Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

" H Αναπλαστική Σχολή Πατρών στο Φεστιβάλ Νέων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος... "



«Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα»


καί «ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα ᾔνεσάν με φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου»


Στην πορεία μας σε αυτή τη ζωή, ευκαίρως ακαίρως συναντούμε ανθρώπους, που αγωνιούν για την ζωή τους, συλλαμβάνουμε νέους και νέες να ανησυχούν για την προέλευση της ύπαρξής τους, σκοντάφτουμε σε απορίες και σε «γιατί» σχετικά με το Τι και το Πώς αυτού του κόσμου…

Η ωραία και αγνή αυτή αναζήτηση, η καλή ανησυχία θα μας πει ένας σύγχρονος ιεράρχης μας αποκαλύπτει τελικά ένα Θεό γεμάτο αγάπη, συγχωρητικότητα, συμπάθεια προς τον άνθρωπο, πέρα από κάθε λογική και όριο.


Μια τέτοια όμορφη πορεία αναζήτησης ακολούθησε και ένας άγιος της Εκκλησίας μας, ο Ιερός Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος, που στη φάση της νεανικής ηλικίας αμβισβήτησε την ύπαρξή Του, δυσκολεύτηκε να κατανοήσει την Αγάπη Του, γεύτηκε όμως την ουράνια αποκάλυψη ως μια απάντηση στα αναπάντητα μέχρι τότε ερωτηματικά του.


Αὐτό πού προκαλεῖ ἡ θέα καί ἡ σκέψη τοῦ οὐρανοῦ, τῶν ἄστρων, τοῦ γαλαξία, τοῦ σύμπαντος, εἶναι κάτι ἄλλο καί κάτι πολύ μεγάλο καί ἰδιάζον γιά τήν ἀνθρώπινη ἐμπειρία. Εἶναι κάτι τό μοναδικό.(Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος)


Ένα σημείο του ουρανού, μια θαυμαστή επέμβαση, μια αγγελική παρουσία χρωμάτισε την ζωή του και του έδειξε τον «άλλο» κόσμο που μπορούσε να ζήσει, την καινούργια ολοφώτεινη ζωή που είχε την χαρά να ακολουθήσει.

Μια τέτοια αγωνία κατέτρωγε την καρδιά του Αγίου Αυγουστίνου ώστε ένα καλοκαιριάτικο δειλινό τα βήματά του οδηγήθηκαν σε μια ερημική ακρογιαλιά.



Άραγε σκεφτόταν: "Πώς είναι δυνατόν να υφίσταται το δόγμα της Αγ. Τριάδος;" Μονάς εν τριάδι και τριάς εν μονάδι... έννοιες που δεν χωρούσαν στο δικό του πεπερασμένο μυαλό.


Κοιτώντας τον ουρανό ταυτόχρονα εκλιπαρούσε για ένα σημείο, μια ένδειξη ή ίσως μια απόδειξη των αποριών του. Και να, ένα παιδί σταλμένο από το Θεό μπροστά του έπαιζε με τα δικά του απλοϊκά παιχνίδια.


«Τι κάνεις εκεί ;» τον ρώτησε ο Αυγουστίνος γεμάτος έκπληξη. «Προσπαθώ να βάλω τη θάλασσα, απάντησε, να χωρέσω τον απέραντο ωκεανό στο κουβαδάκι μου. «Μα αυτό είναι αδύνατον» του είπε ο Αυγουστίνος. Και τότε το παιδί παίρνοντας μορφή αγγέλου του απάντησε: "όπως δεν χωρά ο ωκεανός στο μικρό κουβαδάκι, έτσι και τα άρρητα μυστήρια του Θεού δεν μπορούν να χωρέσουν στο δικό σου μυαλό». Και απευθείας από ένα σημάδι του ουρανού, από μία απόδειξη της δημιουργίας ο Αυγουστίνος βρήκε τη λύση στην απορία του, επιβεβαιώνοντας το ρηθέν δια του προφήτου λέγοντος: «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού ποίησιν δε χειρών αυτού, αναγγέλλει το στερέωμα..»


Η πορεία αυτή του Αγ.Αυγουστίνου, η αναζήτησή του, η γεμάτη πόθο και πάθος εμπειρία του, προκάλεσε και το δικό μας ενδιαφέρον, να παρουσιάσουμε τον αγώνα του σε αυτόν το εικαστικό πίνακα που σας αποστέλλουμε.


Με βαθύτατο σεβασμό,


Νεανικές Ομάδες Αναπλαστικής Σχολής Πατρών
(Ιδρυθ. υπό π.Γερβασίου Παρασκευοπούλου)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...