Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Την ερχόμενη Δευτέρα ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος θα oμιλήσει στον Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Παραλίας Πατρών


Διόρθωση: Η ομιλία θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Παραλίας Πατρών.

Την ερχόμενη Δευτέρα (1η Απριλίου 2013) ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος θα ομιλήσει στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Παραλίας Πατρών με θέμα: «Τα οχτώ θανάσιμα αμαρτήματα». Η ομιλία είναι προγραμματισμένη για τις 18:30.

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

"Ο ολυμπιονίκης Ηλίας Ηλιάδης αφιερώνει το μετάλλιό του στην Παναγία Παραμυθία"

"Ο ολυμπιονίκης Ηλίας Ηλιάδης χθες το απόγευμα Τετάρτη 27 Μαρτίου επισκέφτηκε την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου όπου σε συνάντηση με τον Γέροντα Εφραίμ, τον Καθηγούμενο της Μονής, του παρέδωσε το μετάλλιό του για να αναρτηθεί στα αφιερώματα της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Παραμυθίας.



Ο Ηλίας Ηλιάδης στην XXX (30ή) Ολυμπιάδα στο Λονδίνο το καλοκαίρι του 2012 στους αγώνες τζούντο πήρε το χάλκινο μετάλλιο, το οποίο είχε κάνει τάμα να το αφιερώσει στην Παναγία Παραμυθία.


Ο Ολυμπιονίκης προετοιμάζεται τώρα για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα τζούντο που θα γίνει στην Βουδαπέστη στις 25-27 Απριλίου 2013. Του ευχόμαστε χρυσό μετάλλιο!!!"

Πηγή: pemptousia.gr 

Δείτε εδώ παλαιότερη συνέντευξή του στην Πεμπτουσία: http://www.pemptousia.gr/new_videothiki/?v=38325 

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Πλάθωντας τον πλαστουργό...


Μια ζωή μαζί …Ο Π. και η Μ. Το πιο αγαπημένο ζευγάρι …Από παιδιά σχεδόν ο ένας στο πλάι του άλλου . Εκεί στην μικρή τους πόλη πάντα τους έβλεπες αγαπημένους πιασμένους χέρι-χέρι να χαίρονται τη ζωή ν αγαπούν αληθινά ο ένας τον άλλο , να αλληλοσυμπληρώνονται ανεπιτήδευτα ,αστείρευτα …Πόσο φρόντιζε ο ένας τον άλλον …Και πόσο άρεσε στην Μ. να περιποιείται τον Π. που ώρες ατέλειωτες δούλευε σκληρά να μην λείψει τίποτα από το όμορφο σπιτικό τους …
-Αχ βρε ψυχή μου της έλεγε …-Κοντά σου ούτε νερό δεν έμαθα να βράζω ! όλα μου τα χεις πάντα έτοιμα… -Αυτό δα έλειπε ! του απαντούσε εκείνη …-Με τόσο ιδρώτα και κόπο κάθε μέρα να μην τα βρίσκεις όλα έτοιμα …Αυτά είναι όλα δική μου δουλειά !! 
25 χρόνια παντρεμένοι …Από 19 χρονών εκείνη , λίγο μεγαλύτερος αυτός …Κι έφτιαξαν σπουδαία οικογένεια με τέσσερα παιδιά …τρία αγόρια και ένα κορίτσι .-Τα αγγελούδια μας !!έλεγαν και τα καμάρωναν …-Τα πειραχτήρια μας που δεν αφήνουν ήσυχα τον πατέρα τους …-Μα βρε μπαμπά τον πείραζε η μεγάλη τους …-Να μην ξέρεις να βράσεις ένα αβγό !!! Τίποτα δεν έμαθες τόσα χρόνια απ την μαμά ; Γέλαγε καλόκαρδα εκείνος και την απολάμβανε σωστή νοικοκυρούλα να βοηθά πρόθυμα την μάνα της και να καταπιάνεται με όλα … 
Μα ήρθε εκείνο το ξημέρωμα που σκοτείνιασε την ζωή τους …Ο Μιχάλης ο μικρότερος ο γιός τους …Συνοδηγός σε αυτοκίνητο …Ξημέρωμα Κυριακής …Αξέχαστης , συννεφιασμένης, μαρτυρικής, βουβής και αβάσταχτα πονεμένης …Κι έγιναν από τότε έτσι όλα τα Κυριακάτικα ξημερώματα ..Τι κι αν όλοι τους έλεγαν ότι είναι πλέον άγγελος στον ουρανό ..Τι κι αν το πίστευαν κι οι ίδιοι πως το στερνοπούλι τους γίνηκε του Χριστού εκλεκτός …Το ξημέρωμα κάθε Κυριακής έβρισκε τον Π. και την Μ. άγρυπνους με τις ορθρινές καμπάνες να παρηγορούν το παράπονό τους .
Εκείνο το πρωινό Κυριακής …έκτης μετά την Ανάσταση και αμέτρητης …μετά από κείνη του χαμού …στέκονταν οι δυο τους μπροστά από τις πύλες της εκκλησιάς που φρουρούν οι Αρχάγγελοι . Και έγινε κάτι που άλλαξε τις Κυριακές τους …Με λευκή στολή είδε ο πατέρας τον Μιχάλη του να βγαίνει από του ιερού την δεξιά την πόρτα …Τον πλησίασε του χαμογέλασε με ένα χαμόγελο ξέχειλο από ευτυχία και αγαλλίαση …και έπειτα χάθηκε στον κόσμο …Μόνο εκείνος τον είδε και κατάλαβε τότε πως του θρήνου ο καιρός πέπαυται … 
Ο Π. που ούτε νερό δεν ήξερε να βράζει έπιασε μια παραμονή Ψυχοσαββάτου Πεντηκοστής να φτιάξει το πρώτο του πρόσφορο …Είχε από μέρες παραγγείλει σφραγίδα φτιαγμένη σε κελί αγιασμένο , Αγιορείτικο …Κι έβαλε την μάνα και την κόρη του να του μάθουν τον τρόπο …Και τα κατάφερε καλά για πρώτη του φορά…Το σταύρωσε , το έβαλε στη φωτιά και έπειτα έγραψε στο ψυχοχάρτι πρώτο το όνομα του Αγγέλου του … Και γαλήνεψε απερίγραπτα .Κι όλες τις ορθρινές καμπάνες τις Αναστάσιμες , όλα τα Κυριακάτικα ξημερώματα αλλιώτικα πια τα πρόσμενε …Αυτός που …ούτε νερό δεν ήξερε να βράζει έγινε προσφοράρης και των ψυχών βοηθός , σώμα Θεού ζυμώνοντας , σκορπίζοντας χαμόγελα στον ουρανό και τους γύρω του …Έγινε αυτή η πιο αγαπημένη του συνήθεια …Να πλάθει τον Πλαστουργό…Και να πηγαίνει το δικό του πρόσφορο αχάραγα κάθε Κυριακή μέσα στο Ιερό στα χέρια του Παπά …Και έπειτα να αντικρίζει εκείνο το ευτυχισμένο χαμόγελο του λαμπροφορεμένου του γιού … 

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

" Συγκλονιστική ομιλία του Σεβ. Πατρών Χρυσοστόμου για την 25η Μαρτίου "


 Ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας στήν ὁμιλία του ἀνεφέρθη κατ’ ἀρχάς στήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καί ἐν συνεχείᾳ ἑστίασε στήν μεγάλη ἑορτή τῆς ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας. Ὁ ὁμιλητής ἐτόνισε τόν συλλογικό καί μή ταξικό χαρακτῆρα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, στόν ὁποῖο συμμετεῖχαν Κληρικοί παντός βαθμοῦ, οἱ Προεστοί καί ὁ ἁπλός Λαός προσφέροντας μέσα ἀπό τούς ἀγῶνες καί τίς θυσίες τους ὑπέρ πίστεως καί Πατρίδος, τήν ἀπόκτηση τῆς δικῆς μας ἐλευθερίας. 
  Ἀνεφέρθη ἐπίσης στήν προσπάθεια σπιλώσεως καί κατασυκοφαντήσεως τῶν πρωτεργατῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, ἀπό διαφόρους κύκλους ἀνθρώπων. Πρός ἐπίρρωσιν τῶν λόγων του ἔφερε τίς μαρτυρίες δύο ἐκ τῶν ἡρώων τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος, οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἀδιάψευστοι μάρτυρες τῶν ἱστορικῶν γεγονότων, τοῦ Μητροπολίτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ καί τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.




(via)

" Eκδήλωση για τον π. Παΐσιο "


Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Ο τσομπάνος που πήγε στον Παράδεισο


Αυτός ό τσοµπάνος, πού πήγε στόν Παράδεισο, τόν λέγανε Μαυρογένη, γιατί είχε µαύρα γένια καί ζούσε µέ τήν γυναίκα του απ' τόν κόσµο µακρυά, µέ τά ζωντανά του καί δέν κατέβαινε στό χωριό, παρά µονάχα γιά νά 
πουλήση τά τυριά του καί νά ψουνίση τά χρειαζούµενα, ξεκίνησε νά λέη ό Προκόπης. 
Μιάν ήµέρα τό λοιπόν, όπου βρέθτικε στό χωριό γιά τίς δουλειές του, πήγε νά άνάψη ενα κερί στήν εκκλτισιά, γιατί ήτανε θεοφοβούµενος καί καλής ψυχής άνθρωπος.Εκεί µιλούσεν ό παπάς στούς χωριανούς του καί τούς έλεγε τό κήρυγµα γιά τόν ίσιον δρόµο του Θεού, πού πάει όλόϊσια στόν Παράδεισον, αν 
δέν στρίβουµε δεξιά κι αριστερά. Πρέπει νά τραβούµεν ίσια καί νά είµαστε συµπονετικοί γιά κάθε άνθρωπον, όταν εχει τήν ανάγκην µας. Νάµαστεν δηλαδή ψυχηκάρη δες καί νά έλεούµε, γιατί τό ίδιο κάνει καί ο Θεός καί έλεεί τόν κόσµον όλον γιά νά ζη καί νά πορεύεται. Κι όποιον δει πώς κάνει κι αυτός τό ίδιο, τόν συµπαθα πολύ καί τόν παίρνει στόν Παράδεισον, όπου είναι ή ζωή µεγαλείο άτελείωτον! "Ετσι τά έλεγεν ο παπάς κι ετσι πρέπει νά είναι, κατά τήν γνώµην µου. Ή Έκκλησία δέν λέγει ποτέ της ψέµατα καί γιατί νά τά πη, µαθές;
'Όλοι ακούγαµε τόν άπλοϊκόν τσοµπανο, πού µιλούσε µέ τόν δικό του παραστατικόν τρόπο καί κάθε λίγο σκούπιζε τά µουστάκια του, άγνωστον γιατί, καί δέν εδειχνε δυσκολία στό νά έκφραστή αυθόρµητα καί νά πη τήν πίστη του. Ό φίλος µου, πού είχε ένθουσιασθή, ρώτησε, συντοµεύοντας τήν µικρή παύση στήν διήγηση του Προκόπη:
- Καί µετά τί έγινε: Πως πήγε στόν Παράδεισον;
- 'Όταν γύρισε στό καλύβι του, τό είπε στήν γυναίκα του χαρούµενος αυτό τό ευχάριστο µαντάτο καί της είπε πώς θά πάει τήν άλλη µέρα νά συναντήση τόν Θεό. 'Ετσι κι έγινε.
Τήν άλλη µέρα πηρε ψωµοτύρι µαζί του, χαιρέτισε τήν κυρά του καί ξεκίνησε γιά τόν Παράδεισο. Πήρε τόν ίσιον δρόµο καί προχωρούσε ανάµεσα στά χωράφια, χωρίς νά στρίβη δεξιά τι αριστερά, όπως είπεν ο παπάς καί τό βραδινό κοιµήθηκε κάτω από ένα δέντρο καί συνέχισε τήν άλλη µέρα τόν ίσιο δρόµο γιά τόν Παράδεισο. 
'Εφαγε καί τό ψωµοτύρι, που είχε µαζί του καί συνέχισε καί τήν τρίτη µέρα καί τήν τέταρτη. Τό ένα βουνό ανέβαινε, τό άλλο κατέβαινε. Τήν πέµπτη µέρα πεί νασε πολύ καί σκέφτηκε τί νά κάνη καί που νά βρη τροφή. Κι όταν άνέβηκε τό βουνό, πού ηταν µπροστά του, είδε στήν απέναντι πλαγιά ένα Μοναστήρι. 'Έσυρε λοιπόν καί πήγε. Χτύπησε τήν πόρτα καί ζήτησε βοήθεια. Ευτυχώς τό Μοναστήρι βρισκόταν πάνω στόν δρόµο του. Τόν βάλανε λοιπόν µέσα στήν εκκλησιά του Μοναστηριού νά περιµένη, ώσπου νά του φέρουνε τίποτε φαγώσιµο. Κι έβλεπε ολόγυρα τίς εικόνες καί τίς θαύµαζε, όλες του φαινότανε ζωντανές, όλοζώντανες. Μόνο, πού δεν µιλούσανε. Κι όντας έστρεψε τό µάτι του καί εΙδε στόν σταυρό σταυρωµένον κι όλόγυµνο καί µατωµένον τόν Χριστό, άναφώνησε:
-' Ωχου, τό παλληκάρι, τό λαβώσανε οί άτιµοι! 'Ωχου καί τόν έχουν κρεµασµένον ακόµα! 
- Τήν ίδια στιγµή, ένας καλόγερος του εφερε λίγα φαγώσιµα, τάβαλε πάνω στον πάγκο καί τούπε νά φάη, συνέχισε ο Προκόπης.Ό καλόγερος όµως µπαίνοντας τόν άκουσε, πού µιλούσε στόν σταυρωµένον καί τόν ρώτησε:
Μιλούσες µέ κανέναν, άδερφέ; Ό Μαυρογένης, πού υποψιάστηκε τόν καλόγερον, πώς είναι απ' αύτούς, πού τόν σταυρώσανε, δέν είπε τίποτα. Κι όταν έφυγε ο καλόγερος φώναξε στόν σταυρωµένον:
- 'Έ, παλληκάρι! Μπορείς νά κατεβη; από κεί πάνω, νά 'ρθης νά φαµε µαζί αυτά, πού µου φέρανε; Θές νά 'ρθώ νά σέ κατεβάσω εγώ; 
- 'Οχι. Μπορώ καί µόνος µου νά κατέβω. 'Ερχοµαι. 
- Κατέβηκε τό λοιπόν ο Σταυρωµένος κάτω, συνέχισε ο Προκόπης τήν άφήγησή του, καθησε στον πάγκο κι έφαγε κι έπιασε κουβέντα µέ τόν τσοµπάνο. 'Εκείνος τούπε νά τόν πάρη µαζί του, τώρα πού πάει νά συναντήσει τόν Θεό. 
Θέλεις νά σέ πάρω κι εσένα; Ό Θεός είναι καλός καί θά σε λυπηθή καί θά σέ βάλη καί σένα στόν Παράδεισο. 'Εγώ γι' αυτό πάω στόν Θεό. 'Ερχεοαι µαζί µου; Δέν πρόλαβε δµως ο Σταυρωµένος ν' άποκριθή, γιατί ακούστηκε νά ερχεται ο καλόγερος. Τότε ο Σταυρωµένος ξανανέβηκε γρήγορα πάνω στόν σταυρό κι έµεινε µέ ανοιγµένα χέρια. 
Καί ο καλόγερος ρώτησε τόν τσοµπάνο:
- Τώρα µή µου πης πώς δέν µίλαγες µέ κανέναν. Σ' ακουσα µέ τά ίδια µου τ' αυτιά. Λέγε µέ ποιόν µιλούσες;
- Ό Μαυρογένης φοβήθηκε στήν αρχή, δίστασε καί στό τέλος είπε στόν καλόγερο πώς μιλούσε μέ τό κρεμασμένο αυτό παλληκάρι, πού τό λυπήθηκε καί τό κάλεσε νά φάνε μαζί τό βρισκάμενο. Καί είπε στόν καλόγερο:
- Μή μέ μαρτυρήσεις, άγιε καλόγερε, αλλά θέλω νά πάω στόν Παράδεισο καί ό παπάς του χωριού μας είπε νά πάρουμε τόν ίσιο δρόμο καί νά είμαστε ψυχοπονιάρηδα; 
Κατάλαβες; Τό λυπήθηκα λοιπόν τό παλληκάρι καί τό κάλεσα νά πάρη κι αυτό μιά μπουκιά ψωμί. Κακό εκανα; 
- 'Οχι, όχι, καλά εκανες καί πάντα νά συμπονας τούς άναγκεμένους, αποκρίθηκε κατάπληκτος ό καλόγερος μέ τά όσα του είπε ό τσομπανος. Κι ετρεξε καί τά φανέρωσε όλα στόν Ήγούμενό του.
'Ύστερα, φτάσανε όλοι οί καλόγεροι μέ τόν Ήγούμενο στήν εκκλησιά καί βάλανε μετάνοια στόν τσομπανο, πού έφαγε μαζί με τόν Σταυρωμένο Χριστό καί τόν παρακαλέσανε νά πει καμμιά καλή κουβέντα καί γι' αύτούς, όταν συναντήσει τόν Θεό. 
- Άμα τόν δω τόν Θεό, θά του πω καί γιά σας, αλλά γιατί τό κρατατε σταυρωμένο τό παλληκάρι; Τί σας εκανε; Κατεβάστε το νά φάη καί νά ντυθη, πού είναι όλόγυμνος καί πληγωμένος. Κι αν δέν τόν θέλετε έσεις εδώ, τόν 
παίρνω εγώ μαζί μου. 
- Έκείνοι κοκκαλώσανε απ' τήν καλωσύνη καί τήν αθωότητα τοϋ Μαυρογένη καί, άφού του δώσανε όλα τα χρειαζούμενα, τόν συνόδεψαν κάμποσο στόν ίσιο δρόμο. πού ακολουθούσε κι όταν έκείνος απομακρύνθηκε, τόν βλέπανε πού δέν πάταγε στήν γη, αλλά περπατούσε στόν αέρα μέχρι, πού χάθηκε απ' τά μάτια τους.

25 ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟῩ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΣΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ (Πρός ἀσεβοῦντας στή μνήμη τῶν ἡρώων καί μαρτύρων τοῦ 1821)



25 ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟῩ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΣΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ
(Πρός ἀσεβοῦντας στή μνήμη τῶν ἡρώων
καί μαρτύρων τοῦ 1821)


Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν
                                                                    κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

            Καθώς γιορτάζομε σήμερα τήν μεγάλη διπλή καί λαμπρή γιορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, στεκόμαστε μέ δέος ἐνώπιον τῆς κενώσεως τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος σαρκώνεται, γίνεται δηλαδή ἂνθρωπος, «ἵνα τόν ἄνθρωπον θεόν ἀπεργάσηται».
            Ἀλλά στεκόμαστε καί μέ συγκλονισμό ψυχῆς μπροστά στό μεγαλεῖο τοῦ Γένους μας καί τίς ἡρωικές θυσίες, τούς ἀγῶνες καί τά μαρτύρια ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν στόν βωμό τῆς ἐλευθερίας τῆς Ὀρθοδόξου Πατρίδος μας.
            Μπορεῖ γιά τούς πολλούς οἱ ἐπέτειοι νά εἶναι ἁπλῶς κάποιες γιορτές, κάποια σημεῖα μέσα στό διάβα τοῦ χρόνου, χωρίς βαθύ καί οὐσιαστικό περιεχόμενο. Ἲσως γιά κάποιους τά γεγονότα νά ἔχασαν τήν πνευματική τους χροιά καί τό βαθύ τους νόημα, λόγῳ τῆς ἐκκοσμικεύσεως καί ἀπομακρύνσεως ἀπό τίς πνευματικές μας ρίζες. Ὅμως γιά μᾶς, αὐτές οἱ ἑορτές, σάν αὐτό τό  χιλιοδοξασμένο πανηγύρι τῆς λευτεριᾶς, εἶναι ἡ πεμπτουσία τῆς ὑπάρξεώς μας, εἶναι τό μεδούλι τῆς ζωῆς μας καί τό ὀξυγόνο τῆς πνευματικῆς μας πορείας.
            Ἀφοῦ ἀποτίσωμε φόρο τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης σέ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος καί ἔγιναν θυμίαμα πυρίκαυστο στό θυμιατήρι τοῦ Γένους,  γιά νά τελεσθῇ τό ἱερό Τρισάγιο, θά ἀναφερθοῦμε σέ κάποια στοιχεῖα, τά ὁποῖα θεωροῦμε ὅτι ἀποτελοῦν τόν βασικό κορμό τῶν ἱερῶν ὑπέρ τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος ἀγώνων. Τοῦτο τό πράττομε ἀφ’ ἑνός μέν γιά τήν ἀνάγκη τῆς διδαχῆς καί ἐπιστηρίξεως τῶν ἡμετέρων, ἀφ’ ἑτέρου δέ ὡς ἀπάντηση σέ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καιροφυλακτοῦν ὡς ἰοβόλες ἔχιδνες νά χύσουν τό πικρό τους δηλητήριο, κάθε φορά πού βρισκόμαστε μπροστά ἀπό τίς ἐθνικές μας ἐπετείους, συκοφαντῶντας τήν μαρτυρική καί αἱματοβαμμένη πορεία τοῦ Ἔθνους μας. (Κάθε χρόνο ἐπαναλαμβάνουν τά ἴδια, γελοῖα καί ἐμετικά φληναφήματά τους. Πέρυσι κάποιοι μέσω τηλεοπτικῶν σταθμῶν. Ἐφέτος ἄλλοι μέσω κατάπτυστων ἐπιστολῶν πρός  μαθητάς).
            Καί δέν λογαριάζουν οἱ δύστυχοι, ὅτι ἄν δέν ὑπῆρχαν οἱ ἀγῶνες καί οἱ θυσίες τῶν Πανελλήνων ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, οὔτε ἐλεύθεροι θά ἦταν, σήμερα, οὔτε στά πόδια τους θά μποροῦσαν νά σταθοῦν, οὔτε λέξη νά ἀρθρώσουν, σάν αὐτές πού ἀσύστολα ἐκστομίζουν κάθε τόσο ἀπό τά ἰοβόλα χείλη τους.
            Ἀρχίζομε λοιπόν τήν διδαχή, ἀφοῦ αὐτό ἐπιτάσσει τό ἱερό μας χρέος ἔναντι τοῦ ἱστορικοῦ παρελθόντος, τοῦ παρόντος, ἀλλά καί τοῦ μέλλοντος τῆς πατρίδος μας.
            Οἱ Ἕλληνες ἀγωνίστηκαν:
1. Ὑπέρ τῆς ἀμωμήτου καί Ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως. Ποτέ δέν ἔβαλαν καί τίποτε πάνω ἀπό τήν πίστη στόν ἀληθινό Θεό. Αὐτή ἡ πίστη τούς κράτησε τετρακόσια ὁλόκληρα χρόνια —καί σέ ἄλλες περιοχές, ὅπως στήν Μακεδονία μας λ.χ., ἀκόμη περισσότερα— ὄρθιους, ἀγέρωχους, μέ φρόνημα γενναῖο, μαχητικό καί ἐνθουσιαστικό. Τούς ὅπλισε μέ ὑπομονή καί θάρρος, ὥστε νά μή δειλιάζουν ἐνώπιον παντός κινδύνου, ἀφοῦ ἐγνώριζαν πολύ καλά ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὁδίτης, ὁδοιπόρος δηλ. πρός τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
            Στρατιές ὁλόκληρες Νεομαρτύρων παρελαύνουν ἐνώπιόν μας, σέ μιά μαρτυρική πορεία πρός τήν Ἀνάσταση καί τήν δόξα. Καί εἶναι ἄνθρωποι κάθε ἡλικίας καί κοινωνικῆς καταστάσεως. Ὅλοι τους ἀκολούθησαν τούς πρώτους Μάρτυρες τῆς ὀρθρινῆς περιόδου τῆς Ἐκκλησίας μας, ἑλκυσθέντες στόν ἱερό ἀγῶνα καί ἀπό τήν ἀγωνιστική φλόγα τοῦ μάρτυρα τελευταίου Αὐτοκράτορα καί γενναίου ὑπερασπιστοῦ τῆς Βασιλίδος τῶν Πόλεων.
            Εἶναι Πατριάρχες, Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Μοναχοί καί Μοναχές, νέοι καί νέες, παιδιά ἀμούστακα, γραμματισμένοι καί ἀγράμματοι. Ὅλοι τους σέρνουν τόν αἱματωμένο χορό ἐλευθερίας καί ἀνεβαίνουν στόν οὐρανό ὡς ἀκοίμητοι πρέσβεις πρός τόν Θεό ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλληνικής Πατρίδος.
            Ποιός μπορεῖ νά ἀμφισβητήσῃ ὅτι σειρά ὁλόκληρη Πατριαρχῶν σφαγιάσθηκαν ἤ ἀπαγχονίσθηκαν, πλειάς Ἀρχιερέων καί χιλιάδες ἂλλων κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν, ἔπεσαν ἀπό τά χέρια τῶν ἀπίστων τυράννων κατά τήν διάρκεια τῆς πικρῆς σκλαβιᾶς; Τό μαρτυρεῖ ἡ κλειστή πύλη τοῦ Πατριαρχείου, ὁ Ζαχαρίας ἀπό τήν Ἄρτα, πού μαρτύρησε στήν πόλη τῶν Πατρῶν, οἱ παιδομάρτυρες Χριστόδουλος καί Ἀναστασία, ὁ Παῦλος ἀπό τό Σοπωτό, γιά νά μνημονεύσω τούς δικούς μας μάρτυρες ἐνδεικτικά, ἀλλά καί τόσοι ἄλλοι.
            Ποιός μπορεῖ νά μή γονατίσῃ μπροστά στόν ἡρωισμό τοῦ Ἀχαιοῦ (ἀπό τήν Ζουμπάτα Πατρῶν) Δέρκων Γρηγορίου καί τῶν ἄλλων Ἀρχιερέων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἤ στό δρᾶμα τῶν ἱερῶν σφαγίων, Ἀρχιερέων καί Προκρίτων τῆς φοβερῆς εἰρκτῆς τῆς Τριπολιτσᾶς; Ποιός δέν συγκλονίζεται μπροστά στόν μαχητικό ἐνθουσιασμό τοῦ Παπαφλέσσα, τόν οἶστρο τοῦ Ἐθνεγέρτου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, τήν θυσία τοῦ Διάκου στήν Ἀλαμάνα, τοῦ Ἰωσήφ Ρωγῶν, τοῦ Σαλώνων Ἠσαΐα, τοῦ Σαμουήλ στό Κούγκι καί τόσων ἄλλων;  Αὐτόν τόν ὑπέρ τῆς Πίστεως ἱερό ἀγώνα τόν μαρτυρεῖ τό Ἅγιο Ποτήριο στήν Ἐπάνω Χρέπα, ἀπό τό ὁποῖο ἐκοινώνησαν ὁ Κολοκοτρώνης καί τά παλληκάρια του, λίγο πρίν τήν ἀπελευθέρωση τῆς Τριπολιτσᾶς, ἀνήμερα τοῦ Σταυροῦ, τό 1821. Πόσα ἄλλα περιστατικά θά μπορούσαμε νά ἀναφέρομε...!

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

" Πανήγυρις Ευαγγελισμού "




ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

      Ι Ε Ρ Α  Π Α Ν Η Γ Υ Ρ Ι Σ 
ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013
·        Ὄρθρος - Θ. Λειτουργία-Λιτάνευση Ἱ. Εἰκόνων: ὥρα 6.30 π.μ. ἕως 10.30 π.μ. Θά ἱερουργήσει καί θά ὁμιλήσει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χ ρ υ σ ό σ τ ο μ ο ς.
·       Μέγας Ἑσπερινός: ὥρα 6.30 μ.μ. Θά χοροστατήσει καί θά ὁμιλήσει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου & Ἁγίου Βλασίου κ.κ. Ἱ ε ρ ό θε ο ς.
·       Ἱερά Ἁγρυπνία: ὥρα 10.00 μ.μ. ἕως 1.00 π.μ. Θά ἱερουργήσει καί θά ὁμιλήσει ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Θεοδόσιος Τσιτσιβός, Ἱεροκήρυξ & Προϊστάμενος Ἱ. Ν. Ἁγίου Νικολάου Πατρῶν.

ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013
·       Ὄρθρος - Θ. Λειτουργία: ὧρες 7.00 π.μ. ἕως 10.15 π.μ. Θά ἱερουργήσει καί θά ὁμιλήσει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χ ρ υ σ ό σ τ ο μ ο ς.
·       Ἐπίσημη Δοξολογία: ὥρα 11.30 π.μ.
·       Ἑσπερινός-Ἱερά Παράκλησις: ὥρα 5.30 μ.μ. Θά ὁμιλήσει ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀρτέμιος Ἀργυρόπουλος, Ἱεροκήρυξ & Καθηγούμενος Ἱ. Μ. Ἁγίων Πάντων Πατρῶν.


                                                                                                                 

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

Κάτι που δεν πουλιέται...


Κάποτε ο διάβολος το έριξε στο εμπόριο. Άνοιξε ένα μεγάλο κατάστημα, ένα σούπερ - μάρκετ, όπως θα λέγαμε σήμερα. Και κάθε μέρα διαφήμιζε και πουλούσε τα προϊόντα του.
Ανάμεσα στα εμπορεύματά του, υπήρχε και ένα εργαλείο με πολύ παράξενο και προκλητικό σχήμα. Επάνω στο εργαλείο αυτό ο διάβολος είχε βάλει μία πινακίδα που έλεγε:

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ. Πολλοί από τους πελάτες του ενδιαφέρθηκαν να το αγοράσουν, το παράξενο αυτό εργαλείο. Αλλά ο διάβολος έμεινε άκαμπτος και ανυποχώρητος.
Μην κάνετε κουβέντα! έλεγε. Ότι άλλο θέλετε, μπορώ να το πουλήσω. Αυτό όχι! Αυτό είναι το πιο χρήσιμο, από όσα έχω. Και είναι πραγματικά παράξενο. Με αυτό κατορθώνω, εκείνα που δεν θα μπορούσα να κατορθώσω με κανένα άλλο τρόπο. Μην κάνετε λοιπόν συζήτηση. Γιατί πουλώντας το εργαλείο αυτό, εγώ το έκλεισα το μαγαζί μου!...
Ποιο ήταν αυτό το εργαλείο;

Ένας που θέλησε να το περιεργασθεί λίγο καλύτερα, διάβασε το όνομά του! Το έλεγαν:

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ..
Και πράγματι. Όταν στην καρδιά ενός ανθρώπου ριζώσει ο λογισμός, ότι δεν υπάρχει σωτηρία, δεν υπάρχει Θεός, δεν υπάρχει παράδεισος, τότε ο άνθρωπος είναι ικανός για όλα!
Γι' αυτό και ο κύριος αγώνας μας πρέπει να είναι, να αχρηστέψουμε το όπλο αυτό του διαβόλου.
Πως όμως θα το αχρηστέψουμε;
Ας δούμε, τι μας λέξει ο άγιος Θεοφάνης ο έγκλειστος:
Η έλλειψη πίστης στον Θεόν προέρχεται από τον εχθρό μας. Αυτός χτίζει έναν τοίχο ανάμεσα σε μας και στον Θεό. Με σκοπό να μας χωρίσει για πάντα από τον Θεό !
Αυτόν τον τοίχο τον γκρεμίζει η μετάνοια και η εξομολόγηση. Ο διάβολος αυτό το ξέρει. Και για αυτό αγωνίζεται με όλες τους τις δυνάμεις, να μη μας αφήσει να στραφούμε με πίστη στον Χριστό.
Πως;

* ΄Άλλοτε σπέρνει μέσα στην ψυχή μας αμφιβολίες.

* Άλλοτε μας κάνει να σκεπτόμαστε, ότι εμάς δεν θα μας συγχωρήσει ο Χριστός!

Οι χειρότερες παγίδες του διαβόλου είναι η αμφιβολία και η απελπισία. Αν λοιπόν θέλετε να σωθείτε, φυλαχθείτε από αυτές, όσο πιο πολύ μπορείτε!
Μη πιστεύετε ποτέ σε τέτοιους λογισμούς!....Και αν ο διάβολος δεν σας παραδίδει το όπλο του αυτό, αρπάχτε το με τη βία!...Διώχτε και καταφρονήστε τους λογισμούς αυτούς.
Μην ξεχνάτε ποτέ ότι:
Ο Κύριος θέλει την σωτηρία όλων μας. Και συνεπώς και την δική σας. Μας προσκαλεί κοντά του όλους μας. Και το ενδιαφέρον σας για τη σωτηρία σας αυτό δείχνει: ότι ο Χριστός σας φωνάζει: "Δεύτε προς με....καγώ αναπαύσω υμάς". Μη νομίζετε, ότι το ενδιαφέρον σας αυτό προέρχεται από σας τους ίδιους; Όχι ο Κύριος το έσπειρε αυτό στην ψυχή σας. Και αφού Αυτός το έσπειρε, δεν επιτρέπεται να αμφιβάλλουμε, ότι θα μας χαρίσει αυτό, στο οποίο ο ίδιος μας καλεί.
Πλησιάστε λοιπόν με θάρρος. Και μην αφήνετε τον εχθρό, να σπέρνη στην ψυχή σας ζιζάνια αμφιβολίας και απιστίας. Ούτε να σας λέει, ότι δεν πρόκειται να σωθείτε.
Μην τον πιστεύετε. Τον πλάνο. Τον ψεύτη.
Μην ξεχνάτε, ότι "ο Θεός θέλει πάντας σωθήναι". Και έχει άνα πόθο. Να ελεεί. Να ελεεί. Να ελλεί.

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Ο γιατρός, η κηδεία, η εγχείρηση


Ένας γιατρός μπαίνει βιαστικός στό νοσοκομείο αφού τόν κάλεσαν για μια επείγουσα χειρουργική επέμβαση.
Απάντησε το συντομότερο δυνατό, άλλαξε ρούχα καί πήγε κατευθείαν στην αίθουσα του χειρουργείου.
Πηγαίνοντας προς το χειρουργείο βρήκε τον πατέρα του παιδιού που θα χειρουργούσε στην αίθουσα αναμονής.

Μόλις είδε το γιατρό του φώναξε:
-"Γιατί έκανες τόση ώρα να έρθεις;
-Δεν ξέρεις ότι η ζωή του γιου μου είναι σε κίνδυνο;
-Δεν έχεις καμιά αίσθηση ευθύνης;"
Ο γιατρός χαμογέλασε και είπε:

-"Συγνώμη που δεν ήμουν στο νοσσοκομείο αλλά ήρθα όσο μπορούσα πιο γρήγορα αμέσως όταν με κάλεσαν..
-Και τώρα ηρεμήστε για να κάνω και εγώ τη δουλειά μου."

- "Να ηρεμήσω; Αν ήταν ο γιος σας τώρα σ' εκείνο το δωμάτιο θα ηρεμούσατε;
- Αν ο γιος σας πέθαινε τώρα τι θα κάνατε;;"
Είπε ο πατέρας οργισμένος.

Ο γιατρός χαμογέλασε πάλι και είπε:

- "Θα σας έλεγα ότι από τη σκόνη ερχόμαστε και στη σκόνη καταλήγουμε, ευλογημένο να είναι το όνομα του Κυρίου, προσευχηθείτε και θα κάνουμε το καλύτερο με τη βοήθεια του Θεού".

- "Να δίνουμε συμβουλές, όταν δεν μας αφορά κάτι, είναι εύκολο" μουρμούρησε ο πατέρας.

Το χειρουργείο πήρε κάποιες ώρες. Μετά από αυτό, ο γιατρός βγήκε χαρούμενος.
- "Δόξα τω Θεώ ο γιος σας σώθηκε" και χωρίς να περιμένει απάντηση από τον πατέρα συνέχισε να περπατάει στο διάδρομο.
- "Αν έχετε κάποια ερώτηση ρωτήστε τη νοσοκόμα"

- "Γιατί είναι τόσο αλαζόνας; Δεν μπορούσε να περιμένει λίγα λεπτά για να τον ρωτήσω για την κατάσταση του γιου μου;" ρώτησε τη νοσοκόμα λίγα λεπτά αφού έφυγε ο γιατρός.

Η νοσοκόμα απάντησε με δάκρυα στα μάτια:
-"Ο γιος του πέθανε χτες σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Όταν τον καλέσαμε για το γιο σας ήταν στην κηδεία και τώρα που σώθηκε ο γιος σας έφυγε τρέχοντας για να ολοκληρωθεί η κηδεία"!!

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος στήν ἐνθρόνιση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Buzau στή Ρουμανία.

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος στήν ἐνθρόνιση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Buzau στή Ρουμανία.
    Προσκεκλημένος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Buzau κ. Κυπριανοῦ, μετέβη στήν Ρουμανία ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρν κ.κ. Χρυσόστομος, προκειμένου νά παραστῇ καί νά συμμετάσχῃ στίς λαμπρές τελετές τῆς ἐνθρονίσεως τοῦ ἐκλεγέντος Ἱεράρχου, μέ τόν ὁποῖο συνδέεται μέ δεσμούς πνευματικῆς φιλίας ἀπό πολλῶν ἐτῶν.
   Τόν Σεβασμιώτατο συνόδευσαν ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Ἀρτέμιος Ἀργυρόπουλος καί ὁ Ἱερολογιώτατος Διάκονος Ἱερόθεος Ἀνδρουτσόπουλος.
   Ὁ Σεβασμιώτατος μέ τήν συνοδεία του ἔγιναν δεκτοί στό Πατριαρχεῖο Ρουμανίας τό Σάββατο 9 Μαρτίου 2013 ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο Buzau κ. Κυπριανό καί ἐν συνεχείᾳ μετέβησαν στήν πόλη Buzau, ἕδρα τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου.
     Τό βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ Σεβ. κ. Χρυσόστομος, συναντήθηκε μέ τόν Μακαριώτατο Πατριάρχη Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ, καί Ρουμάνους Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν στή ὡς ἄνω πόλη γιά τήν ἐνθρόνιση τοῦ νέου Ἱεράρχου.
  (Στήν Ἐκκλησία τῆς Ρουμανίας εἶναι νωπές ἀκόμα οἱ συγκινητικές στιγμές τῆς ὑποδοχῆς τῆς Ἁγίας Κάρας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου στό Βουκουρέστι, τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2011, ὅπου χιλιάδες Ρουμάνοι μέ ἐπικεφαλῆς τόν Πατριάρχη Ρουμανίας καί τήν Ρουμανική Ἱεραρχία ὑπεδέχθησαν τόν χαριτόβρυτο θησαυρό).
   Τήν ἄλλη ἡμέρα Κυριακή 10 Μαρτίου 2013, στόν Καθεδρικό Ναό τοῦ Buzau, ἐτελέσθη Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ. Δανιήλ.
   Στήν Θεία Λειτουργία ἔλαβαν μέρος ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Προικονήσου κ. Ἰωσήφ, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίων ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασοῦ κ. Ἠσαίας ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πατρν κ. Χρυσόστομος καί πολλοί Ρουμάνοι Ἀρχιερεῖς.
   Μετά τήν Θεία Λειτουργία, ἔγινε ἡ τελετή τῆς ἐνθρονίσεως τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου, στήν ὁποία ὡμίλησαν ὁ Μακαριώτατος Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ, ἐκπρόσωπος τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας, ὁ Ὑπουργός Θρησκευμάτων, ἐκπρόσωπος τῶν Ἱερέων τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Buzau καί ἀκολούθησε ὁ βαρυσήμαντος ἐνθρονιστήριος λόγος τοῦ νέου Ἱεράρχου.
    Στίς ἐκκλησιαστικές τελετές τῆς ἐνθρονίσεως  συμμετεῖχε πλῆθος Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Μοναζουσῶν καί εὐσεβοῦς Λαοῦ, οἱ ὁποῖοι εὐχήθηκαν ἀπό καρδίας τά δέοντα στόν νέο τους πνευματικό πατέρα.
    Τήν Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Buzau κ. Κυπριανός, ἐξενάγησε τόν Σεβ. Πατρν κ. Χρυσόστομο καί τήν συνοδεία του, στούς χώρους τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς καί ἐν συνεχείᾳ μετέβησαν γιά προσκύνημα στίς ἱστορικές Ἱερές Μονές, Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, Τσολάνο (ἀνδρῴα) καί Ἄγ. Τριάδος, Ρετέστ (γυναικεία), τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Buzau.
    Στή συνέχεια ὁ Σεβ. Buzau κ. Κυπριανός συνόδευσε τόν Σεβ. Πατρν κ. Χρυσόστομο στό ἀεροδρόμιο τοῦ Βουκουρεστίου ἀπό ὅπου ἀνεχώρησε γιά Ἑλλάδα.
   Ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Buzau κ. Κυπριανός μέχρι τώρα Βικάριος (βοηθός) τοῦ Πατριάρχου Ρουμανίας κ. Δανιήλ καί Ἀρχιγραμματεύς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας εἶναι Ἱεράρχης πεπαιδευμένος, γνώστης πολλῶν γλωσσῶν, ἑλληνομαθής καί φιλέλλην, καθώς ἔχει περατώσει τίς θεολογικές σπουδές του στό Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καί ἔχει ὑπηρετήσει ὡς διάκονος κατά τήν διάρκεια τῶν σπουδῶν του, στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ( Ἱερά Μητρόπολη Ἐδέσσης).

ΑΦΕΝΤΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.... ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ!

 


EΛΛΗΝΕΣ...ΩΡΕ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Τι πάθατε ωρέ Έλληνες;
Τι λιγοψυχάτε; 
Τι τους αφήνετε να αλωνίζουν το τόπο μας;

Ειστε Έλληνες!
Τι προσκυνάτε;
Λησμονάτε μωρέ την δοξασμένη ιστορία μας;
Σηκώστε ψηλά το κεφάλι!
Εμείς οι Έλληνες....δεν προσκυνούμεν!
Τι τα δενδρα μας αν τα κόψεις και τα κάψεις....
την γην δεν θέλει την σηκώσεις!
Μονο ένας Έλληνας να μείνει,
πάντα θα πολεμούμε
για να μην ελπίζει κανείς
οτι τούτη τη γή ,
τη γή των προγόνων και των παιδιών μας
θα την κάνει ποτέ δική του!

ΕΝΩΘΕΙΤΕ!
Κοιτάτε ίσια μπροστά!
Δεν λυπάστε τα παιδιά σας ωρέ;
Αυτά που θάναι στη σκλαβιά, χωρις ελπίδα ;

Διαλέξανε την πατρίδα μας πρώτα
για να δημιουργήσουν τους σύγχρονους ΔΟΥΛΟΥΣ,
τις σύγχρονες γαλέρες!
Αν καταφέρουν να υποτάξουν πρώτα εμάς ,
θα συνεχίσουν και με τους άλλους...!

Τι κληρονομιά θα αφήσετε πίσω σας;
Κοιτάτε ίσια  μέσα στα μάτια των παιδιών σας
και αποφασίστε!
Μην αργοπορείτε άλλο όμως!

Δείτε ωρέ καθαρά!
Είναι μια χούφτα άνθρωποι !
Και  ΕΣΕΙΣ όλοι...  Μ ι λ ι ο ύ ν ι α !!!!

Και αφήνετε να σας κάνουν καλά αυτή η φούχτα απο παλιανθρώπους;
Τι θαρρείτε;  δεν έχετε τη δύναμη να αλλάξετε τα πράγματα;
Έξω καιροφυλακτούν τα Όρνια να φάνε τις σάρκες σας και
μένετε άπραγοι;

Επειδή δεν οράτε όπλα με σφαίρες να λυσομανάνε  γύρω σας
θαρρείτε οτι δεν είστε σε ....πόλεμο;
Μα... τα όπλα που χρησιμοποιούν και σας πολεμάνε
είναι πιο επικίνδυνα και εξοντωντικά απο εκείνα τότες,
τα δικά μας...
Είναι τα μνημόνια, τα χαράτσια, οι μισθοί και οι συντάξεις πείνας,
είναι η φορολογία στα ύψη, σε λίγο θα σας πάρουν τα σπίτια,
την περιουσία και οτι έχει απομείνει..

Αρπάζουν την ίδια σας τη ΖΩΗ και
ακόμα μένετε με σταυρωμένα χέρια;

Ακούστε καλά αδέλφια!
ΑΦΕΝΤΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.... ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ!
Στοχαστείτε το πολύ καλά αυτό!

Αν συνεχίσετε νάστε "κουρνιασμένοι στη φωλιά σας",
βάζετε την υπογραφή σας στο ξεπούλημα της πατρίδας,
που σημαίνει οτι συμφωνείτε με τη φτώχεια,
την εξαθλίωση, με τη σκλαβιά,
για εσάς και ούλα τα αδέλφια σας!


Το αντέχετε μωρέ αυτό;
Γιατί εγώ δεν μπορώ  να τ΄αντέξω,
ούτε απο δω που στέκομαι και το θωρώ!
Αυτο δεν το θέλει ο Θεός για εσάς!
Αλοίμονο!
Δεν μπορεί και αυτός να κάνει τίποτε,
αν δεν κάνετε κάτι και οι ίδιοι!

Αδέλφια,
μπορείτε να αφήνετε το σπίτι σας ξέφραγο αμπέλι;
Να μπαίνει ο ένας και ό άλλος;

Είμαστε ούλοι σ΄ αυτό!
Είμαστε οι πολλοί!
Και εμεις οι Έλληνες, έχουμε καρδιά!

Ναστε σίγουροι ...
πως ταχιά πάλι....
ΕΜΕΙΣ θα ειμαστε ΝΙΚΗΤΕΣ!

                Υπογραφή
               
                          Θόδωρος Κολοκοτρώνης

Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Ο μαραγκός και το φέρετρο


Ένας από τους φανατικότερους και σκληρότερους διώκτες της Εκκλησίας του Χριστού ήταν και ο αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης. Έκανε στόχο του, να εξαλείψει το Χριστιανισμό και να αναβιώσει την ψεύτικη και δαιμονική θρησκεία των ειδώλων.
Κάποτε, για να έχει μια προσωπική ενημέρωση για τα ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ της προσπάθειας του, έκανε μια μεγάλη περιοδεία σε διάφορες επαρχίες της αυτοκρατορίας του. Έφτασε και στην Αντιόχεια. Εκεί συνάντησε έναν παλιό του γνωστό. Τον Χριστιανό Αγάθωνα, που τον γνώριζε από τα νεανικά του χρόνια. `Ο Ιουλιανός θέλησε να τον ειρωνευτεί για την πίστη του στον Χριστό, να του πουλήσει πνεύμα. Τον χαιρέτησε λοιπόν και τον ρώτησε εμπαικτικά:
-Τι γίνεται μ' εκείνον τον μαραγκό από την Γαλιλαία; Πώς πάνε oι δουλειές του; Έχει ακόμα δουλειά;
Ο Αγάθων τότε απάντησε: Βεβαίως, βασιλιά μου. Έχει αρκετή απασχόληση. Τώρα τελευταiα φτιάχνει ένα φέρετρο. Για την μεγαλειότητα σου.
Μετά από 6 μήνες ο Ιουλιανός πέθαινε σε μια μάχη εναντίον των Περσών με την κραυγή: «Νενίκηκάς με, Γαλιλαίε!».
Πράγματι! Με πόση ακρίβεια η Ιστορία δικαιώνει τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, που παρατηρούσε:
«Από πόσους πολεμήθηκε η Εκκλησία.. Αλλά ποτέ δεν νικήθηκε! Πόσοι τύραννοι! Πόσοι Στρατηγοί! Πόσοι βασιλείς! Ο Αύγουστος, ο Τιβέριος, o Γάιος, ο Κλαύδιος, ο Νέρων, άνθρωποι με τεράστια δύναμη, την πολέμησαν, ενώ όταν ακόμη στα σπάργανά της. Αλλά δεν κατάφεραν να την ξεριζώσουν... Πού είναι, όσοι πολέμησαν την Εκκλησία;» Δεν γίνεται πια λόγος γι' αυτούς. 
Έχουν λησμονηθεί... Που είναι η 'Εκκλησία; Υψώνεται υπεράνω του ουρανού και λάμπει περισσότερο και από τον ήλιο. Είναι οδυνηρό νά κλωτσάει κανείς σε μυτερά καρφιά. Δεν χαλάει τα καρφιά. Τα ποδιά του ματώνει. Τα κύματα δεν την διαλύουν την πέτρα. Αυτά διαλύονται σε αφρό... Τίποτε δεν εiναι δυνατότερο από την Εκκλησία, άνθρωπε. Αν έχεις πόλεμο με έναν άνθρωπο, η θα νικηθείς ή θα νικήσεις. Αν έχεις πόλεμο, όμως, με την Εκκλησία είναι αδύνατον να νικήσεις... Ακουέτωσαν ταύτα "Έλληνες. Ακουέτωσαν Ιουδαίοι...».

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Διάσημος Ολλανδός ηθοποιός βαφτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός και έγινε ερημίτης!



«Στο βίντεο υπάρχουν αποσπάσματα από τη βάπτιση ενός Ολλανδού και στη συνέχεια την υπαίθρια Θ. Λειτουργία και την πρώτη φορά που ο νεοφώτιστος μεταλαμβάνει το Σώμα και το Αίμα του Ιησού Χριστού... Και το όνομα αυτού... Νεκτάριος!!

Βλέπουμε την πομπή προς το σημείο όπου θα γίνει η βάπτιση με τους πιστούς να κρατάνε εικόνες στα χέρια: του Αγίου Νεκταρίου, αλλά και του μακαριστού Γέροντος Πορφυρίου! 

Η βάπτιση έγινε την Πέμπτη 21 Απριλίου 2011. Ο μοναχός με το ράσο και τα άσπρα γένια είναι ο Ολλανδός Josef Van den Berg, πρώην μαριονετίστας, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός, ο οποίος τώρα ζει ως ερημίτης.

Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1949 και παράτησε το θέατρο στα 42 του, στο απόγειο της δόξας του και με θαυμαστό τρόπο κάτι άλλαξε μέσα του και αποφάσισε να παρατήσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΧΡΗΜΑ , ΔΟΞΑ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΦΙΛΟΥΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ, να γίνει Ορθόδοξος Χριστιανός και να ασκητέψει σε μια καλύβα στην Ολλανδία, αφού πρώτα συνάντησε τον Γέροντα Σωφρόνιο στο Έσσεξ και στη συνέχεια το γέροντα Πορφύριο, αλλά και τον Γέροντα Παϊσιο στο Αγ. Όρος.

Η βάπτιση έγινε στο Waal κοντά Neerijnen από τον πατέρα Dušan. Παρόντες ήταν αρκετοί διάκονοι και ιερείς από τις σερβικές ενορίες Sveti Nektarije Eginski από Breda, Sveta Trojica από το Ρότερνταμ, αλλά και τη ρωσική ενορία Αγίου Τύχων από Nijmegen και εβδομήντα ορθόδοξοι πιστοί.

Αυτά είναι τα θαύματα της πίστεως μας ανά την Ορθόδοξη Οικουμένη. Στο βίντεο αξίζει να παρατηρήσετε το υπαίθριο παρεκκλήσιο, αλλά και την Αγία Τράπεζα που είναι πάνω στο μικρό καροτσάκι που χρησιμοποιούσε ως μαριονετίστας ο ερημίτης Ολλανδός μοναχός.»

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...