Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

" Aυτό που σου λείπει..." π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

Αυτό που σου λείπει…

Του π. Ιεροθέου Ανδρουτσόπουλου

23.11.2013.

Στέκεσαι στην στάση του λεωφορείου και αναμένεις. Αυτοκίνητα τρέχουν αδιάκοπα, πρόσωπα περνούν γρήγορα από μπροστά., λες και δεν υπήρξαν ποτέ. Τα πάντα τρέχουν. Οι φιλίες, οι εμπειρίες, οι αναμνήσεις, οι μνήμες, τα λάθη, οι ευεργεσίες, τα αγαπημένα πρόσωπα, οι σκηνές του παρελθόντος, οι μνήμες του μέλλοντος.

Όλα περνούν από μπροστά σου. Σου μιλούν, κάτι έχουν να σου πουν, ίσως και να σου υπενθυμίσουν.

Τελικά πόσο γρήγορα τρέχει ο χρόνος! Τα πάντα αλλάζουν. Θεέ μου, θέλω να γυρίσεις τον χρόνο πίσω. Θέλω να γυρίσω στα παλιά. Να μπορέσω να τα αλλάξω, ή τουλάχιστον να προσπαθήσω. Να σβήσω τα λάθη, να ξεχάσω τις άσχημες σκηνές και να διδαχθώ από το παρελθόν.

Αν ο χρόνος γυρνούσε πίσω, τι ωραία!, τότε δεν θα έχανα χρόνο!

Τι λέω! Δεν θα έχανα χρόνο για να αντικρύσω την ζωή με μια άλλη λογική. Θα γυρνούσα και στην άλλη όψη αυτού του κόσμου. Θα δοκίμαζα ν’ αλλάξω. Θα έψαχνα να βρω αυτό το κάτι που μου λείπει.

Κάποτε, σε κάποιον ο Χριστός, είπε ψάξε να βρεις αυτό το κάτι που σου λείπει! Έτι εν σου λείπει!

Αυτό που σου λείπει, ψάξε, βρες το τώρα, γιατί ο χρόνος, όσο και να το θες δεν γυρνά πίσω.

Φαντάσου τον εαυτό σου σαν ένα αετό, που θέλει να πετάξει ψηλά, να αγγίξει λίγο ουρανό. Να, όραμα ζωής, στην τροχιά του ουρανού. Και αυτός ο αετός είναι καθηλωμένος στη γη, με κάποια σχοινιά, που του στερούν την ελευθερία, του δαμάζουν την ευτυχία.

Έστω και τα περισσότερα αν κοπούν, θα μείνει ένα, που θα τον κρατά στη γη.

Έτσι συμβαίνει και με τον άνθρωπο. Γι’ αυτόν τα σχοινιά λέγονται πάθη, εμπαθείς λογισμοί, μέριμνες, θλίψεις, απογοητεύσεις, αποτυχίες, αμαρτίες. Όλα αυτά του στερούν το δικαίωμα να αγγίξει τον ουρανό και ως έπαθλο του δίνουν την απογοήτευση.

Μα είναι τραγικό! Έχεις ουρανό να κατακτήσεις και εσύ προτιμάς την γη! Έχεις φως να λουστείς και εσύ επιλέγεις το σκοτάδι!

Να, τελικά τι σου λείπει! Βάλε στο μηδέν της προσωπικής σου αποτυχίας, τον ΕΝΑ, τον Χριστό, στην ζωή σου και θα γευτείς την χαρά της επιτυχίας, της αλλαγής, της μεταμόρφωσής σου.

Είδες πόσο τρέχει ο χρόνος και εγώ σε κούρασα πάλι.

Αξιοποίησέ τον και τρέξε και εσύ σαν και αυτόν, γρήγορα, χωρίς δισταγμούς και αναζήτησέ Τον!

"Πάντα τα Έθνη..."


Θα `ρθεις σαν αστραπή | Σταμάτης Σπανουδάκης

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Πώς γίνεται και μας αγαπά τόσο πολύ;!

Πώς γίνεται και μας αγαπά τόσο πολύ;!
Πώς γίνεται να μας αγαπά μέσα στην αθλιότητά μας;
Πώς γίνεται να προσπερνά την ανομία μας και να μας βοηθά μέχρι τέλους;
Πώς γίνεται να μην βλέπει τα τεράστια λάθη μας και να βλέπει μόνο τις μικρές πράξεις του καλού εαυτού μας;

Γιατί όταν καθυστερεί, το κάνει μόνο από αγάπη. 
Οταν δεν βοηθά, το κάνει μόνο από φιλανθρωπία.
Οταν δεν απαντά, είναι Παρών.
Γιατί οι άνθρωποί Του βρίσκονται παντού. 
Γιατί οι άγγελοί Του συντροφεύουν τις ψυχές μας και οι Άγιοί Του βοηθούν προκλητικά όποιον τους επικαλεστεί.
Γιατί η πίστη μας είναι ζωντανή.
Γιατί είναι παντού και δεν μπορείς να ξεφύγεις από την αγάπη Του!

" Ομιλία στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών..."


  






    
  Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 7:00μ.μ.στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών (Ιωνίας 47) θα μιλήσει ο Ιερολογιώτατος Ιεροδιάκονος π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος με θέμα:
           " Όταν η αγάπη είναι αληθινή..."
  

" ENA ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΤΕ....


http://trichonidatravel.gr

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Ο Σταυρός του Αποστόλου Ανδρέου στη Ρωσία | Εκδήλωση Ι.Μ. Πατρών


Την Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 18:00 στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών θα παρουσιασθεί εκδήλωση της Ι.Μ. Πατρών όπου θα παρουσιασθεί το οδοιπορικό του Σταυρού του Αποστόλου Ανδρέου στη Ρωσία το οποίο έλαβε χώρα από τις 11 Ιουλίου έως τις 2 Αυγούστου 2013. Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το τρέιλερ της εκδήλωσης.

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

" Ομιλία στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών "

 
Την Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013 στις 

7:00μ.μ. στην Αναπλαστική Σχολή 

Πατρών (Ιωνίας 47) θα μιλήσει ο 

πρωτοπρεσβύτερος

π. Ανδρέας Γεωργακόπουλος.

" Τα Λόγια είναι Καρφιά ..."





  Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.

   Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.
Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.

  Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποία ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο.
Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.

   Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.

   Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.

   Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:
- Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν.

Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή.
Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»

" Μουσική Συναυλία Σπανουδάκη στην Πάτρα..."


Δείτε το 66ο επεισόδιο της κυπριακής τηλεοπτικής σειράς "Μίλα μου"


 Κάντε κλικ πάνω στο λογότυπο της σειράς για να δείτε όλα τα επεισόδια.

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Ξέρεις γιατί αγίασε ο Άγιος Νεκτάριος

Ξέρεις γιατί αγίασε ο Άγιος Νεκτάριος;

α) Γιατί απλά υπέμεινε καρτερικά την συκοφαντία των ανθρώπων, και αντιμετώπισε τους συκοφάντες του με αγάπη, υπομονή...και ταπείνωση...

Ξέρεις: Τον είπαν ανήθικο, αισχρό, πολύ αμαρτωλό, άνθρωπο του υποκόσμου. Και αυτός δεν υπερασπίστηκε τον εαυτό του...

β) Γιατί έζησε την αχαριστία στο έπακρο..Προσέφερε αγάπη και έλαβε μαχαιριές και πίκρες από αυτούς ακόμα που είχε ευεργετήσει...

Εσύ, εγώ, το κάνουμε αυτό;

Αν το κάνουμε μάλλον θα αγιάσουμε....

Όσα δεν βλέπουμε ότι συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας

«Ο Άγιος Νήφων, επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι.), αξιώθηκε να δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του.

Κάποτε, σε μια θεία λειτουργία, μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη η βασιλεία…», ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα, χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα.

Αργότερα, όταν άρχισε να ψάλλεται ο τρισάγιος ύμνος από το λαό, τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους.

Στον Απόστολο, φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. Στο «Αλληλούια», μετά τον Απόστολο, οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. Και στο Ευαγγέλιο, κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια.

Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων, βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν’ ανοίγει ο ουρανός και να ξεχύνεται μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά, ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον Αμνό, το Χριστό και Υιό του Θεού.

Και να! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος! Το κρατούσαν στα χέρια τους άγγελοι, που το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο, όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι, που ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά.

Ήρθε η στιγμή της μεγάλης εισόδου. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο. Τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω ότι κεφάλι του, σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. Όταν βγήκαν τα Άγια, κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά, είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ’ το λειτουργό. Δύο Χερουβείμ και δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν, ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους.

Όταν ο ιερέας έφτασε στην αγία τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα, οι άγγελοι τα σκέπασαν με τις φτερούγες τους. Τα δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα δύο Σεραφείμ στ’ αριστερά του, χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει.

Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «., ,μεταβαλών τω Πνευματί σου τω Αγίω. Αμήν, Αμήν, Αμήν». Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. Το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά.

Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο Άρτο εκφωνώντας «Τα άγια τοις αγίοις», ενώ ο λαός έψαλλε «Εις άγιος, εις Κύριος…», κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά:

—  Γιατί, πάτερ, ο ιερέας λέει «Τα άγια τοις αγίοις»;

—  Για μας όλους το λέει, παιδί μου. Και σημαίνει: Στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος!

—  Και τί είναι αγιοσύνη, πάτερ; ξαναρώτησε ό άλλος, που ήταν απλοϊκός.

—  Να… Αν είσαι ακόλαστος, μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. Αν έχεις έχθρα με κάποιον, μην πλησιάσεις. Αν περιγελάς ή βρίζεις ή κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου, στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου, κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. Αν ομως δεν είσαι, φύγε!…

Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε».

Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν, μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια, ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο.

Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής, του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. Όταν, αντίθετα, πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός, γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα, έτσι που ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης, με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του.

Όταν τελείωσε η λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση, παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των άγιων αγγέλων! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σκίστηκε στα δύο. Από κει οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες, όπως Το είχαν κατεβάσει, ενώ μια υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα.»

(«Ένας ασκητής επίσκοπος», εκδ. Ι.Μ.Παρακλήτου – Ωρωπός)

Παρακολουθείστε το 65ο επεισόδιο της κυπριακής τηλεοπτικής σειράς "Μίλα μου"

          Κάντε κλικ πάνω στο λογότυπο της σειράς για να δείτε όλα τα επεισόδια

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2013

«Σε μια αγρυπνία…» π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

«Σε μια αγρυπνία…»
π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος
05.11.2013.

    Ήταν τότε, εκεί, σε μια ωραία κατανυκτική αγρυπνία, κόσμος πολύς, με την  ευλάβεια φορτωμένος, με την ευσέβεια ντυμένος, συμμετείχε με την καρδιά του, γιατί όχι άραγε, στα τελούμενα.
    Νέοι και γέροι, μικρά παιδιά στην αγκαλιά, ήθελαν εκείνη την νύχτα να ζήσουν κάτι το διαφορετικό, να αισθανθούν ή ακόμα και να υποψιαστούν την παρουσία του Θεού.
   Το έβλεπες στα πρόσωπά τους. Στην αγνή μορφή τους. Στην ωραία παρουσία τους.
    Και σκέφτηκα: Τι ψάχνουν αυτοί οι άνθρωποι! Κάτι θέλουν. Ζητούν αυτό το «κάτι» από τον Θεό, που θα τους συγκινήσει και θα μιλήσει στην καρδιά τους.
   Κάποιες σκιές όμως, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, ήλθαν να ταράξουν την γαλήνη της. Να αλλάξουν την ησυχία της, να δώσουν μια διαφορετική νότα σ’ αυτό που εμείς φανταζόμασταν ως αληθινό, γνήσιο, καθαρά χριστιανικό.
   Κάποιοι νέοι και νέες, με πρόσωπα χαρούμενα και χαμογελαστά, θέλησαν να ζήσουν εκείνη την νύχτα, κάτι μάλλον λίγο ξένο από την ζωή τους.
   Να συμμετάσχουν σε μια Ιερά Αγρυπνία!
    Αγρυπνία! Πόσο ξένη φάνταζε από το ημερολόγιο των προσωπικών τους συναισθημάτων!
    Αγρυπνία! Συνδυασμένη με ποτά, ξενύχτια, κοσμική ζωή, ξέφρενες καταστάσεις.
   Και όμως τα αψήφησαν όλα. Τόλμησαν κάτι καινούργιο. Το δοκίμασαν. Το έζησαν και είδαν τι σημαίνει πανηγύρι στην Εκκλησία.
   Νομίζω το χάρηκαν. Το αισθάνθηκαν στην καρδιά τους. Το έζησαν ως εμπειρία. Το γεύτηκαν ως κάτι παράξενο, μα ωραίο και πρωτότυπο για την ζωή τους.
   Στο τέλος τους είδα. Πλησίασαν με δισταγμό και λίγο προβληματισμό. Μάλλον είχαν λογισμούς και όμως πλησίασαν ένα παππούλη γι’ αυτούς ξένο ως προς τη λογική, παράλογο ακόμα και  ως προς την αμφίεση.
   « Πάτερ, τί είναι αυτό που κάνατε απόψε;» Ερώτηση απλή, με απάντηση εξίσου εύκολη. Τους εξήγησα. Τα μάτια τους μου έλεγαν πως κάτι καταλάβαιναν. Δεν ξέρω αν τους βοήθησα.
    Χάρηκα όμως, γιατί θέλησαν εκείνη την νύχτα να ψηλαφήσουν αυτό που μέχρι τώρα τους έμοιαζε απλησίαστο.
   Τι ωραίο τελικά, ο Χριστός, να μιλά στην ψυχή σου και να σου δίνει την ευκαιρία για κάτι πιο πνευματικό!
   Εκείνοι οι νέοι και οι νέες το αντιλήφθηκαν. Έπιασαν την ευκαιρία. Την αξιοποίησαν και ο Χριστός σε εκείνη την αγρυπνία,  άγγιξε αλήθεια, την ψυχή τους!
Εσύ, εγώ, πότε;

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Παρακολουθείστε το 61ο επεισόδιο της κυπριακής τηλεοπτικής σειράς "Μίλα μου"


        Κάντε κλικ πάνω στο λογότυπο της σειράς για να δείτε όλα τα επεισόδια

" Ομιλία στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών "



Την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013 στις 7:00μ.μ. στην Αναπλαστική Σχολή Πατρών 
(Ιωνίας 47) θα μιλήσει ο πρωτοπρεσβύτερος
             π. Παναγιώτης Ρούβαλης 

Με θέμα: "Το Σκάνδαλο"

" Kήρυγμα στην πανηγυρική Αγρυπνία στον Ι. Ναό των Αγίων Αναργύρων Πατρών π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος"



Kήρυγμα στην πανηγυρική Αγρυπνία στον Ι. Ναό των
Αγίων Αναργύρων Πατρών
01.11.2013.

π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

 

   Ένας νέος κάποτε βάδιζε στους δρόμους της πόλης του, στα σοκάκια της γειτονιάς του, στις γραφικές πλατείες της περιοχής του και με την δύναμη του νου, έκανε διάφορες σκέψεις, εικόνες ζωγραφίζονταν στο μυαλό του σχετικά με την πορεία του κόσμου.
    Κοιτούσε με τα νεανικά του μάτια ποθώντας να συναντήσει κάτι που θα τον συγκινήσει, να αγγίξει την καρδιά του. Μα μάταια…
   Τα πάντα γύρω του, θύμιζαν κάτι το ξένο από αυτό που φανταζόταν, έμοιαζαν παράξενα  και αλλόκοτα.
    Άνθρωποι που έτρεχαν γρήγορα για να τα τακτοποιήσουν τις δουλειές τους, φτωχοί και ανυπεράσπιστοι στις γωνιές των κεντρικών δρόμων να ψάχνουν την σωτηρία τους, άνθρωποι σκυθρωποί, με άγρια βλέμματα, που από τα πρόσωπά τους έλειπε το χαμόγελο, η χαρά μα κάτι πιο σημαντικό…Έλειπε η ΑΓΑΠΗ!
  
 Και σκέφτηκε: Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν τον είχαμε ντύσει με το ωραίο ένδυμα της αγάπης!
 Και μαζί με τον νέο αυτό και εμείς σήμερα σκεφτόμαστε το ίδιο πράγμα. Κάνουμε την ίδια σκέψη. Έχουμε την ίδια αγωνία και μας ακουλουθεί και εμάς η απορία: Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν τον είχαμε ντύσει με το ωραίο ένδυμα της αγάπης!
   Ναι αδελφοί μου, την απάντηση σ’ αυτό, μπορούν να μας την δώσουν και πάλι οι νέοι άνθρωποι, δύο νέα παλικάρια, δύο λεβεντόψυχοι νέοι,  που σήμερα εορτάζουμε τον θάνατό τους…
   Ναι τον θάνατό τους τιμά σήμερα η Εκκλησία, και μας τους προβάλλει ως πρότυπα ζωής και πορείας.
   Οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός, που αγάπησαν τον Χριστό, διδάχθηκαν την αρετή από την μητέρα τους Αγία Θεοδότη, σπούδασαν την ιατρική επιστήμη και στην ζωή τους εφάρμοσαν στο έπακρο την εφευρετική τέχνη της αγάπης, διακονώντας και ιατρεύοντας τον συνάνθρωπο, στο πρόσωπο του οποίου έβλεπαν τον ίδιο τον Χριστό.
   Να λοιπόν η απάντηση! Με την αγάπη αλλάζει ο κόσμος! Γίνεται ομορφότερος! Πιο αληθινός! Πιο πνευματικός!
    Ας δούμε όμως τα είδη της αγάπης.
    Η αγάπη όπως θα μας πουν οι πατέρες της Εκκλησίας έχει σχήμα σταυρόσχημο. Αγάπη προς τον Θεό,(πάνω-κάτω) και αγάπη προς τον συνάνθρωπο.(οριζόντια)


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...