Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

"Απλά και ωφέλιμα..."


ΠΡΑΞΗ 4Η

(Ξανανάβουν τα φώτα και στη σκηνή είναι πάλι ο Χάρης και η Ντέση. Μιλούν στο ακροατήριο).

Χάρης: (Ευδιάθετος) Αγαπητοί μας φίλοι, από δική μου παράλειψη λησμονήσαμε να σας πούμε ότι στο θεατρικό που μόλις είδατε σας αφηγηθήκαμε ένα τρομερό, εφιαλτικό όνειρο που είδε πρόσφατα η Ντέση στον ύπνο της ένα βράδυ, πριν 6 μήνες περίπου.
Ντέση: Ήταν μια φρικτή και σκληρή μαζί εμπειρία, που όμως ευχαρίστησα και ευχαριστώ κάθε μέρα τον Κύριο γι’ αυτό. Άλλαξε το δρόμο της ζωής μας οριστικά. Μας επηρέασε βαθιά, άγγιξε την ψυχή μας. Αμέσως μόλις το είδα, έτρεξα και το είπα στον αρραβωνιαστικό μου, το Χάρη.
Χάρης: Συγκλονίστηκα, κατάλαβα τι ήθελε ο Κύριος να μας πει και αμέσως πέσαμε στα γόνατα και κλάψαμε. Είχαμε ξεφύγει από το δρόμο του Ιησού Χριστού. Είχαμε φαρδύνει το δρόμο. Είχαν μπει στη ζωή μας τα είδωλα, ο κόσμος, οι επιθυμίες της σάρκας.
Ντέση: Μετανοήσαμε, κλάψαμε, επιστρέψαμε στον Κύριό μας και Θεό μας με όλη μας την καρδιά και ο Κύριος μας δέχθηκε.
Χάρης: Αγγίξαμε την κόλαση, την αιώνια κόλαση. Είναι ανατριχιαστικό. Τώρα ευχαριστούμε νύχτα-μέρα τον Κύριό μας για την καλοσύνη Του, τη χάρη Του, την υπομονή Του.
Ντέση: Αμέσως τρέξαμε στα παιδιά της χορωδίας, που είδατε. Τους τα είπαμε όλα, με κάθε λεπτομέρεια, και πέσαμε όλοι μαζί στα γόνατα και κλάψαμε και μετανοήσαμε. Τότε ήταν που έβαλε ο Θεός στην καρδιά μας να φτιάξουμε αυτό το θεατρικό, ε, Χάρη μου;
Χάρης: Για να αγγίξει και τις δικές σας τις καρδιές σήμερα, τώρα, να σας οδηγήσει σε μετάνοια, σε διόρθωση της πορείας, γιατί αύριο ίσως θα είναι πολύ αργά, αιώνια αργά…

(Αυλαία – Υπόκλιση)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...