Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

" Έχεις μάθει να λες Ευχαριστώ; "

(photo via)

Γράφει ο: Θεόδωρος Ι. Ανδρουτσόπουλος

Στην προεργασία εύρεσης ενός θέματος που αξίζει τον κόπο να αναφερθούμε στην σημερινή μας επί του χάρτου παρέμβαση, ήρθε στην μνήμη μου η παλαιά εκείνη παραβολή του Κυρίου για την θεραπεία των Δέκα Λεπρών και η σχετιζόμενη με αυτήν εικόνα, του γλυκυτάτου Ιησού Χριστού να στέκεται και με παράπονο να απευθύνεται στους ανθρώπους όλων των εποχών και όλων των γενεών, λέγοντας:
"Ουχί οι δέκα εθαραπεύθησαν; Οι δε εννέα που; "
.

Πραγματικά, ένα είναι βέβαιο, χωρίς να θέλουμε να απολυτοποιήσουμε τα σύγχρονα δεδομένα, απελπιζόμενοι για την καθοδική πορεία της κοινωνίας, πως η αχαριστία είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, του οποίου τα οψώνια τα συναντάμε δυστυχώς συχνότερα παρά της καρποφόρας και ελπιδοφόρας ευγνωμοσύνης αποτελέσματα.

Πολλοί συνάνθρωποί μας, συγγενείς φίλοι και γνωστοί, όταν βρεθούν σε κάποια μεγάλη ανάγκη ζητούν την συμπαράστασή μας και την ευγενή μας βοήθεια προκειμένου να λυτρωθούν από τη δύσκολη κατάσταση.

Τι συμβαίνει όμως τις περισσότερες φορές;

Όταν οι άνθρωποι πετύχουν να βγουν από τα τραγικά αδιέξοδα που τους έπνιγαν και λύσουν τα προβλήματά τους, τότε ξεχνούν και την ευεργεσία και τους ευεργέτες τους, όπως εγένετο με τον Χριστό. Γρήγορα έτσι λησμονούν τις υποσχέσεις τους και τα πολλά ευχαριστώ που προ είπαν και το χειρότερο είναι ότι αλλάζει η συμπεριφορά τους και γίνονται αδιάφοροι και ψυχροί έως και εκδικητικοί επιβεβαιώνοντας το ρηθέν υπό του Ισοκράτους λέγοντος:
"Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος αχάριστου".


Ο μακάριος γέροντας π. Παΐσιος ο Αγιορείτης έλεγε και τόνιζε εμφαντικά αναφερόμενος στην αχαριστία ειδικά προς τους γονείς:
" Όσο παραμένει η αχαριστία τόσο και η σκληροκαρδία μεγαλώνει, τόσο η μετάνοια δε μας αγγίζει. Τα ευγενή αισθήματα φθείρονται, το χαμόγελο από τα χείλη χάνεται, το μυαλό σκοτίζεται και βαθιά επιθυμία του αχάριστου είναι να απομακρυνθεί όσο το δυνατό μακριά από τους ευεργέτες του. Βλέπεις την αχαριστία και πικραίνεσαι".

Αν όμως η αχαριστία είναι μεγάλη αμαρτία όταν αναφέρεται στους ανθρώπους, αναλογιστείτε τι κόστος πνευματικό έχει όταν αφορά στην συμπεριφορά μας προς τον Θεό! Ο Θεός είναι ο μεγάλος ευεργέτης όλων των ανθρώπων.
Χρωστούμε την Ζωή μας σ' Αυτόν. Άραγε τον ευχαριστούμε όταν μας φροντίζει καθημερινά , όταν μας συγχωρεί τις αμαρτίες μας, όταν μας γλιτώνει από τον χαμό και την ηθική καταστροφή; Πως μπορούμε να ξεχάσουμε την Σταυρική του Θυσία και την Χαρμόσυνο Ανάστασή Του!

Έτσι και ο Μέγας Βασίλειος φέρνοντας στον νου του τα παραπάνω μας
παραγγέλλει πως:
" Ότι ου δεί σιωπάν τάς ευεργεσίας του Θεού αλλά ευχαριστείν επ΄αυταίς".

Ζώντας λοιπόν σε εποχές που από το λεξιλόγιό μας έχουν εκλείψει σημαντικές και ουσιώδεις λέξεις που μέχρι πρότινος ομόρφαιναν την ζωή μας και την έκαναν πιο χαρούμενη, ας πάρουμε τα ηνία στα χέρια μας και ας μάθουμε να λέμε ευχαριστώ αισθανόμενοι την τεράστια αξία της ευγνωμοσύνης έναντι της αχαριστίας, το μεγάλο πνευματικό όφελος της βιωματικής ανταπόδοσης έναντι της αδιάκριτης λησμοσύνης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...