Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

" Ψάχνοντας το Νόημά τους... "

Γράφει ο : π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος 
Και να που ο χρόνος περνά! Οι μέρες που ζήσαμε τις αφήνουμε πίσω με νοσταλγία, άλλες προσπαθώντας να τις ξεχάσουμε και άλλες επιθυμώντας να τις ξαναζήσουμε. Και φέτος λοιπόν η κλεψύδρα του χρόνου ημερολογιακά αλλά και οντολογικά οδηγεί τα βήματά μας σ' ένα σταθμό της ανθρώπινης ιστορίας, σε μια σημαδιακή στιγμή, τότε που σταμάτησε ο χρόνος και άρχισε και πάλι να μετρά με διαφορετικό και ξεχωριστό τώρα πια τρόπο.

Χριστούγεννα και πάλι πλησιάζουν! Μια τόσο μεγάλη εορτή έρχεται ενώπιον μας. Είναι αλήθεια πως πολλούς τους προβληματίζει, άλλους τους συγκινεί,σε κάποιους τους δημιουργεί ερωτηματικά, σε μερικούς προκαλεί απορία ο τρόπος εορτασμού τους ή ο εξωτερικός κατά κόσμον στολισμός τους.

Μας είπαν πως Χριστούγεννα είναι μια εορτή που στηρίζεται στον όμορφο, εορταστικό και γιατί όχι ελκυστικό διάκοσμό της.

Εύκολα όμως κάποιος ανακαλύπτει πως Χριστούγεννα είναι μια εορτή που στηρίζεται στη Μεγάλη Αγάπη του Θεού, στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Μας είπαν πως τα Χριστούγεννα, τα αισθάνεσαι ομορφότερα, τα βιώνεις ουσιαστικότερα, όταν είσαι μαζί με φίλους και συγγενείς γύρω από ένα κοινό τραπέζι ( ρεβεγιόν το ονομάζουν), γεμάτο πλούσια φαγητά, μεθυστικά ποτά και ξέφρενες μουσικές που σου δίνουν την αίσθηση μιας άλλης αντιμετώπισης της εορτής.

Δεν κοπιάζει όμως κανείς να αντιληθφεί πως η καρδιά των ανθρώπων συγκινείται, αγγίζοντας τα όριά της, όταν ξοδεύει τον χρόνο της όχι γύρω από επίγειες τράπεζες αλλά στην Αγία Τράπεζα, όπου ζει και τρέφεται όχι μόνο με συγγενείς και φίλους αλλά με ολόκληρη την Εκκλησία από τον Ουράνιο Άρτο!

Τί ωραίο όραμα! Μια Εκκλησία που έχει την Αρχή της και το Τέλος της στην Αγία Τράπεζα. Εκεί που συναντώνται οι προσευχές των ανθρώπων. Εκεί που ενώνονται οι φωνές των χριστιανών. Εκεί που κατατίθενται τα αιτήματα, αναμένοντας την δική τους απάντηση.

Μας είπαν πως έρχονται Χριστούγεννα από τις στολισμένες βιτρίνες, από τα φωτάκια που αναβοσβήνουν, από τα δέντρα που στολίζουν, από τις φάντες που μάλλον υποκριτικά στήνουν, από τα ξένα σε στίχο τραγούδια στους δρόμους που ηχούν, από τα κάλαντα των παιδιών που έχασαν μάλλον το νόημά τους, από την κατασκευή γλυκών που μόνο την γεύση μας αλλάζουν, από τα δώρα που ευκαιριακά τώρα πια μας προσφέρουν.

Κανείς δεν λέει πως δεν χρειάζονται και αυτά. Αντιθέτως θα υποστηρίξει πως ίσως να είναι και απαραίτητα για να μας εντάξουν καλύτερα στο κλίμα των εορτών. Όμως γιατί να μένουμε μόνο σ' αυτά; Γιατί να κάνουμε μόνο αυτά που μας τέρπουν και χάνουμε τον ουσιαστικό χαρακτήρα των εορτών.

Γιατί κανείς δεν μας μιλά για την μεγάλη αξία της εορτής! Για την μεγάλη προσφορά του Θεού, για το ανεκτίμητο δώρο της Αγάπης Του, για την παρεχόμενη σ' εμάς δυνατότητα να κερδίσουμε και πάλι τον Παράδεισο, να συναντήσουμε τον Χαμένο μας Πατέρα, "να γίνουμε μικροί θεοί του Κόσμου".
(Αγ. Συμεών Νέος Θεολόγος) 
Χριστούγεννα και άνοιξαν οι Ουρανοί! Μας μίλησε ο Παράδεισος. Μας γλίτωσε ο Θεός. Μας ξεχώρισε, μας ευεργέτησε. Μας ανέδειξε, μας αλλάξε τη ζωή, μας έδωσε προοπτική. 
Μας μήνυσε για ουράνια πράγματα, για θεϊκές καταστάσεις, για αθάνατες στιγμές. 

Χαρακτηριστικά όλα τα παραπάνω τα επιβεβαιώνει 
ο Μέγας Αθανάσιος: 

"Αυτός γαρ ενηθρώπησεν, ίνα ημείς Θεοποιηθώμεν"!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

· Παιδί μου, αν μπορούσαμε να δούμε πόσο μας αγαπάει ο Θεός, πό σο καλός είναι ο Θεός, θα τρελαινόμασταν.
· (Παραμονή Χριστουγέννων) Σήμερα γεννιέται ο Χριστός, κι άλλοι τραγουδάνε και χορεύουν σε τραπέζια και θυσιάζουν το βρέφος.
· Δεν μπορούμε να είμαστε και με τον Χριστό κα[ με τον πονηρό. Πρέ πει ν' αποφασίσουμε.
· Τι θέλει ο Κύριος; Αλήθεια, δικαιοσύνη και πίστη. Κι αυτά πού έχει ή καρδιά μας να τα έχουν και τα χείλη μας - όχι άλλα τα χείλη και άλλα ή καρδιά.(π.Αμβροσιος Ι.Μ. Δαδίου)
Καλές εορτές!
π.Κωνσταντίνος

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...