Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

" Πανηγυρικός Λόγος στην εορτή της Αγ. Ταβιθά... "

Ἁγίας Ταβιθᾶ 2010
Ἱερός Ναός Ἁγίας Ταβιθᾶ Ἀναπλαστικῆς Σχολῆς Πατρῶν (Θεία Λειτουργία)


Του Αρχιμ. π. Αμβροσίου Γκουρβέλου
(προϊστάμενος Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας)

Ἡ ἐορτή τῆς Ἁγίας Ταβιθᾶ καί τό προσωνύμιό της, ὡς Ἐλεήμονος μᾶς δίνει ἀφορμή νά τονίσουμε τρία σημεῖα σχετικῶς μέ τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης.

1. Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι μίμηση τοῦ Παντελεήμονος Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἐλεεῖ ὅλη τήν κτίση ἀλλά καί τόν καθένα ἀπό ἐμᾶς προσωπικῶς. Ὅποιος μιμεῖται τόν Ἰησοῦ Χριστό, ὁμοιάζει σ’ Αὐτόν καί νικάει ὅπως Αὐτός, ἀκόμη καί τόν θάνατο. Ἡ ἀνάσταση τῆς Ἁγίας Ταβιθᾶ ἀπό τόν Ἀπόστολο Πέτρο, εἶναι ἁπτό παράδειγμα αὐτῆς τῆς ἀλήθειας, ὅτι ὅποιος ἀγαπάει τόν Χριστό, ὅποιος μοιράζεται αὐτή τήν ἀγάπη μέ τούς συνανθρώπους του νικάει τόν θάνατο.

2. Ἡ ἐλεημοσύνη μας πρέπει, νά ἐπεκτείνεται πρός τόν κάθε πλησίον καί ἀφορᾶ τόσο τά ὑλικά ἀγαθά, ὅσο καί τά ἄϋλα καί πνευματικά. Σήμερα ὑπάρχει ἀνάγκη μεγάλη καί γιά τά δύο. Πολλοί συνάνθρωποι πού ζοῦν δίπλα μας, ἔχουν ἀνάγκη καί τῶν στοιχειωδῶν  ὑλικῶν ἀγαθῶν. Σκέφτομαι ὅτι ἡ Ἁγία Ταβιθᾶ φεύγοντας ἀπό τή ζωή αὐτή ἄφησε πίσω της τά πολλά ἔργα τῆς ἐλεημοσύνης της. Ἐμεῖς τί θά ἀφήσουμε ἀπό τό διάβα τῆς ἐπίγειας πορείας μας; Μόλις κλείσουμε τά μάτια μας, κάποιοι ὡς ἀρπακτικά θά σπεύσουν νά κληρονομήσουν τά ὑπάρχοντά μας. Πρέπει, νά φύγουμε γιά τόν Οὐρανό ἐλαφρεῖς ἀπό τά φθαρτά ἀγαθά ἀλλά γεμάτοι οὐράνιες καί ἀσύλητες καταθέσεις.

Ἀλλά καί ἡ ἀνάγκη γιά πνευματική ἐλεημοσύνη εἶναι ἐπίσης μεγάλη. Καί τήν ἐλεημοσύνη αὐτή ὅλοι μας μποροῦμε νά τή δώσουμε. Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ἔχουν ἀνάγκη, νά τούς ἀκούσουμε, νά τούς ποῦμε μιά καλή κουβέντα, νά τούς χαμογελάσουμε, νά μοιραστοῦμε τόν πολύμορφο πόνο τους. Σέ πόσες οἰκογένειες βασιλεύει ἡ ἀσυνεννοησία, δέν ὑπάρχει καμμία ἐπικοινωνία μεταξύ τῶν μελῶν της; 

3. Μία ἀκόμη διάσταση τῆς ἐλεημοσύνης, τήν ὁποία τονίζουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἶναι αὐτή πού ἀφορᾶ τόν ἑαυτό μας. Στό ἐρώτημα τοῦ νέου τῆς εὐαγγελικῆς παραβολῆς τοῦ καλοῦ Σαμαρείτου «τίς ἐστίν ὁ πλησίον μου;» πολλοί ἑρμηνευτές θεωροῦν, ὅτι πλησίον μας εἶναι ὁ ἔσω ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος λιμοκτονεῖ πνευματικά. Καί εἶναι ἀλήθεια, ὅτι  ἡ ψυχή μας πεινάει καί διψάει γιά τόν Δημιουργό της Θεό. Ποθεῖ νά ἑνωθεῖ μαζί Του καί ὑποφέρει, διότι τήν ἔχουμε καταδικάσει νά ζεῖ μέ δηλητηριώδη καί ἀνούσια ὑποκατάστατα.

Ἡ Ἁγία Ταβιθᾶ ἔζησε τήν ἐλεημοσύνη σέ ὅλες της τίς διαστάσεις. Γι’ αὐτό καί τό ὄνομά της μνημονεύεται ἐπαινετικά στό Βιβλίο τῶν βιβλίων, τήν Ἁγία Γραφή.
Ἄς ζητήσουμε τίς πρεσβεῖες της, ὥστε νά τήν μιμηθοῦμε ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς στήν ζωή του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...