Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

" Kήρυγμα στην πανηγυρική Αγρυπνία στον Ι. Ναό των Αγίων Αναργύρων Πατρών π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος"



Kήρυγμα στην πανηγυρική Αγρυπνία στον Ι. Ναό των
Αγίων Αναργύρων Πατρών
01.11.2013.

π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος

 

   Ένας νέος κάποτε βάδιζε στους δρόμους της πόλης του, στα σοκάκια της γειτονιάς του, στις γραφικές πλατείες της περιοχής του και με την δύναμη του νου, έκανε διάφορες σκέψεις, εικόνες ζωγραφίζονταν στο μυαλό του σχετικά με την πορεία του κόσμου.
    Κοιτούσε με τα νεανικά του μάτια ποθώντας να συναντήσει κάτι που θα τον συγκινήσει, να αγγίξει την καρδιά του. Μα μάταια…
   Τα πάντα γύρω του, θύμιζαν κάτι το ξένο από αυτό που φανταζόταν, έμοιαζαν παράξενα  και αλλόκοτα.
    Άνθρωποι που έτρεχαν γρήγορα για να τα τακτοποιήσουν τις δουλειές τους, φτωχοί και ανυπεράσπιστοι στις γωνιές των κεντρικών δρόμων να ψάχνουν την σωτηρία τους, άνθρωποι σκυθρωποί, με άγρια βλέμματα, που από τα πρόσωπά τους έλειπε το χαμόγελο, η χαρά μα κάτι πιο σημαντικό…Έλειπε η ΑΓΑΠΗ!
  
 Και σκέφτηκε: Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν τον είχαμε ντύσει με το ωραίο ένδυμα της αγάπης!
 Και μαζί με τον νέο αυτό και εμείς σήμερα σκεφτόμαστε το ίδιο πράγμα. Κάνουμε την ίδια σκέψη. Έχουμε την ίδια αγωνία και μας ακουλουθεί και εμάς η απορία: Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν τον είχαμε ντύσει με το ωραίο ένδυμα της αγάπης!
   Ναι αδελφοί μου, την απάντηση σ’ αυτό, μπορούν να μας την δώσουν και πάλι οι νέοι άνθρωποι, δύο νέα παλικάρια, δύο λεβεντόψυχοι νέοι,  που σήμερα εορτάζουμε τον θάνατό τους…
   Ναι τον θάνατό τους τιμά σήμερα η Εκκλησία, και μας τους προβάλλει ως πρότυπα ζωής και πορείας.
   Οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός, που αγάπησαν τον Χριστό, διδάχθηκαν την αρετή από την μητέρα τους Αγία Θεοδότη, σπούδασαν την ιατρική επιστήμη και στην ζωή τους εφάρμοσαν στο έπακρο την εφευρετική τέχνη της αγάπης, διακονώντας και ιατρεύοντας τον συνάνθρωπο, στο πρόσωπο του οποίου έβλεπαν τον ίδιο τον Χριστό.
   Να λοιπόν η απάντηση! Με την αγάπη αλλάζει ο κόσμος! Γίνεται ομορφότερος! Πιο αληθινός! Πιο πνευματικός!
    Ας δούμε όμως τα είδη της αγάπης.
    Η αγάπη όπως θα μας πουν οι πατέρες της Εκκλησίας έχει σχήμα σταυρόσχημο. Αγάπη προς τον Θεό,(πάνω-κάτω) και αγάπη προς τον συνάνθρωπο.(οριζόντια)



Α) Αγάπη προς τον Θεό:  Όταν ανάψει η πνευματική αγάπη, φλογίζεται όλο το στήθος. Όλο το στήθος γίνεται μια φλόγα. Καίγεται ο άνθρωπος από τη μεγάλη γλυκιά φλόγα της αγάπης του Θεού, πετάει, αγαπάει με αγάπη πραγματική, μητρική. Αυτή η εσωτερική φλόγα, την οποία ανάβει ο ίδιος ο Χριστός με την αγάπη Του, θερμαίνει  το σώμα πολύ περισσότερο  από την αισθητή φωτιά και έχει τη δύναμη να καίει κάθε σκουπίδι, κάθε κακό λογισμό καθώς και κάθε κακή επιθυμία και άσχημη εικόνα. Τότε η ψυχή αισθάνεται και τις θείες ηδονές που δεν συγκρίνονται με καμιά άλλη ηδονή!(π. Παΐσιος)
   Κανείς δεν μπορεί να συλλάβει πόσο αγαπάει ο Θεός τον άνθρωπο! Η αγάπη Του δεν συγκρίνεται με τίποτε! Δεν έχει όρια! Είναι τόσο μεγάλη που, κάτι ελάχιστο αν αισθανθεί ο άνθρωπος από την αγάπη αυτήν, η πήλινη καρδιά του δεν μπορεί να την αντέξει∙ διαλύεται, γιατί είναι πηλός.

   Όταν δώσει κανείς την καρδιά του στον Θεό, όλα τα αγαπάει ∙όχι μόνο όλους τους ανθρώπους. Αλλά και τα πουλιά και τα δένδρα, ακόμη και τα φίδια και για τους δαίμονες ακόμα. (Αββάς Ισαάκ ο Σύρος)

Β) Αγάπη προς τον πλησίον.
   «Μηδείς το εαυτού ζητείτω αλλά το του ετέρου έκαστος», λέει ο Απόστολος Παύλος. Όλη η βάση στην πνευματική ζωή εδώ είναι: να ξεχνάω τον εαυτό μου με την καλή έννοια και να σκέφτομαι τον άλλο, να συμμετέχω στον πόνο, στην δυσκολία του άλλου. Να μην κοιτάζω πώς να ξεφύγω την δυσκολία, αλλά πώς να βοηθήσω τον άλλο, πώς να τον αναπαύσω.

   Όσοι έχουν κοσμική αγάπη μαλώνουν ποιος να αρπάξει περισσότερη αγάπη για τον εαυτό του. Όσοι όμως έχουν την πνευματική, την ακριβή αγάπη μαλώνουν ποιος να δώσει περισσότερη αγάπη στον άλλο. Αγαπούν χωρίς να σκέφτονται αν τους αγαπούν ή δεν τους αγαπούν οι άλλοι, ούτε ζητούν από τους άλλους να τους αγαπούν. Θέλουν όλο να δίνουν και δίνονται, χωρίς να θέλουν να τους δίνουν και να τους δίνονται. Αυτοί οι άνθρωποι αγαπιούνται απ’ όλους, αλλά πιο πολύ απ’ τον Θεό, με τον Οποίο και συγγενεύουν.




Χριστιανοί μου,

Ο Ιερός Χρυσόστομος βάζοντας στο στόμα του Χριστού τα παρακάτω μας λέγει: γίου ωάννου ρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως το Χρυσοστόμου πόσπασμα κ τς οστ (76) μιλίας ατο ες τ κατ Ματθαον Εαγγέλιον 24,16-31 (ΕΠΕ τόμ. 12, σελ. 34)

    γ εμαι πατέρας, γ δελφός, γ νυμφίος, γ οκία, γ τροφή, γ νδυμα, γ ρίζα, γ θεμέλιον, κάθε τι τ ποον θέλεις γώ· ν μν χεις νάγκην π τίποτε. γ κα θ σ πηρετήσω· διότι λθα ν πηρετήσω, χι ν πηρετηθ. γ εμαι κα φίλος, κα μέλος το σώματος κα κεφαλ κα δελφός, κα δελφ κα μητέρα, λα γώ· ρκε ν διάκεισαι φιλικ πρς μέ.    γ γινα πτωχς δι σέ· γινα κα παίτης δι σέ· νέβηκα πάνω ες τν Σταυρν δι σέ· τάφην δι σέ· ες τν ορανν νω δι σ παρακαλ τν Πατέρα· κάτω ες τν γν στάλην π τν Πατέρα ς μεσολαβητς δι σέ. λα δι᾿ μ εσαι σύ· κα δελφς κα συγκληρονόμος κα φίλος κα μέλος το σώματος. Τί περισσότερον θέλεις;


 Σε μία φυλή ινδιάνων,κάποιος έκλεβε κοτόπουλα. Ο αρχηγός διέταξε ότι
αν πιαστεί ο παραβάτης να χτυπιόταν με 10 μαστιγιές. Όταν η κλοπή συ-
νεχίστηκε το ανέβασε σε 20 μαστιγιές. Παρόλο αυτά τα κοτόπουλα εξα-
φανίζονταν μεθοδικά. Γεμάτος θυμό,ο αρχηγός ανέβασε την ποινή σε 100
μαστιγιές μία σίγουρη ποινή θανάτου.Ο κλέφτης τελικά πιάστηκε. 
Αλλά ο αρχηγός βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα τρομερό δίλημμα.Ο κλέφτης ήταν η ίδια του η μητέρα.
    Όταν ήρθε η μέρα της εκτέλεσης της ποινής, συγκεντρώθηκε ολόκληρη η φυλή. 
Θα υπερίσχυε η αγάπη του αρχηγού της δικαιοσύνης;
  Το πλήθος παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα όταν διέταξε να δε-
θεί η μητέρα του στον πάσαλο των μαστιγώσεων.
   Ο αρχηγός έβγαλε το πουκάμισό του, αποκαλύπτοντας το δυνατό του α-
ναστημά του, και πήρε το μαστίγιο στο χέρι. Αλλά αντί να το σηκώσει και
να χτυπήσει την πρώτη μαστιγιά, το έδωσε σε ένα δυνατό νεαρό ινδιάνο
που στεκόνταν στο πλευρό του.


   Αργά ο αρχηγός πλησίασε τη μητέρα του και την έσφιξε με τα δυνατά του χέρια μέσα στην αγκαλιά του. Ύστερα διέταξε τον νεαρό να τον χτυπήσει με 100 μαστιγιές.
 Αυτό ακριβώς έκανε και ο Ιησούς για μας. Γεμάτος αγάπη έγινε ο δικός μας αντικαταστάτης και πέθανε στη δικιά μας θέση. Υπερνίκησε την ανι-
κανότητά μας να σώσουμε τους εαυτούς μας πληρώνοντας Αυτός το α-
ντίτιμο για τις αμαρτίες μας.

   Οι Άγιοι Ανάργυροι μας έδωσαν σήμερα σ’ αυτήν την κατανυκτική αγρυπνία να φιλοσοφήσουμε στο θέμα της αγάπης που αυτοί με την ζωή τους μας δίδαξαν πως τελικά η αγάπη είναι ανάργυρη, δεν εξαγοράζεται, δεν πουλιέται, δεν διδάσκεται, αλλά βιώνεται καρδιακά, εσωτερικά, πνευματικά. Αμήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...