι η απόφαση της εξαετούς καθείρξεως που επέβαλε το 5/λες Εφετείο Κακουργημάτων εμπίπτει, δίχως αμφιβολία, στην έννοια της αποφάσεως του άρθρου 160 Ν. 5383/32. Ακόμα και εάν δεχθούμε την άποψη ότι το άρθρο 160 αφορά δικαστική απόφαση με την οποία κληρικός καταδικάσθηκε μόνο σε «εγκληματική» ποινή, σε ισόβια ή πρόσκαιρη δηλαδή κάθειρξη κατά τους ορισμούς του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα (πρβλ. άρθρο 4 του προϊσχύσαντος Ποινικού Νόμου του 1835, ο οποίος έκανε λόγο για πρόσκαιρα δεσμά και ειρκτή), και όχι σε φυλάκιση (βλ. την με αριθμό 5/30.3.71 Γνωμοδότηση του τότε Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στ. Τούσα σε ΝοΒ 19 [1971] σ. 958), το άρθρο 160 πρέπει, εν προκειμένω, να εφαρμοστεί, καθώς στον εν λόγω Μητροπολίτη έχει σε κάθε περίπτωση επιβληθεί ποινή καθείρξεως και όχι φυλακίσεως.


2. Παρά τις αντιδράσεις που έχουν σημειωθεί, η απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου περί αρχειοθετήσεως της υπόθεσης είναι οριστική και αμετάκλητη. Και τούτο, διότι ο νόμος περί εκκλησιαστικών δικαστηρίων δεν παρέχει τη δυνατότητα στον Αρχιεπίσκοπο ή σε όποιον άλλον να προσβάλει την εν λόγω απόφαση και να προκαλέσει έτσι την επανεξέτασή της από ένα δευτεροβάθμιο όργανο. Η αδυναμία μάλιστα αυτή αποτελεί μία ακόμη έλλειψη του Ν. 5383/32, ο οποίος ελέγχεται ορθώς σε πολλά σημεία για τη νομική του αρτιότητα και ακρίβεια. Το γεγονός ότι επιβιώνει από το 1932 λέει από μόνο του πολλά…Ας αποτελέσει η υπόθεση αυτή αφορμή να επανεξεταστεί το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των εκκλησιαστικών δικαστηρίων, και αυτή τη φορά η διαδικασία να μην ανασταλεί, όπως επανειλημμένως έχει συμβεί στο παρελθόν, αλλά να προχωρήσει σε αίσιο πέρας…


3. Επί της ουσία τώρα της υποθέσεως, οι συνοδικοί ιεράρχες απέδειξαν, τουλάχιστον στην πλειοψηφία τους, ότι διακατέχονται από μία συντεχνιακή αντίληψη, που συμπυκνώνεται στη λαϊκή ρήση «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει». Προκάλεσαν έτσι την εντύπωση ότι αδυνατούν να αφουγκραστούν τα μηνύματα των καιρών, που απαιτούν ειλικρίνεια, διαφάνεια και αξιοπιστία. Είναι αυτονόητο βεβαίως ότι οι αποφάσεις τους δεν πρέπει να λαμβάνονται εν θερμώ, με στόχο μόνο να ικανοποιήσουν τα αιτήματα της συγκυρίας και τις απαιτήσεις της στιγμής. Αυτό όμως δεν μπορεί να οδηγεί στο άλλο άκρο, όπου καιροφυλακτεί ο στρουθοκαμηλισμός και η συγκάλυψη. Στην προκείμενη περίπτωση, θα μπορούσαν να προκαλέσουν την επ' ακροατηρίω εκδίκαση της υποθέσεως, όπου μέσα από τη βάσανο της ακροαματικής διαδικασίας, που περιλαμβάνει σχηματικά την εξέταση μαρτύρων, την ανάγνωση εγγράφων και την απολογία του κατηγορουμένου, θα αναδεικνυόταν με μεγαλύτερη ασφάλεια η αλήθεια. Αντ' αυτού, προτίμησαν, έστω κατά πλειοψηφία, τη συγκάλυψη και τη συνενοχή. Η Ιστορία είναι σίγουρο ότι επιφυλάσσει και για αυτούς την αδέκαστη κρίση της…

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΠΑΙΔΙΑ,ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ.ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΧΕΤΕ ΔΩΣΕΙ(ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ).ΑΚΟΜΗ, ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΑΔΙΚΕΙ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΓΕΝΙΚΑ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΘΩΩΘΕΙ Ο ΠΡΩΗΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΗ ,ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ.ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΣΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΑΣΕΒΕΙΑ ΕΜΑΣ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ,ΔΗΛ. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ!ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ,ΟΜΩΣ,ΣΥΓΧΑΙΡΩ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ!ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΩΣ ΗΡΩΔΙΩΝ

Αναπλαστική Σχολή Πατρών είπε...

To τίτλο δεν το έχουμε δώσει εμείς αλλά ο αρθρογράφος. Εμείς το παρουσιάζουμε όπως ακριβώς το λάβαμε.

Ωστόσο δεν πρέπει να λησμονούμε το γεγονός πως τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των αρθρογράφων, οι οποίοι και φέρουν την ευθύνη των γραφομένων.

Θεόδωρος Γ. είπε...

Εννοείτε ότι το θέμα του Μητροπολίτου για να χειριστεί σωστά χρειάζεται αγάπη Χριστού άλλα όμως η αγάπη του Κυρίου έχει και φαινομενικές - παιδαγωγικές συνέπειες-τιμωρείες που δεν πρέπει να αγνοούνται από τους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας. Διότι αν αγνοηθούν αυτές και συγκαλυπτούν παραπτώματα καταπατώντας τους Ιερούς Κανόνες των Αγίων Πατέρων μας, τότε θα φτάσουμε αν δεν έχουμε φτάσει ακόμα να λέγεται «ανάγκη» το κακό και «αρετή» η αμαρτία. Όλοι ξέρουμε ποιός κρύβεται πίσω από όλα αυτά και ότι επιδιώκει να ελκύσει και τους «εκλεκτούς» με την δήθεν «οικονομία» του Θεού. Υπόψιν ότι ο Κύριος μας είναι όλως αγάπη αλλά και ΔΙΚΑΙΟΣ. (εκδίωξη των εμπόρων από το Ναό).

Καλή μετάνοια σ'όλους μας και απαραίτητη ΑΝΑΓΚΗ η προσευχή μας!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...