Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-”Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;”
-”Γιατί χάνουν την ηρεμία τους” απάντησε ο ένας.
-”Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;” ξαναρωτά ο σοφός.
-”Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος” είπε ένας άλλος μαθητής.
Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: “Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..
“Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;
Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ..
και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση..
Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν’ακουστούν.
Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..
Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν.
Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν.
Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:
“Οταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακραίνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πιά τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού”

" Πνευματική Κιβωτός Ι. Μητρόπολις Παροναξίας... "

Final Ioulios - Dekemvrios 2011

" Εκκλησιολόγος..."

28.1

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. 4 χρόνια απουσίας μεν, λησμονιάς όμως όχι

Η αλληλοσυγχώρεση μεταξύ του μακαριστού Χριστοδούλου και του κ. Αλαβάνου

«Τέσσερα χρόνια μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου,
ο στενός συνεργάτης του Σωτήρης Τζούμας αποκάλυψε το περιεχόμενο των συνομιλιών του μακαριστού ιεράρχη με τους πολιτικούς αρχηγούς στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις τους, λίγο πριν φύγει απ’ τη ζωή.

Οι συνομιλίες δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Crash και πιο συγκινητικές φαίνονται οι συνομιλίες που είχε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος με τον τότε πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκο Αλαβάνο, στις δύο συναντήσεις τους στο Αρεταίειο και την οικία του Αρχιεπισκόπου στο Ψυχικό.

Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος κατά την επίσκεψη στο Αρεταίειο οπότε και ο κ. Αλαβάνος εμφανίσθηκε μπροστά του φορώντας την πράσινη χειρουργική ρόμπα. «Μακαριότατε, για να σε δούμε φτάσαμε στο σημείο να γίνουμε ΠΑΣΟΚ και να ντυθούμε στα πράσινα!», του είπε χαριτολογώντας. Παρά την κακή του υγεία και την αδυναμία ο μακαριστός Χριστόδουλος γέλασε πολύ με το αστείο του κ. Αλαβάνου και του απάντησε:

«Αλέκο μου να είσαι καλά… με έκανες και γέλασα! Όμως, για να ντυθείς εσύ ΠΑΣΟΚ, για να μπορέσεις να με δεις, όπως λες, θα πει ότι τα έχω εγώ καλά με το ΠΑΣΟΚ… Αλλά όπως ξέρεις κάθε άλλο! Ξεχνάς τι μου έχουν κάνει; Με σταύρωσαν… ειδικά επί Σημίτη. και μάλιστα, χωρίς λόγο! Δεν πειράζει όμως… Αφού το επέτρεψε ο Θεός, δεν πειράζει… Όλα γίνονται για κάποιο λόγο!».

Η συγχώρεση στο Ψυχικό

Η δεύτερη συνάντηση των δύο ανδρών έγινε στο σπίτι του Αρχιεπισκόπου στο Ψυχικό. Τότε ο Αλέκος Αλαβάνος με πολύ αγαπητική διάθεση ζήτησε συγγνώμη από τον Χριστόδουλο για τις άσχημες στιγμές και τα βαριά λόγια που κατά καιρούς είχαν ανταλλάξει.

«Εγώ, Αλέκο μου τα έχω ξεχάσει ήδη όλα αυτά! Βλέπεις στην κατάσταση που βρίσκομαι δεν μπορώ να σκέφτομαι τέτοια πράγματα που βαραίνουν την ψυχή μας! Κι εγώ σου ζητώ συγγνώμη για όλα εκείνα που μας επίκραναν τότε. Άλλωστε, εσύ ως πολιτικός, που μάχεσαι για την ψήφο του λαού, έχεις κάθε δικαίωμα να πεις και μια κουβέντα παραπάνω… Εσύ ηγείσαι ενός κομματικού μηχανισμού και σας ψηφίζει ο κόσμος… Εγώ γιατί έπρεπε να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να πω αυτά που είπα τότε… Σε ευχαριστώ, πάντως, που αναγνωρίζεις, στο επίπεδο που σε αφορά το λάθος σου… Η στάση αυτή προϋποθέτει εσωτερικό μεγαλείο ψυχής, που φαίνεται ότι διαθέτεις και με τη συμπεριφορά αυτή με συγκινείς πολύ σήμερα και με διδάσκεις!», του είπε ο τότε Αρχιεπίσκοπος.»

Πηγή: αἰέν ἀριστεύειν

Ώρα για Γέλιο...

Ταινία μικρού μήκους: "Η επίσκεψη του Χριστού"