Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

"Απλά και ωφέλιμα..."


ΠΡΑΞΗ 1η

Σκηνικά
Μια αεροσυνοδός εδάφους, η Ντέση, αναγγέλλει τη ματαίωση μιας πτήσης, κάτι που εξαγριώνει τους επιβάτες. Στη σκηνή η αεροσυνοδός συνομιλεί με δύο επιβάτες.

Ντέση: Παρακαλώ!
Επιβ.1: (έντονα οργισμένος) Τι κατάσταση είναι αυτή, κυρία μου; Μας έχετε διαλύσει. Από τα άγρια χαράματα είμαστε στο αεροδρόμιο, θέλουμε να πάμε στους δικούς μας!
Ντέση: Δεν μπορώ να σας βοηθήσω, κύριε, η πτήση σας ακυρώθηκε. Το αεροπλάνο σας δεν απογειώθηκε από το Παρίσι.
Επιβ.2: (οργισμένος) Τι θα πει ακυρώθηκε η πτήση; Να βάλετε άλλο αεροπλάνο. Θέλουμε να πάμε στις οικογένειές μας! Εδώ μέσα θα κάνουμε Χριστούγεννα; European Airlines σου λέει. Αυτή είναι εταιρεία! Σου πετάει ένα «ακυρώθηκε η πτήση» και κόψτε το λαιμό σας…. Έναν υπεύθυνο κυρία μου, έναν υπεύθυνο να του μιλήσω!

(Χτυπάει το τηλέφωνο στο γραφείο της αεροσυνοδού. Το σηκώνει η Ντέση. Ακούει και κάθε τόσο βγάζει κραυγές με αμηχανία).

Ντέση: (με το ακουστικό στο χέρι). Τι; Του λείπουν τρεις επιβάτες; Καλά, πού πήγαν; Εξαφανίστηκαν τρεις επιβάτες; Ολόκληροι επιβάτες…. (ακούει…) Κάτσε μια στιγμή να κρατηθώ να μην πέσω. Καλά, για τον πιλότο στο Παρίσι, το ξέρω, δεν τον βρίσκουν, τον ψάχνουν, αλλά να εξαφανιστούν επιβάτες…. Τι είναι πάλι αυτό; Δεν έχει ξαναγίνει τέτοιος χαλασμός…. Και τώρα τι κάνει; Επιστρέφει Βρυξέλες; Να αναγγείλω καθυστέρηση ή ματαίωση; Ναι… καλά… ενημέρωσέ με…

(Στους επιβάτες μπροστά της που παρακολουθούν έντρομοι, απορημένοι).

Ντέση: Με συγχωρείτε ένα λεπτό παρακαλώ. (Παίρνει το μικρόφωνο). Κυρίες και κύριοι, σας πληροφορούμε ότι η πτήση των έντεκα και μισή για Βρυξέλες ματαιώνεται. Παρακαλούμε τους επιβάτες να επικοινωνήσουν με τις πληροφορίες του αεροδρομίου, ευχαριστώ.
Επιβ.1: Καλά, συγγνώμη, τι χαμός είναι αυτός; Ούτε η Δευτέρα Παρουσία να ήτανε…. Χάνονται πιλότοι, εξαφανίζονται επιβάτες…. Τι συστήματα είναι αυτά;… Τι άλλο θα ακούσουμε;
Ντέση: Σας το είπα, κύριοι, ότι δεν ευθύνεται η European, είναι μια τόσο περίεργη, πρωτόγνωρη αναστάτωση. Στα δέκα χρόνια που δουλεύω αεροσυνοδός εδάφους, πρώτη φορά μου συμβαίνει τέτοιος χαλασμός. Σας παρακαλώ, δείξτε λίγη κατανόηση, θα βρούμε άκρη.
Επιβ.2: Κι αν δε βρούμε άκρη, τι κάνουμε; Χριστούγεννα στο μέτωπο; Τηλέφωνο στην οικογένεια με ευχές και φιλάκια από τον μπαμπά; Μα είναι σοβαρά πράγματα αυτά κυρία μου… είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

(Χτυπάει το τηλέφωνο της Ντέση).

Ντέση: Παρακαλώ…. Ναι, κ. Προϊστάμενε…. Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, μη μου το κάνετε αυτό. Στις λίστες αναμονής, είναι σα να με στέλνετε στο σφαγείο. Θα με φάνε ζωντανή… δεν θα το αντέξω…. Καλά, θα δω τι θα κάνω…. Ευχαριστώ.

(Με πόνο και αγανάκτηση προς τον ουρανό)

Θεέ μου, τι κόλαση είναι αυτή; Από το πρωί όλα στραβά πηγαίνουν. Είναι γιορτές, παραμονές Χριστουγέννων, και είμαι τόσο δυστυχισμένη…. Κάνε κάτι Κύριε να φτάσω ως το τέλος της βάρδιας μου… κοντεύω να τρελαθώ!

(Αυλαία – φώτα)



συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...