Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Διαφορά μετάνοιας και μεταμέλειας


Γέροντας Μακάριος του Μαρουδά  

«Άλλο η μεταμέλεια και άλλο η μετάνοια. Μεταμέλεια για τα σφάλματα μου είναι η προσπάθεια να αποκαταστήσω την εικόνα μου μέσα μου και γύρω μου. Εννοώ η μετάνοια είναι η επιστροφή του νου μου στον Θεό.
Θυμώνω παραδείγματος χάριν με κάποιον και μεταμελούμαι γιατί χάλασε η εικόνα του εαυτού μου στον αντίδικο μου και μέσα μου. Πως έφτασα σε τέτοιο σημείο να εκτεθώ; Τι θα λέει για μένα αυτός ο άνθρωπος; πως το φέρθηκα έτσι;  Ο εγωισμός μας δεν σηκώνει αυτή την έκθεση του εγώ μας, και προσπαθούμε μεταμελούμενοι ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να αποκαταστήσουμε την εικόνα μας. Ενώ μετάνοια είναι η επιστροφή της καρδιάς μου στο Θεό παρόλα τα σφάλματα μου. Δηλαδή ελπίδα.» 

Πηγή: π. Λίβυος
Photo: via 

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Θοδωρής Αθερίδης: «Νομίζω ότι όσοι δεν πιστεύουν στο Θεό έχουν πιαστεί κορόιδα»...


Δείτε ένα απόσπασμα από την συνέντευξη που έδωσε ο Θοδωρής Αθερίδης στην Πόπη Τσαπανίδου και μιλά για την πίστη του στο Θεό.

Δείτε το 94ο επεισόδιο της κυπριακής τηλεοπτικής σειράς "Μίλα μου"


      Κάντε κλικ πάνω στο λογότυπο της σειράς για να δείτε όλα τα επεισόδια

π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος | "Περί μετανοίας"


Ομιλία του π. Ιεροθέου Ανδρουτσόπουλου: "Περί μετανοίας" | Η ομιλία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014 στην Ιερά Μονή Γηροκομείου Πατρών.

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

« Συνάντηση με ένα ταξιτζή…»


« Συνάντηση με ένα ταξιτζή…»


Toυ π. Ιεροθέου Ανδρουτσόπουλου
16.01.2014.

   Κάποιος μου είπε λίγες ημέρες πριν πως πάτερ,  έχεις καιρό να γράψεις κάτι… Και του απάντησα πως συνηθίζω να λερώνω με μελάνι τις λευκές γραμμές του χαρτιού, μόνο όταν κάτι συμβαίνει και μου προξενεί το ενδιαφέρον ή μου προκαλεί την ευαισθησία. Και είναι αλήθεια, πάει καιρός από τότε…
    Πάντα όμως εκεί που δεν το περιμένεις, κάτι έρχεται να σου αναταράξει για λίγο την ησυχία και ίσως και την εφησυχάζουσα συνείδησή σου.
    Σκέψεις, λογισμοί, απορίες, αγωνίες όλο αυτό τον καιρό για την νέα αυτή χρονιά, προβληματισμοί του παρόντος, αμφιβολίες για την πορεία του μέλλοντος, την προσωπική ευτυχία και την γενικότερη κατάσταση στον κόσμο, βασανίζουν την καρδιά σου, την σκέψη μου, την ψυχή μας. Γενικότερη η ανησυχία. Μεγάλη η ανεργία. Πλήθυνε λένε η ανομία. Εγκαθίσταται η αναρχία. Στερείται η ελευθερία μας. Χάνεται η γεωγραφική μας κυριαρχία. Τα πάντα αλλάζουν. Και ξαφνικά αισθάνεσαι ότι δεν υπάρχει πια ελπίδα, δεν πρόκειται να σωθείς, σου λένε επίμονα  ότι ο Θεός πέθανε, ότι δεν υπάρχει ζωή.
  « Θεέ μου τι κόσμος! Βοήθησε με να  σωθώ. Να μην σέρνομαι στο χώμα. Αναζωπύρωσε μέσα μου την φλόγα της ελπίδος. Μπορείς άλλωστε. Τι είναι για Σένα ένα θαύμα! Συγχώρεσε την παρρησία μου… Σε αισθάνομαι Πατέρα. Θέλω να νιώθω άνετα μαζί σου».
 Αυτές ήταν οι σκέψεις μου. Τις μοιράστηκα μαζί σας. Με βασάνιζαν, δεν σας το κρύβω. Μέχρι που ένας ταξιτζής, άνθρωπος του μεροκάματου, μου έλυσε την απορία. Σου κάνει εντύπωση; Και όμως…
  « Πάτερ, μου είπε, άκου αυτό που θα σου πω και πες μου… Σε ένα  φίλο, αδελφικό, του διέγνωσαν καρκίνο. Φοβήθηκε. Ταράχτηκε όλη η οικογένειά του. Τον έπιασε τρόμος. Εξετάσεις, αποτελέσματα, επισκέψεις σε γιατρούς, μαγνητικές, αξονικές στο κεφάλι… Τελευταία ελπίδα ,του είπαν, στο εξωτερικό , ένα διαγνωστικό κέντρο στην Γαλλία, για ειδικές εξετάσεις …
    Γαλλία, ημέρα Σάββατο , ένα όμορφο πρωινό, στην αναμονή ή στην προσμονή των αποτελεσμάτων , εκεί σε μια στάση, στριμωγμένος με πολύ κόσμο. Ψάχνοντας ταξί.  Έπειτα από αρκετή ώρα αναμονής ένα ταξί σταματά εμπρός του και του ανοίγει την πόρτα. «Πηγαίνετε με στο τάδε ξενοδοχείο» , είπε στα γαλλικά, μα κατάλαβε ότι ο ταξιτζής ήταν Έλληνας. «Τι κάνεις στην Γαλλία», τον ρώτησε. «Ήρθα για κάτι εξετάσεις». «Καλά δεν υπάρχουν νοσοκομεία στην Ελλάδα»;.
  Ε, για καλύτερα, απάντησε. « Ξέρω ένα καλό νοσοκομείο εκεί στην Αίγινα, πήγαινε εκεί.» Η κούρσα τελείωσε , η απροσδόκητη επαφή με τον ταξιτζή, χάθηκε.
    Ελλάδα, λίγες ημέρες μετά, μου συνέχισε την διήγηση ο ταξιτζής που με έφερνε στο μοναστήρι, ο φίλος ρώτησε ποιο νοσοκομείο υπάρχει στην Αίγινα για να πάει… Του απάντησα πως η Αίγινα φημίζεται μόνο για τον Άγιο Νεκτάριο. Δεν έχει νοσοκομείο για ασθενείς με καρκίνο. Πήγε, τελικά, στο Μοναστήρι του Αγίου, και μπαίνοντας μέσα είδε την αγιογραφία με τον Άγιο Νεκτάριο. Λιποθύμησε. Τον ήξερε αυτόν τον Άγιο. Ήταν ο ταξιτζής της Γαλλίας!!!»

  Και τότε πήρα την απάντηση στα ερωτηματικά που περιέγραψα παραπάνω. Ένας ταξιτζής σε μένα έλυσε την απορία της αγωνίας, κατάλαβα ότι υπάρχει Ζωή και αυτή την ζωή θέλω να ζήσω, και ένας άλλος ταξιτζής ( Άγιος Νεκτάριος)  στον ασθενή αδελφό έδωσε την υγεία  και την λύση στο αδιέξοδο της αρρώστιας.

Θεέ μου, πόσες φορές Σε γέλασα!




" Θεέ μου, πόσες φορές Σε γέλασα!
πόσες φορές μετανιωμένος,
στα πόδια Σου έπεσα, τα φίλησα,
άσωτος γιος, μ’ αγαπημένος…
Και πόσες, αχ! φορές δε Σ’ άφησα,
σαν κύμα βράχο παρατώντας,
που ήρθε και τον αφροστεφάνωσε
απ’ τα βαθιά νερά κινώντας…
Μακριά Σου τίποτα δε μου ‘μεινε,
όλα μακριά Σου μ’ απατήσαν.
Μόνο η λαχτάρα Σου κι η αγάπη Σου
μαζί μου εμείνανε κι εζήσαν.
Μ’ αυτές- φτερούγες δυο ανοίγοντας
όπου και να ‘σαι θα σε φτάσω.
Θεέ μου, όλα τα ‘παιξα και τα ‘χασα,
μα Εσέ δε θέλω να Σε χάσω!...

Μην περιμένεις ...




Μην περιμένεις ...

πρώτα να νιώσεις για να δώσεις
Μην περιμένεις πρώτα να έρθει για
 
να πας, μην περιμένεις να νιώσεις καλά και 


τέλεια για να ζήσεις.

Είναι ψέμα αυτό του νου σου. 


Μια φυγή του ψυχισμού σου. 

Ένα παιγνίδι του μυαλού σου.

Σώπασε με προσευχή και ελπίδα.

 Ξεκίνα να βαδίζεις.

Κατάντησε έτσι από το… αλκοόλ! Είναι μόνο 35 ετών και πεθαίνει από κύρωση του ήπατος!

Δεν υπάρχουν λόγια για τις φωτογραφίες της 35χρονης Mat Mc Mullen. Η γυναίκα ξεκίνησε το αλκοόλ λίγο μετά την ηλικία των 20 ετών και σήμερα  πεθαίνει από κύρωση του ήπατος. Όπως μπορείτε να δείτε,  έχει χάσει τα δόντια της και πάρα πολλά κιλά. Το στομάχι της έχει κλείσει και μοιάζει με ζωντανή νεκρή.

Η γυναίκα νοσηλεύεται σε κλινική της Βρετανίας, όπου οι γιατροί της δίνουν λίγους μήνες ζωής και ο σύντροφος της παρακαλάει να την πάρει στο σπίτι για να πεθάνει εκεί.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Daily Mail, η γυναίκα κατανάλωνε 24 κουτάκια μπίρας για πρωινό, μετά πήγαινε σε παμπ, όπου πάλι έπινε και το βράδυ στο σπίτι της έπινε 16 κουτάκια μπίρας ακόμα!

Μέσα σε περίπου 15 χρόνια, στην διάρκεια των οποίων έφερε στον κόσμο και τέσσερα παιδιά, έγινε έτσι…



Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Δείτε το 86ο επεισόδιο της κυπριακής τηλεοπτικής σειράς "Μίλα μου"


     Κάντε κλικ πάνω στο λογότυπο της σειράς για να δείτε όλα τα επεισόδια
 

Ο παπάς του Πάσσαρη και της 17 Νοέμβρη εξομολογείται στην "Αυτοψία" για την σχέση του με τους κρατούμενους των φυλακών


Δείτε το απόσπασμα από την Χριστουγεννιάτικη εκπομπή «Αυτοψία» η οποία είχε θέμα «Σύγχρονοι Άγιοι  Βασίληδες». Ένας εξ’ αυτών είναι ο π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ο επονομαζόμενος και «Άγιος των φυλακών».

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

"Μέγας Βασίλειος, το λιοντάρι του Χριστού"

«Ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή, τις ιδέες και το κοινωνικό έργο του Μ. Βασιλείου, τα γυρίσματα του οποίου έγιναν στην Ελλάδα, την Τουρκία, την Ιταλία και τη Συρία. 

Ο Βασίλειος γεννήθηκε το 330μ.Χ στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Σπούδασε φιλοσοφία, ιατρική, μαθηματικά και ρητορική στην Αθήνα. Πολέμησε τις αιρέσεις και αντιτάχθηκε στις αυθαιρεσίες της εξουσίας. Το 367-368 έπληξε την περιοχή της Καισάρειας λιμός. Ο Βασίλειος πούλησε την τεράστια οικογενειακή του περιουσία, στηλίτευε τους μαυραγορίτες, οργάνωνε λαϊκά συσσίτια και μερίμνησε για τα παιδιά όχι μόνο των χριστιανών αλλά και των εβραίων και των ειδωλολατρών, χωρίς καμία διάκριση. 

Όταν έγινε αρχιεπίσκοπος το 370, έχτισε τη Βασιλειάδα, ένα συγκρότημα από νοσοκομεία, γηροκομεία, λεπροκομεία, ορφανοτροφεία και σχολείο για την επαγγελματική κατάρτιση όσων ήθελαν να μάθουν μια τέχνη. Η Βασιλειάδα είναι το πρώτο γνωστό στην ιστορία κοινωνικό ίδρυμα, μια ολόκληρη πολιτεία που φιλοξενούσε 30.000 ανθρώπους. Ο Βασίλειος διακήρυττε ότι η ελεημοσύνη από μόνη της δεν αποτελεί απάντηση στη φτώχεια, αντίθετα μόνη απάντηση είναι η εργασία και η δίκαιη κατανομή των αγαθών: 

«Εσύ δεν είσαι πλεονέκτης; Δεν είσαι άρπαγας; Δεν κρατάς για τον εαυτό σου όσα σου δόθηκαν για να τα διαχειρισθείς προς όφελος όλων; Αυτός που γδύνει τον ντυμένο θα ονομαστεί λωποδύτης, αλλά αυτός που δεν ντύνει τον γυμνό μήπως δεν αξίζει αυτή την ονομασία; Το ψωμί που αποθηκεύεις είναι του πεινασμένου, τα ρούχα που συσσωρεύεις είναι του γυμνού, τα παπούτσια που τα 'χεις και σαπίζουν είναι του ξυπόλυτου, τα λεφτά που θάβεις για να μη στα κλέψουν είναι του φτωχού. Είναι τόσοι αυτοί που αδικείς όσοι αυτοί που θα μπορούσες να βοηθήσεις.» 

«Τελειότατη κοινωνία ονομάζω αυτήν, όπου έχει καταργηθεί η ιδιοκτησία, έχουν εκλείψει οι προσωπικές διαφορές και έχουν εξαφανιστεί οι έριδες και οι φιλονικίες. Είναι η κοινωνία όπου όλα είναι κοινά. Οι πολλοί είναι ένας και αυτός ο ένας δεν υπάρχει μόνος του, αλλά ζει μέσα στους πολλούς».»


Πηγή: YouTube
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...