Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

"Ζώντας στις κατασκηνώσεις του π. Γερβασίου"


Γράφει ο: Θεόδωρος Ι. Ανδρουτσόπουλος


Είναι όντως δύσκολο να ανοίγεσαι στο ευρύ κοινό και να εξωτερικεύεις τα συναισθήματά σου, διηγούμενος τις εμπειρίες σου, καταθέτοντας έτσι στην ευγενή διάθεση των αναγνωστών την προσωπική σου στιγμή και άποψη για πρόσωπα και πράγματα που άγγιξαν την καρδιά σου στο παρελθόν και μιλούν στην ψυχή σου στο παρόν.


Σταθμός λοιπόν δικός μας στην κατασκηνωτική μας πορεία και ζωή, ένας τόπος ευλογημένος, μια περιοχή αγιασμένη που στα σπλάχνα της έζησαν, ανατράφηκαν και γέμισαν μπαταρίες πνευματικές κατά τον γέροντα Παΐσιο χιλιάδες ανθρώπων της Πατραϊκής κοινωνίας και όχι μόνο, οι κατασκηνώσεις της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών. Την χάρη τους όμως και την πορεία τους στο ιστορικό γίγνεσθαι την οφείλουν στον τρισμακάριο γέροντα των Πατρών, στον π. Γερβάσιο Παρασκευόπουλο , ο οποίος υπήρξε ο ιδρυτής, ο εμπνευστής και μπροστάρης της ωραίας αυτής προσπάθειας.


Ζώντας λοιπόν κανείς στις κατασκηνώσεις του π. Γερβασίου στα Κάτω Συχαινά Πατρών, σίγουρα πολλά θα έχει να μοιραστεί, αναπολώντας στην μνήμη του, στιγμές αλησμόνητες, ουράνιες καταστάσεις, αγγελικές ευκαιρίες.


Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η καρδιά όλων μας αυξάνει ρυθμούς και ο νους μας στρέφεται στην «κατασκήνωσή μας», στον τόπο εκείνο που σε όλους μας, κατασκηνωτές και ομαδάρχες, μας προσφέρει σκέπη και μας δέχεται στην μεγάλη αγκαλιά τoυ, δίνοντάς μας την δυνατότητα να ζήσουμε την ζωή της Εκκλησίας στο μεγαλείο της, συμμετέχοντας στις κατανυκτικές ακολουθίες, του Όρθρου, του Εσπερινού, του Αποδείπνου, με αποκορύφωμα την Θεία Λειτουργία.


Τι όμορφη άραγε η ευκαιρία και σπάνια η συγκυρία να ακούς τον Λόγο του Θεού καθημερινά και να ποτίζεις την ψυχή σου με σταλαγματιές θεϊκής χάριτος και να σημαδεύεις την πορεία της ζωής με ιδανικά και αξίες που δεν θα σε απογοητεύσουν ποτέ!


Πως όμως να ξεχάσεις και να διαγράψεις από την μνήμη σου, ρίχνοντας στο καλάθι της λήθης, τις αληθινές φιλίες, τις ουσιαστικές αδελφικές σχέσεις, τις γεμάτες Χριστό και Ελλάδα συζητήσεις, γύρω από τον χαριτόβρυτο τάφο του μακαριστού γέροντα, που ευκαίρως ακαίρως μας δίνει σημεία της δικής Του παρουσίας και ευλογίας στην κατασκηνωτική μας ζωή.


Πραγματικά οι μέρες στις κατασκηνώσεις του π. Γερβασίου περνούν γρήγορα. Οι στιγμές που ζήσαμε μένουν. Τα δάκρυα του αποχωρισμού αρχίζουν και κυλούν στα μάτια των παιδιών.


Ναι τα παιδιά δίνουν λόγο σταθερό και υπόσχεση ιερή πως και του χρόνου……..και πάλι στην Κατασκήνωση!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...